- Your history
Nieuw herstelplan - update
De Standaardmaakt een reeks grote artikels over de begroting. Vandaag komt een interview met mij aan bod, waarin ik pleit voor de dingen die lezers en actieve participanten van deze blog al langer kennen, en ook al veel steun hebben gegeven. Een budgettair plan heeft weinig zin zonder een economisch plan. Ergo, we moeten werken aan onze zwakheden: te lage activiteitsgraad, te hoog overheidsbeslag, te geringe concurrentiekracht.
Onder het motto: "de sterkste schouders dragen al veel lasten, zorg voor veel meer schouders".
Geert Noels, directeur van de economische denktank Econopolis, pleit op de vooravond van de begrotingsopmaak in een interview met
De Standaard
voor een 'Globaal Plan bis'. Daarbij gaat het niet om een economisch relanceplan met subsidies, maar om een plan dat inzet op onder meer de activering van jonge allochtonen en het langer aan het werk houden van mensen.
...
'Onze bevolking groeit abrupt, maar de actieve bevolking groeit niet mee. De overheidsuitgaven stijgen wel mee', zegt Noels. 'Het verhaaltje dat de immigratie de vergrijzing gaat betalen, klopt helaas niet. Voor de jonge allochtonen is een serieus economisch plan nodig. Wij dragen de verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat dat geen verloren generatie wordt.'
De commentaar van Bart Sturtewagen gaat in dezelfde richting:
Het staat iedereen vanzelfsprekend vrij om, in de aanloop naar deze moeilijke budgetoefening, wat aan schaduwboksen te doen. Maar uiteindelijk moeten we het toch ook eens over de grond van de zaak hebben. In dat verband maakt de econoom Geert Noels vandaag in de krant een interessante vergelijking met het vaderlandse voetbal. Hij zegt: op een dag zullen we ontwaken en vaststellen dat we economisch gewoon niet meer meetellen. Dat doemscenario voor onze welvaart voorkomen, daar gaat het om.
...
Een lekke begroting is op zichzelf een schadelijke factor, omdat die de voorbode is van hogere lastendruk. Maar het vraagstuk van de concurrentiekracht is breder. Liever dan te leuteren over wie wel en niet moet boeten voor de crisis, moeten we werken aan een totaalplan dat op langere termijn onze welvaart stut. Dat debat moet hier nog beginnen.
Iets in mij zegt dat:
a) men op de boodschapper gaat schieten, eerder dan naar de voorstellen te luisteren.
b) de weg van de minste weerstand zal gekozen worden: een nieuwe lade opentrekken van belastingen.
Op het VRT-nieuws roept Paul De Grauwe echter op om niet te veel te besparen.
23 Comments
-
carl
On 15 Sep, 2009
zeer degelijk interviuw waarbij helder en didactisch de realiteit wordt uitgelegd zowel in DS als op Radio 1 deze morgen.
Proficiat
Hopelijk schiet men niet op de boodschapper,dat zou bijzonder jammer zijn.
Onafhankelijke denkers zijn nodig die publiek aan hun trekken kunnen komen
oook in het interview in Ter Zake verleden week te zien en te horen op deze website werd er weinig onderrbroken en startte de interviewster niet met vooroordelen en dogmatisch gerichte vragen.
Doe zo voort -
Stijn Bleyen
On 15 Sep, 2009
a) men zal zeggen dat de boodschapper zeker goede punten aanhaalt maar dat het heelwat tijd zal vergen om deze punten te realiseren
b) diesel duurder maken, hier en daar een fiscaal voordeel afbouwen en de regio's in ruil voor wat meer zeggenschap de factuur voor een stuk laten bijpassen.
Fundamenteel gebeurt er niks wanneer er zoveel tegengestelde stromingen deel uitmaken van een regering in dit land (tenzij Europa de druk opvoert, maar dat lijkt in de huidige economische situatie onwaarschijnlijk, misschien over een paar jaar......) -
Stijn Bleyen
On 15 Sep, 2009
PS 'denktank' klinkt altijd zo zwaar en weinig 'in de praktijk realiseerbaar' is m'n persoonlijke aanvoelen
'Economisch adviesbureau' ofzo dan maar? :-) -
Carl Van Keirsbilck
On 15 Sep, 2009
betreft: "Dat doemscenario voor onze welvaart voorkomen, daar gaat het om."
