Over Geert Noels
Geert Noels (1967) is econoom en de stichter van Econopolis.
Geert Noels
In zijn professionele leven volgt hij sinds jaren de internationale economie en de financiële markten. Hij was ook columnist bij het economische weekblad Trends en de Franstalige tegenhanger Tendances. De afgelopen jaren groeide hij uit tot een bekende opiniemaker over financiële en economische onderwerpen. Hij is een veelgevraagd spreker over economie en beleggen. Geert Noels woont met zijn vrouw en twee kinderen in de Antwerpse Kempen.
Naast zijn passie voor economie en de financiële wereld, heeft hij ook een actieve interesse voor andere domeinen zoals fietsen, skiën, fotografie, en liefst een combinatie van dit alles.
Sociale projecten die zijn hart wegdragen, zijn: Anautica, Monnikenheide en SOS-Kinderdorpen.
Geert is ook actief betrokken bij Ikaros-Solar, dat werd opgericht door Yves Devis, een jeugdvriend van Geert. Voorts is hij ook bestuurder bij het VKW en de Koninklijke Schenking. Hij zetelt in de jury van Manager van het Jaar en die van Onderneming van het Jaar.
Hij maakt deel uit de commissie Lamfalussy, die een nieuwe financiële architectuur moet uittekenen.
Al deze mandaten vervult Geert zonder een vergoeding.
Ad Havermans
04. Dec, 2008
Geachte Heer Noels,
Met belangsteling en bewondering heb ik uw boek gelezen. Ik mis echter een belangrijke economische schok en dat is het (mondiale) verlies aan ecosystemen en biodiversiteit. Niet voor niets besteedt een van uw favoriete auteurs Thomas Friedman in Hot, flat and crowded (De toekomst is groen) hier veel aandacht aan. Het is ook echt een economisch thema aangezien ecosysteemdiensten ongetwijfeld ons belangrijkste kapitaal vertegenwoordigen. Het is tegelijkertijd ook heel anders dan de andere schokken, omdat soortverlies nu eenmaal onomkeerbaar is.
Door dit thema te koppelen aan de belangrijkste bevindingen uit de studie van Steffen et al (Global change and the earth system) wordt de urgentie van aandacht voor dit thema nog eens versterkt. De belangrijkste bevindingen m.b.t. het systeem Aarde zijn (zeer kort):
1. Complexe samenhangen en interrelaties
2. Het systeem is dynamisch en zelfregulerend. Meerdere evenwichtssituaties zijn mogelijk.
3. Niet lineaire relaties zijn kenmerkend. Input wordt versterkt / afgezwakt.
4. Kleine oorzaken kunnen grote gevolgen hebben.
5. Mee- danwel terugkoppelingen leiden tot versterkenm dan wel constant houden van invloeden.
6. Drempels ofwel tipping points; uitgangssituatie niet meer bereikbaar bij overschrijden drempel.
7. Vertragingen in ruimte en tijd waardoor niet/te laat reageren.
Deze eigenschappen van het systeem Aarde moeten ons tot uiterste voorzichtigheid manen daar waar biodiversiteitsverlies optreedt. We weten nu eenmaal niet waar de tipping point liggen.
Aandacht voor het onderwerp zal tevens de afstemming economie en ecologie raken; kortom een echt belangrijk thema voor uw boek.
Gielen Georges
05. Dec, 2008
Beste,
Tot mijn verbazing moet ik vaststellen dat zelfs specialisten zoals de heer Noels het in hun commentaren niet veel verder brengen, dan het vertellen van het voorspelbare, het voorspellen van het onvermijdelijke en het waarschuwen voor het algemeen gekende. Een jaar geleden kon niemand deze crisis voorspellen, vandaag kan niemand precies uitleggen waarom de malaise zover gekomen is en zo diep is, en morgen durft niemand vertellen waar we naartoe gaan. Het is geen kritiek, louter een vaststelling. Hoofdeconomen, bankspecialisten of beleggingsstrategen, hoe competent of analytisch ook, als doorsnee kijker heb je er vandaag niets aan. Iedereen ondergaat de situatie. Binnen vijf jaar zullen we – misschien – van al die specialisten vernemen, wat we eigenlijk vandaag graag zouden vernemen. Helaas, we moeten er ons bij neerleggen: in tijden van échte crisis, zijn er geen mensen met visie. Enkel slachtoffers, wereldverbeteraars en onheilsprofeten. Zoals altijd.
