- Your history
Panorama : de neurozone
38 Comments
-
(n)iemand
On 3 Jan, 2011
Gisteren bekeken en bijzonder boeiend bevonden (in die mate dat ik niet langer incommunicado wens te blijven).
Vraagje: meerdere euro-zones, "de euro moet aangepast worden". Hoe werkt zoiets praktisch? Ik kan me inbeelden dat bij de minste indruk dat dit gebeurt heelder volkstammen hun deposito's over de grens trachten te krijgen. Lijkt me een meltdown in het kwadraat. Hoe doe je zoiets... een wisselkoers bepalen die retroactief van toepassing is, een leger sturen,...?-
Tsvetanov
On 3 Jan, 2011
Geen woord over Ierland. Dat begrijp ik niet goed terwijl het daar toch om een fundamenteel ander probleem gaat, nl. een kunstmatig lage rentevoet. Het probleem dus waar Duitsland mee te maken zal gaan krijgen.
Is niet het grootste probleem van een muntunie dat de kapitaalkost centraal bepaald wordt en als dusdanig nooit kan aangepast zijn aan de situaties in verschillende zones? Het is zoiets als in groep gaan lopen. Ofwel gaat het te rap, ofwel gaat het te traag. Niemand heeft er iets aan omdat niemand zijn eigen tempo kan lopen. Het enige wat we zeker weten is dat we van crisis in crisis gaan belanden.
Misschien moeten de mannen die dromen van een Verenigde Staten van Europa eens naar het experiment Belgie kijken. Dat zou niets anders betekenen dan een georganiseerde transfer van welvaart van het noorden naar het zuiden maar dan op zeer grote schaal. Waarom zouden de Duitsers daar in meegaan?-
(n)iemand
On 3 Jan, 2011
Mjaajaa... tijd voor een centrale budgettaire overheid die de lidstaten aan banden legt en daarmaar is de kous nog niet af omdat je ook arbeidsmobiliteit behoeft. Ik ga overigens akkoord dat de afwezigheid van arbeidsmobiliteit tussen godbetert Henegouwen en West-Vlaanderen binnen een zogenaamde unitaire arbeidsmarkt er op duidt dat ook belgië geen optimal currency zone is. Mss moeten die eurozones wel via regio's lopen? ;-)
Nu heb ik nog altijd geen antwoord op mijn vraag hoe je dat concreet doet, van 1 muntzone meerdere maken.-
john
On 4 Jan, 2011
Moet je even kijken hoe ze dat vroeger deden in Duitsland met de DM. Zo kan dat ook met de euro.
-
(n)iemand
On 4 Jan, 2011
Ja maar... Oost-Duitsland was toch geen markteconomie met vrij kapitaalverkeer? Er was toch geen handel in Ossie-deviezen, Ossie-obligaties, Ossie...? Hoe kon er dan grootschalige speculatie ontstaan? Zelfs indien men onbeperkt deviezen cash kon opvragen, dan nog ging het om twee duidelijk verschillende biljetten en kon je dus beperkingen op de retail-markt hanteren.
Als iemand hier verder licht op kan schijnen.... lijkt me pertinente materie. How the f¨*ck doe je dit in de praktijk, de eurozone opbreken in subzones?
-
(n)iemand
On 4 Jan, 2011
How to resign from the club
The barriers to leaving are high but could still be crawled over by a country determined to leave
Breaking up the euro areaDec 2nd 2010 | from PRINT EDITION
ECONOMIST
"The changeover would have to be swift and complete to limit financial chaos. Bank deposits would have to be converted at the same time, and the same rate, as overdrafts and mortgages to keep the value of banks’ debts in line with their assets. When Argentina broke its peg with the dollar in 2001, it decreed that bank deposits should be switched at a more favourable exchange rate than loans, in an effort to appease savers. This imposed losses on an already crippled banking system, and led to a sharp contraction in domestic credit.