Blijkbaar voelt niet iedereen zich geroepen. Di Rupo in De Standaard: "Natuurlijk moeten we denken aan onze kinderen, maar de mensen leven hier en nu. We gaan de mensen van hier en nu niet opofferen in de naam van je ne sais quoi, nog een economisch probleem, nog een bankenprobleem."
Binnen 30 jaar zullen we wellicht te lezen krijgen van de volgende generatie politici:
"Natuurlijk moeten we denken aan onze ouderen, maar wij leven hier en nu (en nog lang). We gaan de mensen van hier en nu niet opofferen in de naam van je ne sais quoi, nog een pensioenprobleem, nog een gezondheidsprobleem."
En deze man pretendeert sociaal te zijn?! -
Geert
On 15 Sep, 2009
@Stijn Bleyen : akkoord: denktank geeft indruk van hoog "professor Zonnebloem"-gehalte.
Een adviesbureau is beter, en is Econopolis ook !
Maar het is al sterk verbeterd: vorige keer stond er "beurshuis" en dat willen we zeker niet zijn.
@Carl: Di Rupo heeft in dat artikel de schuld gelegd bij het kapitalisme, en daaruit de conclusie getrokken dat de banken dus moeten betalen.
Maar de ontsporing van de Belgische begroting heeft weinig te maken met de banken, maar voor 95% met een ontsporing van het staatsapparaat. -
Carl Van Keirsbilck
On 15 Sep, 2009
@Geert: "de ontsporing van de Belgische begroting heeft weinig te maken met de banken, maar voor 95% met een ontsporing van het staatsapparaat."
Akkoord.
De struisvogelpolitiek van de man is dan ook op zijn minst onverantwoord en t.o.v. de toekomstige generaties bijzonder asociaal. -
Bart
On 15 Sep, 2009
Gelukkig voor Di Rupo's positie zijn de mensen van ginder en nu een beetje van gisteren.
-
Stijn Bleyen
On 15 Sep, 2009
Elke dag van stilstand is een dag van winst voor het Wallonië van de PS.
-
Theo
On 15 Sep, 2009
Very good of you Geert to keep putting the real issues on the table. It would appear that so many a trying to avoid just that.
For a long time I've been warning against reductionism - simplifying the cause and effect of the crisis to "the Banks"
Di Rupo... it reminds me of something I said on this blog in another post only just couple of days ago! I wonder whether the Socialists read it...
Of course Di Rupo doesn't care about future generations and he is against Capitalism. Capitalists work today to build a tomorrow; Socialists look at yesterday to see how much they can get today and whom they can grab it from. That type of ideology hasn't managed to build any sort of sustainable society anywhere in the world.
Trying to shoot at the messenger now is a sign that either society or politicians are not able to face the real problems which have caused the budget deficit... and as Geert points out, that happened way before "the Banks" made the financial system crash.
It's not the Banks who write, vote and implement Laws.
And if Di Rupo wants to tell us now that Politics should not be concerned with the future... I think we have here a perfect example of the "decoupling" between Politics and Reality - between Markets and Governments.
I'm starting to think that it's that "decoupling" which caused our current crisis. -
carl
On 15 Sep, 2009
waar kapitalisme moet fair zijn en het is precies dit gebrek aan fairness dat voedsel geeft aan de bestrijders van kapitalismr.Men focust bijvoorbeeld op de excessieve bonussen bij de traders maar gaat voorbij aan de kern van de crisis,namelijk bij de winsten die geen enkel maatschappelijk belang dienen.
Eeen concreet voorbeeld ; de enorme winstmarges van 20 tot 40 procent die behaald worden bij de overeenkomsten ivm fusies en overnames en bij het negotieren van schuldpakketten bij banken.Deze morgen stond er in De Tijd dat een Belgisch beursgenoteerd bedrijf dit jaar tussen zes en twaalf miljoen fees zal betalen aan Close Brothers ,aan Deloitte of aan KPMG en aan juridische kantoren om een schuldherschikking met de banken en de noteholders te bekomen.Dit is toch niet meer normaal.Zonder de tijdrovende en arbeidsintensieve rapporten die door de eigen medewerkers daarvoor dienen opgemaakt en die ook veel geld kosten mee t e rekenen.
Al dit soort activiteiten hebben toch niet uitsluitend het doel via waardecreatie de welvaart te bevorderen.
