- Your history
-
Stories
- Verkeersveiligheid: helmplicht aub! - update
- Verhofstadt gebruikt de speechtruc van Obama
- Vergrijzing: het Generatiepact heeft meer gekost dan het heeft opgebracht - update
- Krugman finds Belgium a good example
- US debt and growth bubble
- Unsustainable economic growth
- Triple Loyalty
- Trends in tax
- Transporteconoom vindt dat Opel Antwerpen moet blijven
- Transparantie leidt tot conflicten
- Toch Twin Peaks!
- Tips om een klimaattop te laten mislukken
- Three scenarios for Europe 2040
Verkiezingen: akkoord over begroting en... Econoshock
Filip Rogiers, politiek redacteur van De Morgen, schrijft in zijn opiniestuk van afgelopen weekend:
Budgettair weet iedereen min of meer wat er gedaan moet worden: saneren en rationaliseren. Iedereen, toch de top en het kader van elke partij, weet dat geen enkele verantwoordelijke regering om de zes Econoshocks zoals gedefinieerd door Geert Noels heen kan: vergrijzing, aanpassing van de lokale aan de wereldeconomie, innovatie om mee te zijn met de verder schrijdende ICT-eeuw, transformatie van de energiemarkt, bijbehorende vergroening van de economie, correctiemechanismen voor de financiële markt. En dit alles ten slotte volgens het ook verworven principe van de subsidiariteit: van het lokale over het regionale niveau tot de Europese samenwerking. Met een nieuw te vormen federale draaischijf daartussen.
Het is verheugend om te horen dat alle politici overtuigd zijn dat de economie structureel aan het wijzigen is, en dat de beslissingen die al genomen hadden moeten worden, en in de volgende jaren genomen zullen worden (?) bepalend zijn voor de welvaart van de volgende generatie, en de betaalbaarheid van de claims die worden gelegd door de vorige generatie (gezondheid, pensioenen...).
6 Comments
-
Jan Cavents
On 18 May, 2009
Het is verheugend om te horen dat alle politici overtuigd zijn dat de economie structureel aan het wijzigen is,...
Het is een (veel te laat) begin, ik ben benieuwd naar hun handelen... Het kost me veel energie en optimisme om nog vertrouwen op de brengen voor onze politici (zeker na de KBC-aanpak van vorige week). Nu de verkiezingen voor de deur staan, verwacht ik ook niet veel inhoud.
Maar zeker geen slechte woorden over politici, dat zou immers de gemakkelijkste weg zijn... Ze hebben geen gemakkelijke job, zeker niet in het versnipperd politieke landschap en de huidige economische situatie...
Ik kan maar een ding vaststellen: Leiderschap ontbreekt! Het is ieder voor zich, niemand wil het eigen belang op zij schuiven voor het maatschappelijk belang... -
incognito
On 18 May, 2009
Ik vrees dat Rogiers zijn dromen (van hoe politici idealiter zouden moeten zijn en hoe ze zich zouden moeten gedragen) voor werkelijkheid neemt. Knap staaltje voluntarisme.
Die werkelijkheid is dat veel politici, zeker op het Belgische niveau, niet of nauwelijks bezig zijn (ja zelf bezig kúnnen zijn) met het uitdokteren van een strategie voor de lange termijn. Laat staan dat ze hun beleid gericht en proactief zouden afstemmen op de komende of aan de gang zijnde econoshocks.
Ze zijn vooral bezig met de korte termijn, de carrière (plus eventueel die van zoon- en dochterlief), scoren bij het kiespubliek, een compromis door het dubbele meerpartijensysteem krijgen, ...
Confer de perfide, kortzichtige begrotingspolitiek van paars. En het immobilisme van van rompuy I, in afwachting van de verkiezingen.
Voor die rauwe werkelijkheid, zie bvb. ook het boek van voormalig VLD penningmeester Govaerts over het kwalijk ruikende reilen en zeilen in de VLD: http://www.knack.be/nieuws/belgie/de-lening-aan-verhofstadt-die-een-gift-moest-worden/site72-section24-article33412.html -
frederic
On 18 May, 2009
Ik ben ervan ovetuigd dat men al jarenlang bewust is van de toekomstige veranderingen in ons land en de wereld. Men spreekt er voortdurend over.