The central bank would have to distribute new notes and coins fast. It would also have to set interest rates, and would need a lodestar, probably an inflation target, to guide it. Whatever the official exchange rate at a changeover, the new currency would quickly find a market level against the euro and other currencies. A new D-mark would be expected to rise against the now-abandoned euro; a new drachma or punt would trade at a big discount to its official changeover rate—a devaluation, in effect.
The switch to the euro was smooth, but it was planned for years in great detail and in co-operation among countries. The reverse operation would be far messier. The mere prospect of euro break-up could cause bank runs in weak economies as depositors scrambled to move savings abroad to avoid forced conversion. If Germany were the leaver, it would face an inward flood.
To prevent such a drain, a weak country thinking of leaving the euro would have to impose caps on bank withdrawals, other forms of capital controls, and perhaps even restrictions on foreign travel. That might not work in a region as integrated as Europe—and if it did it would depress the economy by limiting the circulation of cash for commerce. It would also cut the country off from foreign credit, because foreign firms and banks would fear that their money would be trapped. Trade would suffer badly, at least for a while.
A departing country would also have to prepare for legal challenges. A change in the currency in both weak and strong countries would impose devastating losses on businesses and depositors at home and abroad. Savers who could not get their money out of banks before its forced conversion would not be happy to be paid in a devalued currency. Many would sue, as happened in Argentina. The legal uncertainty would further hamper the banks, which would be loth to extend credit for fear they might yet be forced to make depositors whole.
Foreign banks and pension funds holding weak economies’ euro-denominated government bonds would suffer an effective default. They might sue, too. A sovereign might expect to win its legal battles if it drafted its conversion laws well and if it could assert the primacy of its law over European law. But the European dimension would at the very least mean that costly legal battles would drag on.
..."
Looks messy, zelfs onder de meest gunstige aannames.
-
-
-
-
-
Jan P
On 3 Jan, 2011
Heb de uitzending ook bekeken; Geweldig verslag; Helder en zonder te veel bias.
Uitzonderlijk hard ook voor de overheden/ambtenaren; Dat zijn we niet altijd gewoon van een VRT.
Persoonlijk geloof ik niet in aparte Eurozones. Eén Euro is belangrijk om te behouden op wereldschaal, en zal daarom ook blijven. Ondanks druk binnen Duitsland, en spilzucht van de BPIGS landen.
Ik geloof ook niet in Euro-obligaties voor de redenen die Duitsland terecht aanhalen; Spaarzame landen zouden dan gestraft worden met een hogere rente op staatsobligaties, spilzuchtige landen hoeven zich minder zorgen te maken over de rentesneeuwbal en worden dus niet gedwongen hun huishouden op orde te stellen. De mier is het bui om voor de krekel op te draaien.
Persoonlijk denk ik dat de enige oplossing is om toe te laten dat landen zelf failliet gaan (of een schuldherschikking aangaan). En om dus geen gebruik te laten maken (of zéér beperkt) van het Euro-noodfonds.
De klap om te zuiveren wordt dan wel veel groter; Uitstaande schuld kan dan niet meer ge-herfinancierd worden met nieuwe obligatie-uitgaven. Een overheid wordt dan plots en hardhandig gedwongen, om niet meer uit te geven, dan er aan belastingen binnenkomt. Er is dan géén overgangsperiode meer waarbij nog extra schulden kunnen gemaakt worden om zachte heelmeester te zijn.
Eigenlijk hoort een overheid tenslotte nooit boven haar stand te leven.
Ik zie ook niet in waarom een schuldherschikking van bijvoorbeeld één land meteen het einde van de Euro zelf zou moeten betekenen, zolang obligaties in Euro's nog steeds per land zelf worden uitgegeven. -
Jan L.