Als gevolg hiervan is dus niet duidelijk welke winsten, bijdragen aan de welvaart hebben bijgedragen en welke ten koste gaan van de welvaart van anderen.
Dan dragen de financiele instellingen hogervermelde organen niet bij aan het vergroten van de welvaartskoek en aan bruto nationaal geluk.,maar alleeen aan een andere verdeling.En precies deze herverdeling bevordert de sociale welvaart niet en creert voedsel voor de bestrijders van een fair kapitalisme.Zij zien de fairness niet meer in het kapitalisme.
Waartoe dienen al deze talloze en vaak nurteloze financiele transacties en de daarmee gepaard gaande excessieve kosten.
Wat onthoden "de mensen" dan?Dat de verliezen op de ganse maatschappij worden afgewenteld.En de winsten gaan naar de bonussen en naar de financiele en andere hogervermelde organen,die als parasieten van het systeem aanzien worden<;
Het afsnoepen van welvaart van anderen of rentseeking is een ziekte geworden in onze maatschappij.Om het voorbeeld hierboven aangehaald te citeren : veel beter ware geweest dat die zes tot twaalf miljoen uero aan fees aan innovatie in het bedrijf werd geinvesteerd.What a waste of money now....En meestal onstaan de discussies in de convenanten met de banken en de noteholders puur op basis van indexformules die dan in geval van de minste afwijking van de indexformule(schulden tov. ebitda bvb) tot een lawine van dure onderzoeken en natuurlijk dure fees wmoeten worden opgemaakt.
Het mooiste voorbeeld zijn nu de verhalen die verschijnen over hety failliet van Lehmann Brothers en de winsten die Goldmann Sachs nu maakt.
Zonder honderd procent de stelling te volgen van Matt Taibbi in zijn juli artikel in Rolling Stones getiteld The great American Bubble en zonder even,eens Daron Acemoglu te volgen schrijven zij toch pertinente dingen over dit gebrek aan fairness in het kapitalisme op dit ogenblik.
Het beginsel dat nu opgeld maakt,nl. privatizering van de winsten en socializering van de verliezen.
Er is bij mijn bescheiden weten geen onderzoek gedaan naar het gebrek aan transparantie die ervoor zorgt dat zichtbaar wordt waar de financiele wereld daadwerkelijk bijdraagt aan de welvaart,en waar sprake is van rent seeking en van ongewenste herverdeling.
Organized greed always defeats disorganized democracy. -
Name
On 15 Sep, 2009
Beste Geert, chapeau dat je in de media de vinger op de pols blijft houden daar waar het hoort. En inderdaad het schieten op de boodschapper is een feit. Als je de gemiddelde reactie ziet op de sites van De Standaard en Tijd dan heb ik toch wel mijn bedenkingen. Blijkbaar kan je in Vlaanderen het woord allochtoon, overheidseffcientie niet meer gebruiken zonder op fora, blogs edm een bepaald schuimbekkend 'publiek' aan te trekken. Ook bij onze zogenaamde 'kwaliteitskranten'. Het is waarschijnlijk de reden waarom ik als compensatie ook de Financial Times in mijn bus laat komen.
Gelukkig is er op deze blog een iets ander publiek aanwezig.
Maar even to the point. De eerste berichten rond de begrotingsopmaak en van Wathelet geven aan waar we naartoe gaan. Nergens. Theo heeft een punt. De overheid/politiek is niet meer in staat de kloof te overbruggen. In de meeste West Europese landen stellen politicologen vast dat het democratische gehalte van de maatschappij de laatste 10 jaar erg achteruit is gegaan. In grote mate vanwege de mediatisering/vermarketing van het politieke bedrijf en van onze maatschappij in het algemeen. Politici worden verkozen omwille van hun showbizz gehalte, niet omwille van het debat/ideeen etc om zaken echt aan te pakken. Sarkozy, Obama,..de speech van deze laatste gisteren was toch wel totaal nietszeggend. Hij eist gezond verstand en verantwoordelijkheid van Wall Street ? Eisen heeft hier toch niets met te maken, hij zal dit moeten opleggen. Maar dat hoor ik niet. Hij kan het wel erg mooi zeggen.