Rik Verschueren
19. Feb, 2010
U zegtt “een jaar geleden kon niemand deze crisis voorspellen”. Fout. Ik kon als kind deze crisis al voorspellen, gewoon een beejte logisch denkend over piramide-spelen en zeepbellen en eindigheid van ruimte en grondstoffen. Maar ook economen waarschuwden al; en gaven ook alternatieve wegen aan. Lees bijvoorbeeld Bernard Lietaers ” Het geld van de toekoms” uit 1999 nog maar eens door. Is het de mogelijke ‘daadloosheid’ van de slachtoffers, wereldverbeteraars en onheilsprofeten in deze wereld die verantwoordelijk zijn voor het dol-draaien tegen-beter-weten in van een on-voldoend systeem? En wat is de verantwoordelijkheid
Of zou ook het, in een rationele en actiegerichte aanpak verpakte, egocentrisme niet kunnen geleid hebben tot waar we nu staan: en dat is minder ver dan we, met dezelfde middelen en een andere aanpak, misschien wel hadden kunnen staan.
‘Bewustwording’ is dus wél een meer dan essentieel element in de oplossing. Maar ik ben accoord dat het samengaan van bewustwording én actie, de enige echte vooruitgang zal bieden.
Marcel
05. Dec, 2008
Geachte Heer Gielen,
Misschien is het nuttig het boek eens grondig te lezen alsook op de blog van de heer Noels de rubriek “Surprise! There is a recession!!” waar u dan kunt lezen: “Een jaar geleden (29 november 2007) schreef ik in de Trendscolumn: Over een jaar zal worden bevestigd dat in de herfst van 2007 een recessie in de VS startte”.
Dit is geen kritiek op u, louter een vaststelling…
Tom
14. Dec, 2008
Geert Noels, bij gebrek aan duidelijk zichtbaar e-mail adres laat ik u via deze weg weten ten zeerste verontrust te zijn. Jongstleden verklaarde u in het VRT programma De Vrije Markt dat niemand de LMB crash kon voorspellen.
How about the American government? They handpicked the banks they saved. Correct me if I am wrong.
André Bequé
07. Jan, 2009
Beste Geert Noels
(Deze reactie is wat mij betreft niet bedoeld om op de Econoshock website gepubliceerd te worden, maar jij beslist natuurlijk)
Met Econoshock heb je een erg leesbaar boek over economie geschreven waardoor voor veel mensen de drempel zal weggenomen zijn om zich toch wat te verdiepen in dat, bij het brede publiek als “moeilijk” bekend staande, kennisgebied. De vele vergelijkingen die je maakt met kennis en ervaringen op andere gebieden, waarmee het grote publiek doorgaans beter vertrouwd is, zorgen voor platte brede treden om de opstap licht te maken.
De zes schokken die belicht worden geven een goed beeld van de globaal wijzigende of al gewijzigde omstandigheden die het huidige economische / maatschappelijke bestel flink onder druk zetten en om dringende maatregelen / een wezenlijke omslag vragen want het uitblijven van die essentiële aanpassingen zorgt net voor de wereldwijde crisis. Aan het begin van deel II stel je dat de zes krachten die schokken (zullen) veroorzaken “zeker niet als negatief of vernietigend” mogen worden gezien maar dat ze integendeel zullen zorgen voor:
- een meer gebalanceerde wereldeconomie
- een schonere en meer duurzame globalisering
- een vorm van kapitalisme in het leven zullen roepen dat minder gericht is op het individu en meer op de behoeften van de gemeenschap.
