- Your history
-
Stories
- Waarom waren de resultaten van Goldman Sachs goed?
- Waarom privéjobs in België zullen blijven wegsmelten...
- Vriendschap in een turbulente week
- Vragen voor Roubini
- Volvo bouwt al een auto van de toekomst...
- Vlerickavond over de oosterse schok
- Verkiezingen: akkoord over begroting en... Econoshock
- Verkeersveiligheid: helmplicht aub! - update
- Verhofstadt gebruikt de speechtruc van Obama
- Vergrijzing: het Generatiepact heeft meer gekost dan het heeft opgebracht - update
- Krugman finds Belgium a good example
- US debt and growth bubble
- Unsustainable economic growth
- Triple Loyalty
- Trends in tax
- Transporteconoom vindt dat Opel Antwerpen moet blijven
- Transparantie leidt tot conflicten
- Toch Twin Peaks!
- Tips om een klimaattop te laten mislukken
- Three scenarios for Europe 2040
Web 2.0: en de privacy?
De columns vanDominique Deckmyn (DS Online)zijn elke week de moeite waard. Hij zou een goed klankbord zijn om de ICT-schok binnen Econoshock te updaten. Alles kan beter, en Deckmyn legt linken tussen ICT, economie en de gebruiker - stukjes die me elke week boeien.
Deze week heeft hij het over de privacy op het internet, en meer bepaald Web2.0.
De conclusie (en de titel) :Het internet vergeet nooit
Onaangename vermeldingen ergens op het internet kun je eigenlijk op geen enkele manier wegkrijgen.Welke lessen trekken we uit dit voorval? Dezelfde als altijd: oppassen met alles wat je op het internet zet. Sommige mensen denken dat Facebook een 'veiliger' medium is dan de rest van het net. Je kunt immers zelf bepalen wie je 'vrienden' zijn op Facebook en met wie je informatie deelt. En dat klopt, toch voor een stuk: het is perfect mogelijk om Facebook te gebruiken op zo'n manier dat er geen informatie bij de verkeerde mensen eindigt - nu meteen of tien jaar later. Maar dan moet je echt wel bij de pinken zijn, en de complexe - en regelmatig veranderende - veiligheidsinstellingen van Facebook goed leren bedienen. Bovendien is er een grote sociale druk om Facebook net op een onveilige manier te gebruiken. Neem bijvoorbeeld die domme quizzen die iedereen je doorstuurt. Speel je zo'n quiz, dan komen alle gegevens uit je Facebookprofiel bij de maker van die quiz terecht. Een gigantisch privacyprobleem, dat Facebook vorige week - onder druk van de Canadese overheid - beloofde aan te pakken.
Dat internet nooit vergeet, is een probleem voor iedereen, maar wellicht nog meer voor de jongeren. Twintig jaar geleden konden we gekke dingen doen, maar het werd (gelukkig) niet levenslang bijgehouden. Door de digitale foto's, web2.0-berichtjes en -commentaren, in combinatie met krachtige databanken en zoekmachines, kan over iedereen alles worden teruggevonden.
Dat betekent dat privacy een groot probleem is/wordt.
We hebben allemaal gênante momenten meegemaakt. Alleen werden ze vroeger sneller vergeten. Daar heeft een mens soms behoefte aan. Internet heeft echter een permanent geheugen. Daar zullen we ons zeer bewust van moeten zijn.
6 Comments
-
Jan P.
On 3 Sep, 2009
Dat ICT en privacy slecht matchen is natuurlijk geen geheim. Dat we dat ook al lang weten (Al in 1984 keken we al naar het visionaire boek van Geaorge Orwell), is ook geen geheim. Er wordt genoeg over gesproken.
Maar wat me wel telkens verrast is onze tolerantie er tegenover.
Dat bleek enkele weken geleden nog; Onze kersverse minister van justitie vroeg aan de ISP's om alle data vanaf nu twee jaar bij te gaan houden in plaats van de geldende zes maanden. De aanleiding waren de ontsnappingen (of de moeilijke opsporingen erna, waarbij de meeste ontsnapten niet in Belgie te vatten bleken te zijn). Hij wilde niet alleen langer maar ook meer. Een extra aantal data zoals tijdstippen wanneer iemand inlogt e.d. maakten ook deel uit van de vraag.