In de UK schreef Colin Crouch al in 2004 dat politics 'is increasingly slipping back into the control of priviledged elites, in the manner characteristic of pre-democratic times' en 'that the consumer has triumphed over the citizen'. John Keane voegde daar aan toe dat sinds de eeuwwisseling 'there has been a sense that official politics were irrelevant, or at least they poorly represented the interests of citizens'. Beide heren zijn zowat de top van de Britse / Anglo Saksische politicologen.
In elk geval, Herman VR en ook Chris P zullen het in het kleine België en mini Vlaanderen ook niet oplossen tot spijt van wie dit hoopt. Even wat dit laatste betreft. Ik geloof niet in dat 'met Vlaanderen doen we beter verhaal'. We hebben de laatste jaren ook een enorme Vlaamse ambtenarij opgebouwd, begaan in de beste traditie fouten in het verknoeien van grote projecten (Lange Wapper) en hebben niet bepaald visie (Logistieke draaischijf ??, auto-assemblage,..). We gaan dan ook een zeer moeilijke periode tegemoet. En zoals Geert ook al zei in de Standaard, ik zie zelf om mij heen ook heel wat sterke schouders en jonge talenten wegtrekken uit het systeem (buitenland edm). Zelf behoor ik daar al enige tijd ook bij maar een groot deel van mijn familie zal in elk geval getroffen worden. En dat is zeer jammer. Het gaat de komende jaren een krabbemand worden in België waarbij elke belangengroep zijn eigen schaapjes op het droge zal willen brengen. En het zal deze keer niet 'the economy' zijn stupid die de driver is 'but the politics'. En dat belooft weinig goeds ;-) -
Geert
On 15 Sep, 2009
@Name (laatste reactie) : door een vergetelheid werd uw naam niet ingevuld, het is wat moeilijk praten anoniem, en ik heb het gevoel dat ik u al ken...
-
Philippe
On 15 Sep, 2009
@Geert
het is inderdaad nog even wennen aan de (trouwens prima) vernieuwe site ... een druk op de knop en het bericht is weg !
In elk geval, in alle transparantie als trouwe volger van de blog. Met vriendelijke groeten,
Philippe Beyé -
Geert
On 15 Sep, 2009
@Philippe : we doen ons best met de blog...
Trouwens het is goed dat alle deelnemers een inspanning doen om op een goede manier over de topics inhoudelijk te spreken, en respectvol van mening te verschillen. Dat maakt van deze blog een herademing. -
Carl Van Keirsbilck
On 15 Sep, 2009
Betreft "Op het VRT-nieuws roept Paul De Grauwe echter op om niet te veel te besparen."
Het lijkt er alvast op dat dit hetgeen is dat men zal doen. De eerste 2 jaar kalmpjes aan, om de prille herleving niet te bruskeren, en nadien versnellen. Tegen dan zijn 't zo ongeveer verkiezingen, en hoopt men wellicht ook electoraal zijn broek niet te hebben gescheurd. -
Carl Van Keirsbilck
On 15 Sep, 2009
@Geert: Misschien moet je voor de duidelijkheid ook een onderscheid maken tussen langer werken door de activiteitsgraad bij de leeftijd 50-65 te verhogen enerzijds en de pensioenleeftijd verhogen anderzijds. Kwestie van de vakbonden niet (of iets minder) de gordijnen in te jagen.
Het probleem zit hem immers vooral bij de leeftijdscategorie 50-65 jaar. De pensioenleeftijd optrekken tot pakweg 67 jaar zal maar een marginaal effect hebben. -
WimV
On 15 Sep, 2009
@ Carl (1ste) en Philippe
2 Mooie posts die enkele nagels op de kop slaan.
Mij lijkt er alleszins een groot gebrek aan fairness te zijn in de manier waarop het kapitalisme vandaag tot uitvoer gebracht wordt... maar hetzelfde kan vaak ook terecht gezegd worden van de andere zijde (waar evenzeer door een gebrek aan fairness in de sociale zekerheid de ganse boel verziekt wordt). Het is moeilijk vast te stellen welke omvang die onrechtvaardigheden innemen. De media zal alleszins een aantal zaken uitvergroten, maar anderzijds zijn er waarschijnlijk nog 101 zaken die het daglicht nog niet gezien hebben. Ik vrees ervoor dat enkele hardnekkinge misbruiken zeer diep genesteld zitten in de maatschappij.