Daarmee sluit je als het ware de cirkel van je betoog en kom je uit bij het standpunt in de inleiding: “Economische groei is met andere woorden de bondgenoot van sociale initiatieven, en mag dan ook niet als vijand worden gezien.”. Bij de besluiten van de inleiding zeg je terecht “Economische groei is dus een logisch fenomeen dat samenhangt met de menselijke wil tot vooruitgang”. Vooruitgang valt dan wel grotendeels samen maar economische groei maar is daar niet identiek mee. Het gebruik van de uitdrukking “sociale initiatieven” wijst op de dominantie van de in kapitalistische zin geformuleerde economieleer; solidariteit is evenwel meer dan een welwillende correctie van het eng op groei gefocuste streven naar vooruitgang, het is een wezenlijke component van elk samenlevingsbestel. Dat economische groei niet als vijand mag worden gezien vervolledig je door in het volgende besluit te stellen “Economische groei is de oplossing voor veel problemen, niet de oorzaak ervan”; ik had hierbij graag vermeld gezien dat die groei dan wel grondig bijgestuurd moet zijn. Indien de twee besluiten gecombineerd als volgt geformuleerd waren had ik mij daar veel beter bij gevoeld: Het streven naar vooruitgang en de zorg voor solidariteit zijn complementair en onverbrekelijk; vooruitgang kan de meeste solidariteitsproblemen oplossen als die niet langer wild en onbeteugeld kan verlopen maar gedisciplineerd en in functie van een realistisch volledig maatschappijbeeld. De verhoopte verbeteringen inzake wereldeconomie, globalisering, en kapitalisme zijn zeker geen automatisme want zonder een ander / vollediger maatschappijmodel dan datgene wat nu ten onrechte onder die noemer verstaan wordt komt er geen wezenlijke omslag maar slechts een aantal specifieke correcties van de door omstandigheden aan het licht gebrachte gebreken. Het momentum van de in samenloop optredende schokken mag niet onbenut voorbij gaan. Dat zou te vergelijken zijn met een onervaren skiër die een bobbel op de piste niet gebruikt om snel een noodzakelijke forse koerscorrectie door te voeren omdat hij het inzicht en de vaardigheid niet heeft om daarvan gebruik te maken.
Je bent doorheen je boek wel enkele keren bij het gebrek aan een goed maatschappijmodel en de daarmee samenhangende onvoldoende en zelfs afwezige opleiding uitgekomen maar je hebt het als dusdanig niet herkend. Ik zal je een drietal passages aanhalen om dat te staven.
Bij p. 218 zeg je dat de financiële wereld een voorbeeld zou moeten nemen aan Air Crash Investigation door vergelijkbare post mortem analyses te maken bij crises en catastrofes. Op basis van de samenvatting van de analyses moet men dan “vervolgens het grote publiek inlichten over verantwoordelijkheden en gevolgen”. Er wordt dus vanuit gegaan dat het “grote” publiek niet opgeleid / geschoold is betreffende zijn rol en mogelijkheden in het (financiële) bestel en dat er uitleg moet worden verstrekt om de mogelijke woede te voorkomen wanneer het vertrouwen van dat grote publiek voor de zoveelste maal geschonden is. Een minimaal geschoold publiek dat het niet moet stellen met alleen maar geloof in dikwijls herhaalde mantra’s en blind vertrouwen in de goede bedoelingen van de machtige spelers op het economische / maatschappelijke gebied laat het niet zo gemakkelijk tot een crash komen. Het grote publiek komt wél op straat voor eisen inzake loon- en arbeidsvoorwaarden; als ze dat niet doen (of alleen maar als het te laat is) in verband met hun spaarcenten dan komt dat gewoon doordat ze daaromtrent onkundig worden gehouden.
Op p. 318 wordt het “geloof” ook letterlijk vermeld als het gaat over het nieuwe oude kapitalisme. Ik citeer: “Over het algemeen is meer geloof nodig in de kracht van de economie, de vrijhandel en het evenwichtige (of gekaderde) kapitalisme.”. Spreken van een evenwichtig maatschappelijk systeem houdt meteen in dat men daaromtrent zoveel kennis en inzicht kan verschaffen dat een gerichte bijsturing en fijnregeling mogelijk is; zoiets is natuurlijk niet te verenigen met het engagement van een grote groep op basis van geloof. Omdat het kapitalisme werkt met slechts het werkingsprincipe van een deel van de realiteit in plaats van een volledig model van die werkelijkheid, moet bij gebrek aan een sluitend paradigma aanvullend worden gewerkt met geloof. In een tijd van voortschrijdende ontkerkelijking en multiculturele / multireligieuze samenlevingen kan en mag een bestel dat de wereld moet overeind en draaiende houden gewoon niet steunen op een andere vorm van geloof; er kan alleen maar vertrouwen geschonken worden aan de verantwoordelijken van een systeem dat geen black boxen bevat.