On 3 Jan, 2011
De titel van de reportage was - naar onze mening - enigzins misleidend omdat het grootste deel van de reportage werd stilgestaan bij de Griekse kwestie (ambtenarenapparaat, smeergeld, te weinig exportgerichte economie e.d.). Terecht is het Griekse probleem treffend voor de situatie waarin de euro zich momenteel bevindt (en toont het aan dat er grote verschillen zijn binnen de eurozone). Maar graag hadden we meer gezien i.v.m. de Duitse en Franse visie, mogelijke exitscenario's (wat als één land uitstapt, wat als de euro in meerdere zones uit elkaar valt, wat als de euro gewoon 'ontploft' e.d.). Er werd ook gezegd dat de dollar de enige muntunie is die doorheen de tijd heeft weten stand te houden. Welke waren andere experimenten en waarom zijn die ten onder gegaan (Zilveren standaard, devaluatie Reichsmark in de jaren '20, Bretton Woods,...). M.a.w. wat is een noodzaak om de muntunie te redden of hoe kan die worden bijgestuurd (exit enkele landen?, federaal sterkere Europese Unie, Europa van 'twee snelheden',...). Enfin, een vervolg dringt zich op...
-
Yannick Verdyck
On 4 Jan, 2011
Monetaire geschiedenis is een zeer boeiend onderwerp. Jammer genoeg is de officiële lijn (terug te vinden aan universiteiten en standaard geschiedenisboeken), waardeloos. De transitie van goud en zilver naar goud, naar fiat geld is geen verhaal van 2 datums, punt aan de lijn. Het is een verhaal van banking, centrale banken, oorlogen, geo-politieke spanningen, de opkomst en de val van het Britse imperium, de Napoleontische oorlogen, geldoorlogen, opium oorlogen, Wereld Oorlogen 1 en 2, Marxisme, politieke systemen, de geschiedenis van de Verenigde Staten, carry trades, India, China, de FED, de BoE, de BdF, de BIS, het IMF, de Wereldbank, Charles De Gaulle, ....
Best wel de moeite allemaal, maar zeer moeilijk daar een overzicht over te vinden, de gang van zaken in de VS, dat valt nog iets of wat mee, maar het verhaal van Europa, Engeland, Frankrijk, België, Nederland en Duitsland (de dingen die ons West-Europeanen toch allemaal het meest interesseren), daar heb ik zelf persoonlijk toch heel lang naar moeten zoeken, het is zeer lastig en moeizaam puzzelwerk.
-
-
Paul Larmuseau
On 3 Jan, 2011
heeft er iemand al gekeken naar het overheidstekort van japan ?
-
ducdorleans
On 3 Jan, 2011
is dat het doel, Paul ? ... een overheidstekort als Japan ? ... :-)
-
Lawrence Auman
On 3 Jan, 2011
Een zorgwekkende reportage. De muntunie laten afbrokkelen is zeker niet wenselijk maar op politici rekenen om deze structureel aan te pakken is ook nogal wishful thinking maar zelf zie ik niet meteen een ideale oplossing. Een bijzonder lastige kwestie.
Het noodfonds dat werd aangelegd is gewoon 'geld door de ramen gooien' zolang de structurele problemen in Griekenland niet worden aangepakt. Misschien is het beter om ze uit de unie te zetten. Zelf zullen ze er ook beter van worden zodat hun export niet wordt teruggehouden door een te sterke munt.
Natuurlijk mogen we niet vergeten dat niet enkel Griekenland met problemen zit...
@PaulLamuseau: Neen, wat wilt u vertellen? Bedraagt die daar nog een veelvoud van de staatsschuld van Griekenland en hoe is dit relevant? Japan maakt toch geen deel uit van een muntunie?-
Paul Vreymans
On 4 Jan, 2011
We mogen ons niet laten verleiden tot de simplistische redeneerfout die Eurofielen ons nu voorschotelen. Het is niet omdat de Europese Monetaire Unie ZONDER “politiek-fiscale” unie niet kan functioneren dat ze MET een “politiek-fiscale” unie WEL plots zou werken. Een noodzakelijke voorwaarde is nog verre van een voldoende voorwaarde.
Een gemeenschappelijke monetaire politiek voeren in landen met erg verschillende arbeidsethiek, zeer uiteenlopende productiviteitgroei en inflatie kan gewoon niet werken. Landen met een goede infrastructuur en arbeidsethiek zoals Duitsland zal de productiviteit sneller blijven stijgen dan in de mediterane landen met een “dolce far niente” mentaliteit.