Misschien moet men uiteindelijk dus wel tot de constatatie komen dat velen van ons zich blindstaren op een ideaalvoorstelling van datgene waarvoor hij pleit. Of het dan gaat over minder overheidsinterventie of juist meer interventie maakt dan niet zoveel meer uit: idealisten trekken allemaal aan het kortste eind omdat er een frauduleus groepje is dat ons gewoon uitlacht met al onze goede bedoelingen, rechtvaardigheid en deontologie.
Carl haalde zelf al enkele voorbeelden aan. Er zullen er alleszins nog veel meer zijn. Zo denk ik zelf bvb. aan de speculatie met valuta. Welke sociale welvaart kunnen deze transacties dienen? Een vrij recent onderzoek van de Verenigde Naties komt tot een gelijkaardige conclusie. Het Trade and Development Report wijst erop dat ondanks dure woorden over het aanpakken van de crisis veel landen in de ontwikkelde wereld er niet in geslaagd zijn om de speculatiezucht van de financiële wereld aan banden te leggen. Volgens het rapport toont de crisis de "dominantie" van de financiële markten over de echte economie. De auteurs bevelen nadrukkelijk aan om de internationale financiële instellingen zoals de Wereldbank en het IMF te hervormen. Het is die conclusie die ik duidelijk terugvond in de reactie van Patrick in de discussie "Stiglitz over de banken". Als een Belgische bank zich blijkbaar kan permiteren van het volgende te zeggen in een van hun commerciële brochures:
"Niemand twijfelt eraan dat de sector een vertrouwenscrisis ondergaat. Maar als de voorbije 18 maanden iets duidelijk is geworden, is het wel dat de centrale banken een faillissement van een financiële instelling van enig formaat volstrekt onaanvaardbaar vinden. Denk maar aan: de actie van de Bank of England omtrent Northern Rock (augustus 2007), het reddingsplan van Bear Stearns (maart 2008) en de acties omtrent Freddie Mac & Fannie Mae (juni 2008) (Lehman Brothers is de uitzondering die de regel bevestigt).”
... dan zeggen ze eigenlijk dit: "Maak je geen zorgen. We zijn inderdaad too-big-to-fail. We kunnen ons dus gerust permiteren van geld uit de zakken van belastingbetalers te halen en dit te herverdelen naar speculanten, aandeelhouders, klanten, enz... Als het misloopt redden ze ons wel. De achterhoedegevechten leiden het publiek wel af van de essentie." -
WimV
On 15 Sep, 2009
Ah ja... nog iets vergeten...
Theo heeft misschien inderdaad een punt. De overheid/politiek is niet meer in staat de kloof te overbruggen met de economische macht. Ik haalde dit bvb. ook al aan met het voorbeeld over Electrabel/GDF/Suez. Maar ik vrees dat er nog meer aan de hand is...
Misschien is het in werkelijkheid nog veel erger: namelijk een combinatie van
1. Enerzijds Theo zijn punt (al dan niet goedbedoelende politici die machteloos staan)
2. Anderzijds het feit dat er juist méér koppeling ontstaan is tussen opportunistische politici en economie.
Ik heb het dan niet alleen over allerlei cumuls van politici met postjes in raden van bestuur van bedrijven. Maar ik moet bvb. ook altijd denken aan het zeer concrete voorbeeld van het communicatiebureau van Slangen. Een miljoenencontract inzake communicatie over Oosterweel. Kan het nog cynischer: de communicatie was een klucht en wanneer het erop aankwam was van het contract geen spoor te bekennen. Wat het op een gegeven moment nog erger maakte (en waar bij mijn weten de media te snel aan voorbij is gegaan) was de verdediging van Slangen in het nieuws, waarbij de reporter ook peilde naar mogelijke tegenstrijdige belangen van Slangens studiebureau en zijn job in het Vlaams parlement en de VLD. Noël Slangen heeft via Groep C enkele Nederlandse grensgemeenten zelfs bijgestaan in hun verzet tegen dit tracé van de IJzeren Rijn. De stellingname van deze gemeenten staat diametraal tegenover het standpunt van zowel Slangens partij Open Vld als de Vlaamse regering. Hoewel zeer dubieus zou dit op zich nog moeten kunnen (als neutraal studiebureau), en Noël Slangen deelde desgevraagd ook mee: "Dit dossier bewijst dat mijn functie van Open Vld-directeur helemaal los staat van Groep C." MAAR: tussen neus en lippen liet Slangen zich echter terloops nog ontvallen: "Trouwens, als de regering hier Groep C had ingehuurd, lag die IJzeren Rijn er misschien al." (ook verschenen in Knack 07/11/2008). Tja, welke onafhankelijkheid in onderzoeken? Neutraliteit? De betaler krijgt gelijk...