Het dichtst van al kom je bij het gebrek aan een (echt) maatschappijmodel en voldoende opleiding op p. 359 waar je schrijft: “Maar jongeren die afstuderen, weten nauwelijks iets van beleggen. Ze hebben op school wellicht meer uren seksuele opvoeding gekregen dan geleerd hoe ze moeten beleggen. … maar tien jaar later zijn ze nog allemaal beleggersmaagden en moeten ze plots hun eerste stappen op de financiële markten zetten.”. Als het dan slechts zou schorten aan beleggerskennis was het nog niet zo erg maar tot overmaat van ramp moeten ze dan nog hun eerste economieschaamharen krijgen. Wat beleggingsboeken betreft is er doorgaans nog wat keuze maar een toegankelijk boek algemene (basis)economie is bij mijn weten nergens te krijgen, en dan staan jongvolwassenen die als volslagen economie-leken (op zowat 15% na) van de schoolbanken komen meteen tot aan hun knieën in de volle economische werkelijkheid. Het is hoogst eigenaardig dat dit onderwijsdeficit nog niet eerder door anderen aangeklaagd is, doch er is hoop want minister Frank Vandenbroucke wil naar aanleiding van de wereldwijde financiële crisis binnen twee jaar alle scholieren een basisopleiding economie laten meegeven.
Beleggen kan niet los worden gezien van de rest van economie (het regelmatig afwisselend gebruik van het Nederlandstalige synoniem “huishoudkunde” kan al helpen om de materie van haar afschrikwekkend imago te ontdoen, maar dat klinkt natuurlijk niet zo blits). Vanuit mijn maatschappijmodel / economiemodel (ERS – Economische Realiteit Systeem) wordt beleggen gezien als een substitutie / een verder gevorderde vorm van investeren. Dat spoort trouwens met je opsomming op p. 364 waar kinderen en huis door huisvaders / huismoeders als de twee belangrijkste bezittingen worden genoemd. In landbouwgemeenschappen werd “geïnvesteerd” in “kinderrijkdom” als voorziening voor ziekte en ouderdom. In meer ontwikkelde samenlevingen (met gemiddeld meer middelen per gezinsentiteit) verschoof de investeringsvoorkeur naar een huis. Zodra er middelen overblijven die niet meer efficiënt binnen de gezinsentiteit kunnen worden geïnvesteerd neemt men er beleggingen bij. De opgroeiende jeugd moet dus beleggen leren zien als een onderdeel van de kunde om de gezinshuishouding goed te leren beheren. In mijn economiemodel voor de micro-entiteiten (UOM – Universeel Ondernemingsmodel) is een concrete gezinshuishouding net zo vlot herkenbaar in te vullen als de andere types van huishoudingen die men gebruikelijk onderscheidt (profit, non-profit, financieel, overheid). Het gezin leren zien als een volwaardige economische entiteit (geïntegreerd met de rol als sociale cel en solidariteitscel / (kleinste) politieke cel) werkt enorm drempelverlagend en vergroot op dramatische wijze de toegankelijkheid van economische kennis.
In mijn (stromen)schema’s (van geld, goederen en diensten – betaald of niet – ook inclusief die van de natuur) heb ik ook een schema van de lagen die ik in het maatschappelijk bestel onderscheid. Aangezien ik (alle) stromen van ecologie + economie in kaart breng is voor mij het onderscheid in de soorten transacties belangrijker: in de basisversie onderscheid ik ecologische, (geld)ruil, en financiële transacties; in de uitgebreidere versie komen daar ook nog de speculatieve transacties bij. Toch is het lagenconcept op zich ook zeer belangrijk want het laat net toe om aan te tonen dat het loslaten door sommige financiële maar vooral door speculatieve transacties van de binding met de fysieke transacties van de reële economie + ecologie nefast is voor het crisisvrije functioneren van het bestel. Het geeft ook een aanknopingspunt voor het besef dat onder andere het snelheidsverschil tussen fysieke transacties en louter financiële transacties roept om een beteugeling van wat op dat vlak toegelaten wordt in het belang van (alle mensen in) het bestel.
Binnen de werkgroep rond de “Verklaring van Tilburg” werk ik ook met het ERS om de sociaal-culturele speerpunt een solide en concrete basis te geven (lagenschema en UOM te vinden op economischegroei.net) en zo te vermijden dat het perspectief na de omslag in het maatschappelijke bestel nog maar eens voor een flink stuk zou moeten berusten op “geloof”. Met het ERS kan de omslag gaan steunen op een akkoord dat gegeven wordt aan een visie en plan op basis van een voldoende volledig, toegankelijk, en herkenbaar model van het maatschappelijke bestel.
Je hebt al laten weten op de website wegens de drukte van de presentaties van het boek minder tijd te hebben voor de blog maar als je geïnteresseerd bent in meer detail van mijn model kan je contact opnemen zodra je weer wat meer tijd hebt.