Dermate verschillende economieën aan dezelfde (gemiddelde) monetaire politiek onderwerpen is gewoon monetaire waanzin die ons allen welvaart kost en ons om de zoveel tijd in een nieuwe crisis zal storten telkens de productiviteitsverschillen weer eens te ver uit elkaar zijn gegroeid. Verder klungelen met de systeemfoute gemeenschappelijke munt zal om de zoveel tijd weer een redding vergen van de zwakke economieën door de sterke landen. Milton Friedman had daarvoor gewaarschuwd, nog vooraleer de EMU van start ging.
Wie aan de verkeerde kant van de snelweg aan het spookrijden is stopt best onmiddellijk. Nog snel een veiligheidsgordel aansnoeren biedt geen oplossing.
-
-
Frank
On 3 Jan, 2011
En heb je ook al eens gekeken naar de rente die betaald wordt op dit Japans tekort? Die kunnen dat nog heeeeel lan volhouden.
-
ducdorleans
On 3 Jan, 2011
klopt ! ...
tot er iemand twijfels heeft ...
en de vraag is dan of ze het 2 weken op voorhand aankondigen in een paginagrote advertentie in de Financial Times ... ?
-
-
-
Paul Larmuseau
On 3 Jan, 2011
De Japanse overheid gaat de economie stimuleren. Hiervoor trekt zij 92,4
biljoen yen ($1,1 biljoen) uit, terwijl de belastinginkomsten met 41 biljoen
yen veel lager zijn. Niet schrikken, dat is een begrotingstekort van 48%.
Door 7 biljoen yen uit verschillende reservepotjes te halen, weet de Japanse
regering het te lenen bedrag te beperken. Het bedrag dat de Japanse
overheid kwijt is aan de financiering van de staatsschuld stijgt dit jaar met
4.4% en komt uit op 24,1 biljoen yen in 2011. Dat is bijna 24% van de
begroting.
Als wij de rijzende zon van Japan gaan volgen, en zo'n overjaarse economie worden als Japan, dan weten we wel wat er zal gebeuren zeker ?-
-
Frank
On 3 Jan, 2011
Niemand zegt dat de Japanse economie een sprookje is. Alleen wordt hun reusachtige staatsschuld hoofdzakelijk intern gefinancierd en tegen een zeer lage rente. Dit houden ze al lang vol en zullen het nog een tijdje volhouden, alleszins al langer dan Griekenland en Ierland die in feite al gevallen zijn. Ze zijn veel minder afhankelijk van derden die hun obligaties kunnen dumpen. Dat ook Japan gaat vallen, net als de EU en de USA is zo goed als een zekerheid, maar ze zullen niet de eerstvolgende zijn.
-
ducdorleans
On 4 Jan, 2011
Frank,
ik heb, niet echt fanatiek maar toch, geprobeerd de cijfers te vinden, maar Paul zal ter hulp moeten schieten omdat ik DIE cijfers niet direct vind ... laat ons zeggen dat de grootteorde min of meer klopt ... Japan heeft een openbare schuld om U tegen te zeggen
en finaal zal loontje ook daar om zijn boontje komen ... maar je hebt gelijk ... Japan staat zeker en vast niet in de vuurlijn momenteel, en waarschijnlijk ook niet in de nabije toekomst ...
er is momenteel zoveel wild, zoveel landen met overmatige staatsschuld, te schieten door de "moreel nefaste" speculanten dat die enkel gelimiteerd worden door hun munitie ...
feit is dat men ook in Japan geen zekerheid krijgt van hoe te reageren, van wat men moet doen ... het is ondertussen wat, 25 jaar ?, geleden dat de Nikkei zijn hoogste punt had, dat de Belgische staatsschuld in zijn geheel had afgelost kunnen worden door de ambassade in Tokio te verkopen, dat de Overheid daar QE1, QE2, .... QE100 aan het proberen is, en dat er weinig van te merken valt ... dat pleit eerder TEGEN die gevolgde weg ...