Ook nu weer moet ik denken aan Eisenhower's afscheidsrede over het Militair-Industrieel-(politiek)-complex en over Monsanto's omkopingspogingen en "decision-makers-dropping" en in allerlei wetenschappelijke instanties of raden (ter goedkeuring van beslissingen in het bedrijfsbelang).
Dit lijkt me meer en meer de alledaagse realiteit. En alle goede bedoelingen voor een faire maatschappij en een faire economie maken daartegen bitter weinig kans. Alvast mijn excuses voor dergelijke sombere conclusie, maar ik zie zelf teveel zaken rondom mij, misschien heel wat kleinschaliger maar wel in dezelfde richting wijzend: opportunisme van politici of lobbyisten die hun (economisch en/of politiek) eigenbelang doen primeren op het maatschappelijk belang. -
Herman
On 16 Sep, 2009
De nieuwe lade is er al: belasting op pensioensparen.
Over kortzichtigheid gesproken, nu snel langs de kassa passeren om de miserie naar de volgende regeringen te schuiven.
Men is verbaasd dat er in Belgie zo weining investeringen zijn, men is verwonderd dat er zo'n wantrouwen is tegen de politici.
Maar wat wil je, bij iets dat bij uitstek op de lange termijn speelt, gaat men even snel de spelregels veranderen. -
yves
On 16 Sep, 2009
Dat de maatschappij in z'n geheel niet meer in staat is om het bestaansrecht van het individu te vrijwaren, is reeds langer gekend. De reactie van het individu is dan ook ontegensprekelijk een terugkeer naar het 'zelf'. Op sociaal vlak merk je dan ook dat de 'cocooning'-trend verder toeneemt. Het vreemde hierbij is echter dat op financieel vlak het individu nog steeds rekent op deze maatschappij, hoewel ze sociaal van minder belang wordt.
Als solidariteit tot een leeg 'sociaal' begrip verworden is, dient men hier op financieel vlak ook niet meer op te rekenen. Individuen begrijpen nog steeds niet dat het de maatschappij krijgt die het verdient, net zoals de kiezer de regering krijgt die het verdient. Als geluk afgemeten wordt aan de grootte van het huis en het merk van de wagen, word je vroeg of laat geconfronteerd met de limiet van het menselijk vermogen.
In dergelijke maatschappij worden de verschillen tussen de 'haves' en de 'havenots' exponentieel uitvergroot, wat uitendelijk leidt tot onbegrip, frustratie en jaloezie. Enkele voorbeelden illustreren dit perfect : werkenden tegenover niet-werkenden, allochtonen tegenover autochtonen, jongeren tegenover ouderen, bedienden tegenover zelfstandigen, ambtenarij tegenover privé, ...
Dat de kosten van een herstelplan niet gedragen worden door de sterkste schouders dient dan ook niet te verwonderen. Elke belangengroep heeft immers z'n eigen agenda en deze komen niet noodzakelijk overeen omdat het draagvlak te klein is. Een tabula rasa om de huidige problematiek op een constructieve manier aan te pakken is dan ook op voorhand gedoemd. Ik kan dan ook jammer genoeg maar tot 1 conclusie komen :
Zorg voor je zelf. Versterk uw 2° en 4° pijler, wapen uw kinderen tegen de toekomst, want de toekomst is aan de mieren!
Groeten,
Een voormalig socialist, verworden tot een realist -
Yannick Verdyck
On 16 Sep, 2009
Ik kan er niet bij dat zo'n Paul De Grauwe zo'n onzin kan blijven verkopen. De bereidheid tonen nog meer schuld te willen aangaan, terwijl hij duidelijk niet beseft dat dit met vuur spelen is.
-
Theo
On 17 Sep, 2009
Carbon seems to be the new source of taxes!
Here and in France they are trying to impose us a Carbon tax supposedly to fight our way out of fossil fuel dependency.
Today I hear in the USA they have invented the Carbonated tax, supposed to fight Americans' sugar fix dependency.
I would not be surprised if tomorrow Italy comes up with the Carbonara tax.