Met vriendelijke groeten
André Bequé
Lommel, 07-01-09.
Peter De Clercq
11. Jan, 2009
Beste Geert,
De verdienste van dit boek is niet alleen dat je de alternatieve theorieën die momenteel opgang maken toelicht, je bent er ook in geslaagd ze te integreren in een coherent totaalconcept. Bovendien leg je alles zeer helder uit, en stoffeer je het met verbluffend cijfermateriaal. Ik kan dan ook alleen maar in superlatieven spreken over dit boek en maak er overal reclame voor.
Wat me bovenal aangenaam getroffen heeft is je aanstekelijke optimisme. We zijn inderdaad allemaal kniesoren geworden, die uitblinken in doemtheorieën. Jij toont aan dat we dingen zullen moeten opgeven, maar dat we er tevens veel voor in de plaats zullen krijgen.
Volgende opmerkingen zou ik toch even kwijt willen :
Ik ben een beetje verwonderd over de manier waarop je over Keynes spreekt en schrijft. Het is inderdaad zo dat een Keynesiaanse politiek tegenwoordig gelijk gesteld wordt met ongebreidelde begrotingsdeficits, maar Keynes had dit wel anders bedoeld. Voor zover ik mijn lessen economie goed begrepen heb, geeft hij de raad om een anti-cyclisch beleid te voeren, dus gepaard met begrotingsoverschotten bij hoogconjunctuur. Verder veronderstelt het bekende multiplicator-effect dat er productieve investeringen door de overheid worden gemaakt. Enkel in geval van een “credit-crunch” is het aangewezen om “helicopter-money” uit te delen onder de mensen. De kredietschaarste is volgens mij nog niet ernstig genoeg om een dergelijke maatregel uit te vaardigen.
De “slimme” investeringen die jij voorstelt in o.a. energiebesparende maatregelen vallen hier perfect onder.
We moeten als kleine regio toch trachten een technologie (mee) op te bouwen die ons opnieuw een belangrijke “know-how-to-create” geeft. Vanuit die logica stel je je ernstige vragen bij bulklogistiek en dus ook bij de bouw van een nieuw getijdendok. Ik begrijp de redenering, maar pleit er toch voor de zaak van alle aspecten te bekijken. Onze regio staat aan de wereldtop qua “supply chain management” en logistiek in het algemeen. Vanuit die specialisatie kunnen we een belangrijke rol spelen voor onze buren – in het bijzonder voor Duitsland. Toegegeven, daarmee gokken we er vooral op dat deze landen als economische motor zullen dienen. Duitsland is echter op goede weg. Kunnen we bijvoorbeeld niet op één of andere manier met Solarwelt aan de auto van de toekomst werken ?
Terecht wijs je op de noodzaak de banken te redden, ook in geval van wanbeheer. Zeker in geval van een grote bank als Fortis staat het vast dat dit zware economische schade tot gevolg zou hebben. De vraag stelt zich echter of dit alles verantwoordt wat er gebeurd is in dit dossier. Je hoeft geen economist te zijn om vast te stellen dat zowel Nederland als Paris-Bas een goede deal hebben gesloten, ten nadele van de aandeelhouders. Jouw basisstelling is : de bank is gered en nu moeten we vooruit kijken. Ik kan het toch niet laten een zekere sympathie te hebben voor de “maverick” die Modrikamen is, en zie toch mogelijkheden om op basis van het arrest van het Hof van Beroep de hele constructie te herbekijken. Dat dit een risico inhoudt is evident, maar het is m.i. een berekend risico dat de moeite waard is. Tot slot nog dit : je verwijst naar de oude Romeinse wijsheid “nood breekt wet”. Bij de Romeinen was dit echter steeds een beslissing die publiek werd genomen, en niet via “achterkamergefoefel”.
Laatste opmerking betreft je benadering van de geo-politieke dimensie. Het gaat hier inderdaad niet over een zevende econoshock, maar wel over een zeer belangrijke randvoorwaarde. Je verwijst ook naar het boek van Huntington over Botsende Beschavingen. De schrijver heeft steeds het verwijt heeft gekregen dat hij met zijn stelling een overtrokken beeld geeft van de tegenstellingen tussen de culturen, en juist daardoor het probleem creëert. Zijn boodschap luidt echter dat juist het negeren van het irrationele in de relaties tussen volkeren en mensen een zware fout is en kan leiden tot catastrofes. Kort samengevat wil ik er gewoon op wijzen dat de geo-politieke dimensie wel degelijk een belangrijke impact kan hebben, en zal bepalen wie de winnaars en wie de verliezers zullen zijn in het overwinnen van de econoshocks. Een zeer interessant boek in deze context is : “Geopolitiek – Geografisch geweten van de buitenlandse politiek ?” van D. Criekemans.