-
-
-
-
-
incognito
On 3 Jan, 2011
The originality of the book is the suggestion that an organised "Resistance" is now called for, just like in 1940. "We, veterans of the resistance ... call on young people to revive and pass on the heritage and ideals of the Resistance," the book says.
How people should resist the power of money and the markets – by peaceful means, the book insists – is not made entirely clear.
http://www.independent.co.uk/news/world/europe/the-little-red-book-that-swept-france-2174676.html -
iemand
On 4 Jan, 2011
Wat is nu de oplossing ?
* een splitsing zonder gemeenschappelijk beleid : who's next ?
* Dag eurozone en dag heel dure Europese ambtenaren; dit laatste is dan een positief element.
* of maatregelen zoals het IMF vroeger toepaste op Latijns Amerikaanse landen na de junk bond crisis ;( In België zullen er alvast niet veel maatregelen genomen worden zelfs niet als we gaan naar een € $ gelijke pariteit met geïmporteerde inflatie (stagflatie) tot gevolg.)
* oorlog ? -
Pieter
On 4 Jan, 2011
What about the difference between value and money? Maybe money can be manipulated, that's more tricky with value...
-
incognito
On 5 Jan, 2011
Duitsland is niet het goede voorbeeld, de Scandinavische landen zijn dat! Zeer goede analyse vind ik. Duitsland is een dikke bloedzuiger in het midden van de EMU zone. Met een Duitse mark zou het veel moeilijker exporteren zijn naar EMU landen.
http://knack.rnews.be/nl/actualiteit/opinie/columns/ewald-pironet/volg-de-juiste-gids/opinie-1194911658640.htm-
ArthurK
On 5 Jan, 2011
Het werd ook ergens in de reportage gezegd, maar het fundamentele probleem van de euro is eerder cultureel dan economisch. Met monetaire maatregelen kan je geen cultuur veranderen, voor zover je dat überhaupt moet willen. Opsplitsing tussen Noord- en Zuid-Europa is op termijn beter voor iedereen, dát is de structurele oplossing.
Uit eigen belang (als Nederlander) mag de euro van mij behouden blijven. De euro zorgt ervoor dat Zuid-Europa steeds dieper de afgrond in gaat (door een voor hen te dure euro), terwijl de export in Noord-Europa de pan uit rijst (door een voor ons te goedkope euro). Het is opmerkelijk dat de discussie over de opsplitsing van de euro vooral in Duitsland en Nederland (en nu dus ook België) wordt gevoerd, terwijl eigenlijk Zuid-Europa vragende partij zou moeten zijn. Opsplitsing in een Euromark en een Knoflookeuro lijkt anti-Europees, maar als je de Europese Unie wil behouden, dan is dat een stuk beter dan de huidige euro die Zuid-Europa verslaafd maakt aan "monetaire drugs".
De grens tussen Noord- en Zuid-Europa loopt overigens wederom dwars door België, dat is ook de onderliggende oorzaak van alle communautaire problemen tussen Vlamingen en Walen. Vlaanderen zou van mij wel bij de sterke landen mogen, maar Walonië hoort qua cultuur en mentaliteit toch echt bij Frankrijk en de andere Zuid-Europese landen.-
incognito
On 5 Jan, 2011
het is een prestige kwestie denk ik: ze waren zo trots op hun EMU lidmaatschap, hoorden er helemaal bij, om daar nu weer uit te treden, en al dan niet naar een B-team te verhuizen: pijnlijk
een alternatief zou zijn een evenwaardige Germaanse en een Romaanse of Latijnse versie van de euro in te voeren (op papier dan toch, de Germaanse munt zou sterker zijn natuurlijk en een strakker rentebeleid voeren)
Vlaanderen zou bij de Germaanse horen, Wallonië bij de Romaanse muntunie, samen met Frankrijk, Italië, Spanje en Portugal, andere landen kunnen tot één van beide blokken toetreden
elke unie zou ook een eigen afdeling hebben binnen één centrale bank, in heel de EMU zouden prijzen in beide munten vermeld worden en zou je met beide munten moeten kunnen betalen, etc., een muntunie sui generis dus, maar de EU is ook sui generis
in de VS heb je natuurlijk ook een duidelijke tweescheiding tss het noorden en het zuiden (en het oosten, midden en westen), maar daar is er toch meer culturele (en vooral linguïstische) eenheid in de verscheidenheid, dit neemt niet weg dat bepaalde gebieden er óók beter zouden varen bij en met een eigen munt en rentebeleid-
(n)iemand
On 5 Jan, 2011
En nogmaals.... hoe doen we dit praktisch zonder dat het apenpleuris uitbreekt? Wisselkoers "Geuro"/"Leuro" = 1/2?
