Wat met windenergie in Vlaanderen?

Gisteren in De Standaard, over detoestand van windenergie in België. Blijkbaar niet al te rooskleurig:

Geen enkel West-Europees land produceert minder windenergie dan België. De toename is niet voldoende om de kloof te dichten.

België sluit 2009 af met een vijftiende plaats in de Europese landenrangschikking op basis van capaciteit. Het Belgische vermogen bedraagt 563 megawatt.

Eveneens gisteren in De Standaard, wordtspecifiek naar Vlaanderen gekeken. Er beweegt toch iets:

Het Vlaamse energiebeleid mikt op een forse groei van windenergie. Het Vlaamse vermogen aan windenergie is gestegen van 130 megawatt in 2006 tot 240 megawatt nu. Door de geplande bouw van extra windturbines zal dat vermogen in Vlaanderen tegen eind 2011 met zeker 100 megawatt stijgen.

Het kabinet van Vlaams minister Freya Van den Bossche wijst erop dat in Vlaanderen alvast een reeks maatregelen zijn genomen om het aantal windturbines in Vlaanderen 'fors te verhogen'. Door een versoepelde regelgeving is het in Vlaanderen eenvoudiger geworden om windmolens te plaatsen in landbouwgebied. Sinds eind 2009 lopen er tientallen projecten.

Volgens woordvoerder Joris Vandenbroucke is het de bedoeling om nog extra maatregelen te nemen om het Vlaamse windmolenpark verder te versterken. Zo komt er in de zomer een actieplan hernieuwbare energie. Dat actieplan zou 'realistische en ambitieuze' doelstellingen voor windenergie moeten vastleggen.

Intussen is Van den Bossche ook met haar collega voor Ruimtelijke Ordening Philippe Muyters (N-VA) een werkgroep opgestart die als doel heeft om de inplantingsvoorwaarden voor windturbines te optimaliseren.

Bij al deze informatie wil ik toch een kanttekening maken. Een belangrijke parameter voor een windmolen is het aantal full load operating hours(FLOH), wat een maat is voor de tijd dat de wieken draaien en de windmolen dus elektriciteit produceert. Dit is sterk afhankelijk van delocatie: in het binnenland is dit lager dan aan de kust, wat dan weer lager is dan windmolens die op zee (offshore) staan. Voor België is het potentieel voor windenergie beperkt in vergelijking met landen zoals Spanje, Denemarken, Nederland, Engeland en Noorwegen, met een lange kustlijn.

Windenergie op zee is een federale materie, de kustlijn zelf is beperkt en volgebouwd. Het promoten van windenergie in Vlaanderen is dus het promoten van windenergie in hetbinnenland, waar de opbrengst minder groot is. Windenergie moet gestimuleerd worden, maar dit mag niet tot gevolg hebben dat er een wildgroei van windmolens ontstaat, her en der verspreid over het landschap, zoals champignons die verrijzen uit de grond. Een doordacht beleid met gegroepeerde molens op duidelijk afgebakende locaties (met voldoende hoge opbrengst) is noodzakelijk. Een uitdaging voor de minister vanRuimtelijke Ordening!

Persoonlijk heb ik een lichte voorkeur voor windenergieop zee: een hogere productie voor eenzelfde vermogen, en minder impact op het (reeds dichtbebouwde) landschap. In België is er op en rond de Thorntonbank in de Noordzee ruimte voorzien voor de bouw van windturbines. Indien alle geplande projecten op zee zouden verwezenlijkt worden, kan dit leiden tot een capaciteit van 2000 MW.

Ook hier zijn er verschillendeuitdagingen: versnellen en stroomlijnen van de vergunningsprocedure, vastleggen van een tweede zone zodat het potentieel in de Belgische Noordzee beter benut wordt, versterken van het elektriciteitsnetwerk in de kuststreek zodat de windenergie opgenomen kan worden, integratie van die variabele elektriciteitsproductie in het Belgisch en Europees netwerk, ... Gelukkig zijn er al verschillendeinitiatieven, we zitten op de goede weg.