Peter De Clercq,
Melsele 11/01/2008
luc lampaert
09. Feb, 2009
Ik mocht, enige tijd terug, genieten van een voordracht van Geert Noels. Ik leerde veel bij, vooral ook dat de grote zeetransporten de laatste maanden spectaculair gedaald zijn, omdat ze moeilijk nog een verzekeringe kunnen afsluiten. Heb ik het goed begrepen? Betekent dit een gevaar voor onze zeehavens? Welke statistiek kan ik hieromtrent raadplegen?
Luk
09. Feb, 2009
De Baltic Dry Index biedt misschien soelaas –ook al beantwoordt deze indicator niet onmiddellijk aan het gevraagde.
http://en.wikipedia.org/wiki/Baltic_Dry_Index
Jaap van Till
15. Feb, 2009
Beste Geert Noels,
In het NRC-Handelsblad stond een recensie van uw boek.
Dat sprak mij zeer aan. Hoewel ik het nog niet heb kunnen
lezen is een uitleg van de 6 bevingen knap. Niet veel mensen
hebben door dat ieder van dezen voortkomen uit een
complexe, niet-lineaire en dynamische wisselwerking van factoren. Dat is moeilijk te begrijpen voor de meeste bestuurders
die nog denken dat alles om hen heen simpel, lineair en statisch
is. Mijn vak is Network Dynamics waarin ik wel al zie dat
lessen en concepten uit genoemde zes gebieden elkaar veel te leren hebben, richting die “duurzame creerende economie” die
u voorziet.
Nog een vraag. Ik ben actief in een discussielijst waarin de
voertaal Engels is, en wil uw boek daar graag in de belangstelling brengen. Is er een Engelstalige versie / synopsis / paper die ik kan aanbevelen, liefst iets
wat onlne te lezen of te bestellen is?
Jaap van Till
HAN university of applied sciences
Arnhem, NL
Eddy Van aerschot
20. Feb, 2009
Geachte Heer Noels,
Kunt U me Uw web-adres laten weten a.u.b. zodat ik af en toe Uw economische commentaren kan volgen?
Met dank
Eddy Van Aerschot
e-mail: eddyvanaerschot@hotmail.com
Emma Pulinx
03. Mrt, 2009
Mijnheer Noels,
Proficiat voor uw spreekbeurt maandag voor ADL.
Wilt u mij a.u.b. laten weten waar ik het kan vinden om op u te stemmen bij ABN Amro?
Alvast bedankt,
Emma Pulinx
Ara
03. Mrt, 2009
@Emma
zie bij berichten (blog) ABN-Amroprijs
Nick Doms
05. Mrt, 2009
Dear Mr Noels,
I recently read your book and am very pleasantly surprised with your innovative approach and your candid explanations of re-occuring economic trends.
I hope that one day you will be able to translate and publish your book in English so the US readers will be able to benefit from your ecconomic insight.
I am not an economist. I am a financial analyst (for lack of a better term) and i provide technical and quantitative analysis of international market movements.
I would welcome the opportunity to collaborate with you in an economic and financial analysis and publication in the USA.
Please feel free to contact me by email.
I thank you in advance.
Nick Doms
Alexander
12. Mei, 2009
Beste Geert,
Ik contacteer je via deze weg, gezien er geen email adres op je site vermeld staat.
In je boek staat ergens in hoofdstuk 1 vermeld dat groei cruciaal is om onze sociale zekerheid in stand te houden. Er staat “de meeste sociale zekerheidssystemen gaan in hun planning uit van een toekomstige groei van 2%”. Ik vind dit een zeer interessant argument.
Bestaat er een bron om dit te staven? Is dit ook het geval voor het Belgische systeem van Soc Zek (ik veronderstel van wel)?
Jean-Paul Derveaux
12. Jun, 2009
Beste Mr Noels,
ik was gisteravond één van de geboeide luisteraars op de Vlerick-avond omtrent econoshock 1, demografie.
Bijzonder verrassend was het hoge niveau van alle pannelleden.
Mag ik zo vrij zijn om een interessante pannelkandidaat voor de sessie omtrent de financiële herorientatie voor te stellen.