Iemand? Geert?-
incognito
On 5 Jan, 2011
ik denk dat dat geen probleem zou mogen zijn, vroeger werden Europese munten ook binnen een band gehouden tov elkaar, met de twee euro's (naamgeving is wél problematisch me dunkt) zou dat ook kunnen gebeuren (eventueel op termijn volledig vrij door markt)
er zijn echter tal van andere problemen mee gemoeid (wat bvb. met eigendom in Italië, dat wordt plots 30% of zo minder waard, of schulden van een Italiaan in België, wordt plots heel stuk zwaarder), het belangrijkste is ongetwijfeld politiek van aard, het zou de Europese unificatie niet ten goede komen
het is daarom iets dat, me dunkt, enkel kan geïmplementeerd kan worden als het euro project eerst implodeert (of op imploderen staat): verkwansel nooit een goeie crisis...
we hebben écht een zware crisis nodig, imo, ook om tal van andere problemen aan te pakken
-
(n)iemand
On 5 Jan, 2011
Incognito, die fluctuatie-band is nadien (zodra je een historische koers hebt en deviezen om vraag en aanbod mee te bespelen), maar hoe maak je de "sprong" vanuit een bestaande munt naar 1 of 2 onbestaande? Als je dit met een "zwak" land doet, breek het pleuris uit. Eventueel kan het land met laagste risicopremie op obligaties het uit eigen beweging wel doen (maar dan wordt het zaak omgekeerde arbitrage te counteren: iedereen die als een gek kapitaal naar Duitse banken versluist).
Conclusie: mss kan het sterkste land individueel dit wagen, vervolgens het tweede sterkste land...
Soit... dit is té interessant om niet op door te denken.
-
-
Tsvetanov
On 5 Jan, 2011
Frankrijk en Duitsland in twee verschillende zones: dat zou fundamenteel afwijken van de oorspronkelijke bedoeling van het Europese project. Dat is een richting die ze echt niet gaan kiezen denk ik.
-
-
-
-
WimV
On 5 Jan, 2011
De vraag wat Europa kan of moet doen is alvast een goede vraag, maar deze vraag op zich is ruim onvoldoende. Een veel belangrijkere vraag zal zijn: "Zal dat wat Europa ook werkelijk ten goede onderneemt ooit voldoende kúnnen zijn om het gecreëerde financiële monster tot bedaren te brengen?" Het grote verschil tussen beide vragen draait om de keuze om het financieel systeem zelf dratisch te hervormen of niet (hetgeen dan betekent dat Europa en de individuele landen zich als potentieel slachtoffer blijven onderwerpen aan de "financiële jakhalzen").
Wat dat betreft maak ik me eerlijk gezegd weinig illusies. Ik ben momenteel het boek van Georges Ugeux aan het lezen ("Het verraad van de financiële wereld"). Daarin is onder meer te lezen "dat financiering is uitgegroeid tot een doel op zich. Het bankwezen is niet langer bekommerd om zijn sociale en economische rol. [...] Daarbij speelde [speelt] de financiële wereld roulette met de economie. Het systeem dat we hebben opgebouwd, houdt de economie gegijzeld." Vervolgens hebben de laisser-faire-houding van de overheid en de "blindheid" van de regelgevende instanties geleid tot de financïële tsunami.