Behalve dat wordt er ook niets gedaan, er wordt niet naar gehandeld. Hier en daar in een verkiezingsslogan hoor je wel iets welke dan na de verkiezingen weer verdwijnt met de noorderzon.
Of bv het generatiepakt, heel mooi allemaal maar het wordt niet toegepast.
Vooreerst moet men in Belgie de regeringen afslanken, het staatsapparaat drastisch verminderen. Minder mensen komen al sneller overeen. Nu zitten we in Belgie met 5 regeringen die eerst onderling geen besluiten vormen, nadat er toch eentje uit de bus komt wordt het tussen die regeringen nog eens uitgevochten.
Teveel antipolitiek zorgt voor hoge kosten, besluiteloosheid, als er al besluiten komen komen ze te laat en lopen ze achter de feiten aan.
Zoals koen2 al neerzet (althans zo begrijp ik het) een hedendaagse toppoliticus is niet top omdat hij een goed politieker is maar omdat hij goed is in zich te laten verkiezen. Dit zijn twee verschillende zaken.
Om dit effect wat te milderen zou men de stemplicht moeten afschaffen en het stemrecht inschakelen. Ik veronderstel dat het merendeel van de mensen die dan komt stemmen ook wel een klein beetje intresse heeft in de politiek. Nu komen er teveel proteststemmen die daan naar populistische partijen gaan van mensen die er eigenlijk niets van afweten. -
MarcVdB
On 18 May, 2009
Het is voor mij bemoedigend te horen dat toch iemand vertrouwen heeft in de huidige generatie toppolitici. Misschien zijn ze wel in staat hierover open te discussiëren in achterkamertjes, maar in de media heb ik hier nog maar bitter weinig van gezien. Ook het beleid volgt deze visie niet. En wat nog erger is, de controle die het parlement op het beleid zou moeten uitoefenen is onbestaande. Het parlementair personeel is (voor het overgrote deel) niet in staat de regering te controleren omdat zij enerzijds gemuilkorfd worden door hun partijvoorzitters en anderzijds omdat zij geselecteerd werden op hun gezagsgetrouwheid en niet op hun capaciteiten. Iemand Ulla Werbrouck al een zinnige vraag horen stellen? Of Anissa Temsamani? Etc Etc.
-
Stijn
On 19 May, 2009
Ik denk dat er in de meeste partijen mensen zitten met LT-visie maar dat het zeer moeilijk is voor die mensen om die LT-visie door te drukken. Kijk bv naar een Frank Vandenbroeke, toch één van de ministers die over een LT-visie beschikt die hij dan nog concreet in beleid wil omzetten. Die man moet telkenmale een enorm gevecht leveren (zelfs in eigen partij) om die dingen erdoor te krijgen. De visie volstaat niet, je moet ook het karakter (bv dreigen met ontslag) en de positie hebben om de visie in beleid om te zetten. In België iets veranderen is zo'n moeizaam proces dat je al heel veel haar op je tanden moet hebben om door te zetten, zeker tussen collega's die veel minder idealistisch zijn. VDB is daar trouwens ook een goed voorbeeld van. In de federale regering botste hij op sociale zaken op zoveel weerstand dat hij naar Vlaanderen gevlucht is omdat hij daar meer kon verwezenlijken. De kapiteins weten wel naar welke richting ze willen varen, maar hebben niet genoeg kracht om de tanker te draaien.
Om toch iets positiefs te zeggen over onze politici: op niveau's waar er minder extreme compromissen moeten gemaakt worden, zien we beter beleid. Onze steden en gemeenten worden over het algemeen goed (en zelfs met visie) bestuurd. Ook een aantal deelgebieden waarvoor de Vlaamse regering bevoegd is, wordt goed bestuurd. -
Philip Van Hoof
On 19 May, 2009
Dit is mijn idee hoe landen zoals België aan geld zouden kunnen geraken:
http://pvanhoof.be/blog/index.php/2009/05/17/how-can-we-get-europe-out-of-the-financial-crisis


