Prof. Bernard Liétaer, die enkele jaren geleden het bijzonder boeiende “the future of money” schreef, waarin hij op een heel begrijpelijke manier de mysteries van de geldcreatie uiteenzette (en eveneens de huidige wereldcrisis voorspelde).
Momenteel is hij een grote voorstander en pleitbezorger van plaatselijke muntsystemen als een complement voor de transnationale munten.
Zij laten ons toe om op lokaal vlak specifieke maatschappelijke problemen met meer focus aan te pakken (bv. ouderenzorg). Let wel, deze lokale munten vormen geen vervangmiddelmaar wel een aanvulling op de grote munten en worden al in aan aantal landen gebruikt.
Enfin, u ziet maar of u de man kunt aanbevelen aan de mensen van Vlerick.
Altijd boeiend om een licht dissidente stem te horen. Out of the comfortzone…
Succes met uw vele plannen,
Jean-Paul Derveaux
Carl De Maré
25. Jun, 2009
Je boek opent een aantal zeer belangrijke strategische orientaties voor de staalindustrie (Europees, wereldwijd). Ik vind een aantal grote gelijkenissen met Thomas Friedman in zijn boek (Hot, Green and Crowded).
Is het boek beschikbaar in het engels (helpt om dit te bespreken binnen onze globale onderneming)
Annemieke Kempers
05. Aug, 2009
Hoe kan ik u benaderen om als gastspreker uit te nodigen?
Met vriendelijke groeten
Anoniem
20. Aug, 2009
Geachte heer Noels,
Op 18 december 2009 wil Flanders Investment and Trade samen met Brussels Export een seminarie houden over de gevolgen van de economische crisis voor de export en de maatregelen die de diverse actoren (federale & regionale overheden, banken, kredietverzekeraars)innemen. Ik zoek iemand met journalistieke capaciteiten en inhoudelijke financiële kennis om het seminarie te modereren en het debat te leiden, en had daarbij aan u gedacht.
Kan u me laten weten of u bereid bent hieraan mee te werken, en indien het antwoord positief is, tegen welke voorwaarden.
In de hoop op een spoedig antwoord groet ik u,
Hoogachtend,
Johan Malin, adjunct van de directeur, Flanders Investment and Trade
Johan Malin
20. Aug, 2009
Geachte heer D’hoore,
Op 18 december 2009 wil Flanders Investment and Trade samen met Brussels Export een seminarie houden over de gevolgen van de economische crisis voor de export en de maatregelen die de diverse actoren (federale & regionale overheden, banken, kredietverzekeraars)innemen. Ik zoek iemand met journalistieke capaciteiten en inhoudelijke financiële kennis om het seminarie te modereren en het debat te leiden, en had daarbij aan u gedacht.
Kan u me laten weten of u bereid bent hieraan mee te werken, en indien het antwoord positief is, tegen welke voorwaarden.
In de hoop op een spoedig antwoord groet ik u,
Hoogachtend,
Johan Malin, adjunct van de directeur, Flanders Investment and Trade
Stijn Bleyen
08. Sep, 2009
Op econopolis.be vinden jullie een ‘contact’ knop, das de gemakkelijkste manier om Geert te contacteren denk ik.
Name
11. Sep, 2009
We were enjoying very much your analysis in Trends-Tendances
(in french)
What about an – english option – for your website ?
(if not french)
We feel frustrated and really miss you in TT
Best regards,
René De Wolf
EnvironMental Opinionmaker
15. Sep, 2009
Geachte economen en politici,
Vorig jaar rond deze periode schreef ik de volgende zinnen. Financiële crisis : hip hip hoera voor de planeet aarde ! Minder vraag naar fossiele brandstoffen, minder broeikasgassen dus, minder vervuilend water dat in zee stroom uit nikkel en andere mijnen in Azië en Afrika en dat koraalriffen doet afsterven, enz…
En zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan.
Dankzij deze crisis komt ook de Kyoto norm, die nog veel te laag is om effect te hebben, in zicht.
Terwijl politici internationale akkoorden afsluiten om het opwarmen van de aarde tegen te gaan stellen ze alles in het werk om het financiële systeem dat de teloorgang van de aarde financiert en stimuleert verder te blijven ondersteunen. Hypokriet dus. Vandaag weten we ongeveer hoeveel het ons kost om de Kyoto norm te implementeren en dankzij de hebberigheid van bankiers hebben we deze bijna gehaald.