Ugeux haalt trouwens ook cijfers aan om te staven hoe de financiële wereld zijn eigen verhaal is gaan leiden / maken. "In 2007 kwam één derde van de Amerikaanse bedrijfswinsten uit de financiële sector: telkens als de reële economie een dollar winst maakte, deed de financiële economie daar 50 cent bovenop. Het geld- en bankwezen was een dominante factor geworden, en de kapitaalmarkten boven elke controle verheven."
Ugeux stelt zelf dat het boek geen pamflet wil zijn tégen het geld- en bankwezen, maar de reden daarvoor is anderzijds toch enigszins dubbel: "De financiële wereld vormt een belangrijk onderdeel van het economische, sociale en politieke raderwerk van onze samenleving. Het is onzin te denken dat dit van de ene dag op de andere kan of zal veranderen. De verbijsterende arrogantie van de financiers is een gevolg van hun essentiële en onvervangbare functie."
Ugeux wil anderzijds dan ook weer niet generaliseren: "In het bank- en geldwezen werken mensen die wel degelijk een sterk gevoel voor klantgerichtheid hebben. Deze mensen zijn niet vergeten dat het de financiering is die de economie dient en niet omgekeerd. Maar de financiële wereld is steeds minder in handen van de bankiers. Binnen een paar decennia werde de échte bankiers uit de top van de branche geëlimineerd ten gunste van de traders, de handelaars."
Welnu, waarom vrees ik dat we het gecreëerde financiële monster niet zo snel terug in toom zullen houden? Omdat Ugeux mijn eerdere bedenkingen bevestigt: "De financiële wereld moet zichzelf de ethische vraag stellen om de zin van haar missie terug te kunnen vinden. Het alternatief is zelfvernietiging! Dit debat mag niet teveel illusies wekken. 'Mensen veranderen niet', zei Larry Summers in het najaar van 2009 op een conferentie in New York, georganiseerd door The Economist, 'we kunnen niet van regels uitgaan die veronderstellen dat de financiële spelers de sociale kwestie begrepen hebben. Dat zou roekeloos zijn.'"
Wat maakt het des te geloofwaardiger dat het hele systeem niet snel zal veranderen?
1) "Op het moment van de crisis hadden de financiers zich juridisch verzekerd van een monopolie op winst. Geen enkele andere industrie staat persoonlijke verrijking op een dergelijke schaal toe, omdat de absurde luxe van enkelen al te duidelijk ten koste gaat van de hele samenleving. [...] Er valt geen enkele reden te bedenken waarom het geld- en bankwezen zichzelf 25 %¨van het loontotaal uit laat keren terwijl de sector slechts 10 % van de werkgelegenheid inneemt. En toch kunnen we niet verwachten dat de financiële leiders dit zullen begrijpen."
2) De beurs: "Activisten vallen bedrijven aan als ze zien dat maatregelen genomen worden die de maximalisering van de beurskoers niet voor ogen hebben. [...] Er woedt een conflict tussen de maximalisatie van aandelenwaarde enerzijds en duurzame ontwikkeling anderzijds."
3) De rol van de ratingbureaus is frauduleus (getuige bvb. verschillende emails die gepubliceerd werden in het kader van een Amerikaans parlementair onderzoek). Maar zij hebben een enorme impact in het hele financiële systeem. Zij kunnen dus blijkbaar naar eigen willekeur iets maken of het kraken (en ze komen daar ook ongestraft mee weg)?
4) Over de huidige houding van hedge-fund-activisten: "Met een vermogen van 2500 miljard op het hoogtepunt van hun macht (in 2008) domineerden de hedge funds de financiële arena door hun prestaties, hun bewegingen, hun activisme en hun mysterie. [...] Hun naam doelt op het mandaat om bepaalde risico's te dekken. De realiteit is [tegenwoordig] echter anders. Deze fondsen opereren al jaren in een eigen universum waarin geen enkel risico meer gedekt is. Hun strategieën hebben niets meer met risicobeveiliging te maken."
5) En dan meer specifiek over short-sellers: "Telkens wanneer een bedrijf of een staat in de problemen zat, streken ze er als gieren op neer." (waarbij ze gebruik maakten van valse geruchten en sluiks gegroepeerde aanvallen). Ook nu weer mijdt Ugeux geen nuance: het bestaan van de oorspronkelijke hedge-funds is legitiem, maar hun activiteiten moeten nauwlettend in het oog gehouden worden.