Het protest ging er niet over dat dit een fundamentele aanslag is op de privecy. De discussie laaide enkel op over wie dat moet betalen. De ISP bedrijven wilden extra geld. Ofwel van de gebruikers (door prijzen op te slaan), ofwel van Justitie; die koopt dan een dienst zoals ze dat ook andere diensten dient te kopen.
Zelf was ik verrast door de vraag zelf; Hoe durfde die!
Maar ik was nog meer verrast door de algemene teneur; Niemand zeurde over privecy, enkel over kosten?!?
Dat iedereen een aantal dingen over mij te weten kan komen op internet is vooral leuk en slechts af en toe vervelend. Maar dat een overheid veel meer informatie over mij, en over iedereen heeft is voor mij veel beangstigender.
Natuurlijk willen we allemaal integrale veiligheid, op persoonlijk vlak. Maar een totale controle door de overheid is ten koste van alles te vermijden. De geschiedenis heeft geleerd dat soms een revolutie nodig is om wantoestanden uit te klaren. Dat was zo tijdens de franse revolutie, in Rusland, in de kolonies, en ook nu nog in meer landen dan alleen de 'axis of evil'.
Bij totale controle door de overheid zullen geen revoluties plaatsvinden. Ontaarding echter van die overheid is dan vroeg al laat jammer genoeg wel gegarandeerd. -
Luk
On 3 Sep, 2009
Tip.
Indien je gevoelige informatie over jezelf op het internet hebt gezet, verwijder die informatie dan niet. Die informatie is dan immers via bv. Google cache op te vragen. Wat is beter? De informatie overschrijven! Vervang een genante foto door een minder genante foto met dezelfde naam. Google cache zal dan z'n databank updaten met de nieuwe foto, en de oude foto is van het internet verdwenen :). -
Tom Cuylaerts
On 3 Sep, 2009
Als je de discussie over privacy en social media voert, geeft het boek "Blind Faith" van de komiek Ben Elton een interessant perspectief.
In de door hem geschetste maatschappij is het verlangen naar privacy zelf al een misdaad en mensen worden geacht om alles in hun leven te broadcasten (wat ze eten, wat ze doen op hun werk, hun seksleven,...). Wie dit niet of maar in beperkte mate doet werkt argwaan op.
Ik krijg nu al argwaan als ik in Google niks terug vind over een sollicitant. Wat heeft deze persoon te verbergen, heeft hij of zij nog nooit iets gerealiseerd? Ik neem de genante foto's er graag bij maar misschien is dit anders in de internet sector dan in de financiële sector:-). -
Stijn Bleyen
On 3 Sep, 2009
It's all on the internet nowadays:
http://www.squidoo.com/personalInformation
Een tijdje geleden een reportage gezien over een Amerikaans bedrijfje waar je (uiteraard mits vergoeding) terechtkon als je de top-5 resultaten in google (en andere zoekmachines) naar je hand wilde zetten als iemand je naam intikt.
Een mooi overzichtelijk C.V. van jezelf op de eerste plaats is uiteraard toonbaarder dan die foto's waar je al kruipend naar de wc-pot kruipt op een feestje van je vrienden. -
Luk
On 3 Sep, 2009
Aan Pascal,
Een mogelijke oorzaak van aanvaarding is dat Google (net zoals Apple) een community achter zich heeft weten krijgen (in tegenstelling tot bij Microsoft bv.). Fanboys die alle kritiek proberen te weerleggen. -
Theo
On 3 Sep, 2009
The scary part is also that the distinctions between official and unofficial information has long gone.
At least before we knew to make a difference between what someone did or said in and out of "the Office".
In the day and age of boasting, imago and self promotion... I'm shocked at how much credibility people attach to things they see and read on such sites as Facebook.
Last week a guy killed his wife in front of their 4 year old kid just because she was chatting with friends on Facebook under a pseudonym. The husband assumed she was cheating on him.
With regard to Privacy, she might have been smart! but it was still used against her.