Door de nationaliseringen van banken hadden politici meer dan ooit de sleutels in handen om de poort naar een duurzame economie te openen. Zij konden nu mee beslissen wie nog waarvoor een lening kreeg zonder daarvoor extra uitgavan en subsidiemaatregelen te voorzien.
De periode voor de financiële crisis werd gekenmerkt door stijgende brand- gronstof- en voedselprijzen. Gevolg: rebbelie en opstand op meerdere plaatsen in de wereld.
Ik stel me vragen bij het feit dat overheden en politici zo snel mogelijk terug naar deze trend willen terugkeren.
Maar ik ga verder. Een crisis in de jaren 30 had veel zelfmoorden tot gevolg. Dat is nu minder vanwege onze sociale zekerheden, zolang ze nog blijven bestaan.
Maar in wezen geeft het wel aan wat het probleem van deze tijd is: overbevolking: geen werk, geld en eten voor iedereen.
Een tijdperk zoals dit zou moeten aangegrepen worden om de trend van bevolkingsgroei af te remmen en om te buigen. Hierover zouden ook internationale akkoorden moeten worden gemaakt naar analogie met een Kyoto- norm. Systemen zoals kinderbijslag of premies voor geborenen zouden moeten worden afgeschaft.
In de plaats hiervan zou iedereen die geen nakomelingen heeft een bepaald budget moeten krijgen vanaf de leeftijd van 18j. dat geljk staat aan het kindergeld en de eventuele studiebeurzen van één kind per kop of twee per koppel.
Dit budget wordt op een rekening geplaatst ontoegankelijk door de eigenaar tot de leeftijd van pensioen bereikt is.
Zo blijft een financiëring van een pensioen en een financiëel systeem mogelijk waarbij toch de oorzaak van een groot deel van de milieuproblematiek op termijn gereduceerd wordt.
Enkel op die manier zullen we de vruchten der aarde kunnen blijven plukken zonder deze uit te putten.
Hiervoor zal een zeer grote campagne moeten worden opgestart binnen de VN met overleg met naties en religieuze entiteiten. Maar het zal moeten, tenzij we blijven kiezen voor een oorlogs en opruimindustrie waarbij kapotte ledematen en verminkte zielen meer de regel dan de uitzondering zijn.
Ik solliciteer bij deze bij de beleidsmakers en groten der politiek om mee te helpen deze boodschap uit te dragen.
Zoals steeds ongenuanceerd maar zo verhelderend.
Reacties zijn welkom al weet ik steevast in welke richting ze gaan, spaart u misschien de moeite, maar het mag.
Met vriendelijke groeten
EnvironMental Opiniomaker
Steven Keteleer
Econoom voelt water stijgen | Water aan de lippen
20. Nov, 2009
[...] voelt water stijgen Econoom en opiniemaker Geert Noels ziet ook het water aan zijn lippen komen. Geert Noels is de auteur van het boek [...]
Carl Tiebos
17. Jan, 2010
Carl Tiebos
(oud klasgenoot St.-Jan Berchmanscollege Merksem.)
Aandrijfadviseur
Zaakvoerder Tiebotec.
Bericht voor Geert.
Energiebesparen in de industrie.
Wil je me moreel steunen door fan te worden via onderstaande facebook-link? Dank bij voorbaat. Groeten en succes verder.
http://www.facebook.com/pages/Aandrijvingen/204560430493
2010 is het jaar van de biodiversiteit. Ook een heel belangrijk economisch gegeven! Vergeet er geen aandacht aan te besteden hé!
Hilde Demarsin
02. Mrt, 2010
Beste heer Noels,
Schoenmaker blijf bij uw leest.
Frank Deboosere geeft ook geen economisch advies door te citeren uit brieven van Buffet.
Hilde
Geert
02. Mrt, 2010
@Hilde: “niet op de boodschapper schieten ” is een ander interessant spreekwoord.
Als Frank De Booser vindt dat Buffett een voorbeeld is van vooruitziendheid, vind ik dat een blijk van intelligentie.
Wij hebben alleen geciteerd uit een studie van de Vlaamse Overheid, die blijkbaar door de meeste niet is gelezen.
Gezien het belang voor de veiligheid, niet verkeerd denk ik.
Wat ons interesseert, is hoe je zo’n plannen kan financieren. Dat gebeurde in Nederland door verzekeraars en pensioenfondsen. En dan zit je midden in de activiteiten van Econopolis.
Dus zo vreemd is het niet.