5) Overheden zijn vaak te zwak gebleken om hun verantwoordelijkheid op te nemen in deze hele financiële nachtmerrie.
Dus... wat kan Europa doen tegen dit monsterlijk financieel systeem? En zal het ooit voldoende zijn om weerwerk te kunnen bieden aan de geldhonger? Is de normenvervaging in het financiële systeem al niet te vergevorderd? Zelfs indien elk land maximale inspanningen levert om de begroting op orde te krijgen, heeft het systeem behoefte aan "verliezers". Kan Europa dus ooit wel genoeg doen?
Het boek van Ugeux brengt zeker wel interessante denkpistes aan om het tij te keren, maar het blijft vooral zeer realistisch in zijn verwachtingen. Nochtans zal Europa in die denkpistes de mogelijke oplossing moeten zoeken. -
carl
On 5 Jan, 2011
Interessante blik in de Griekse samenleving met goede gesprekspatrners.
Dat er jarenlang is gesjoemeld met de griekse cijfers is iets waar iedereen die zaken doet met Griekenland al lang bekend.Zelfs een toerist die naar het prachtige land dat Griekenland is wordt al vanaf dag één met smeergeld en corruptie geconfronteerd.Dit is al jaren zo maar alleen de Europese ambtenaren waren daar blijkbaar niet van op de hoogte.
Dus een veel te late reactie terzake.
Eerst moeste de fameuze financiele markten met hun vierduizend euro speculatiegeld de zaak aan het licht brengen en pas toen reageerde Europa,flink te laat dus.Blijkbaar komt Europa alleen met reddingsplannen als de speculatieve markten eerst de kat de bel aanbinden.
Moest bvb. Griekenland nog de oude drachme hebben gehad dan had het IMF gewoonweg Griekenland verplicht om hun munt te devalueren.Maar ze zitten in de euro dus kan dat niet meer.Dus wat schiet er volgens het IMF dan nog over : saneren,loonmatiging,de BTW verhogen,de pensieoen verlagen en trachten competitief te zijn in de wereld mlarkt.
Misschien gaan de Chinezen met hun pak geld aan Grioekenland,mits serieuze voorwaarden uiteraard de Griekse mentaliteit kunnen ombuigen,op zijn Aziatisch....
Griekenland is ook maar 2,6 procent van het totale Europese BNP-
(n)iemand
On 5 Jan, 2011
"maar alleen de Europese ambtenaren waren daar blijkbaar niet van op de hoogte."
Er wel op ff op wijzen dat het de lidstaten waren die altijd verhinderd hebben dat Eurostat inspecties, etc. mocht uitvoeren hé.
Als je van a tot z consequent doorrekend loog, kon eurostat niets doen, dat was het mandaat van de lidstaten en niets meer. Het stabiliteitspact hebben Frankrijk en Duitsland dan weer als eersten vernacheld.
-
(n)iemand
On 5 Jan, 2011
btw: check ff hoe BRP Henegouwen net onder de 75% communautair BBP beland is toen men over de laatste ronde cohesiefondsen besliste....
it's magic!
-
poswet
On 6 Jan, 2011
@ Carl
"Moest bvb. Griekenland nog de oude drachme hebben gehad dan had het IMF gewoonweg Griekenland verplicht om hun munt te devalueren"
Een devaluatie is een onrechtvaardige maatregel. Een Griekse ambtenaar die 2- tot 3-maal het loon ontvangt van de privé blijft na een devaluatie nog altijd 2- tot 3-maal het loon uit de privé verdienen. Na een 50 % devaluatie blijven deze ambtenaren t.o.v. het buitenland nog altijd 1- to 1,5-maal het loon verdienen van de privé van voor de devaluatie. De potverteerder wordt dus rijkelijk beloond.
De veroorzakers van de problemen moeten vooral inleveren. Responsabilisering noemt men dat tegenwoordig.
-
