Nederland: klein land met grote ambities en tradities

Op 9 juni was Nouriel Roubini te gast in Brussel. De Tijd/Echo hielden na de presentatie een minidebat tussen Nouriel en mij. Frederik Delaplace wilde ook onze voorspellingscapaciteiten testen. Hij stelde de vraag wie er wereldkampioen voetbal in Zuid-Afrika zou worden. Gezien mijn nauwe banden met Paul de Octopus, Koen de Krokodil en Dirk de Romeinse Duif, wist ik wie de finale ging spelen, en tipte op Nederland. Zoals het hoort, met een slag om de arm (op Twitter een dag later):

Morgen wordt de finale gespeeld, en zowel Nederland en Spanje gun ik de titel. Tot nu toe hield ook de parallel tussen sport en economie goed stand. In dat geval, zou Nederland moeten winnen. Spanje heeft af te rekenen met de naweeën van een zeepbel. Nederland is een erg stabiele economie, gebaseerd op langetermijn principes. Pensioensparen, lage overheidsschulden, concurrentiekracht. Toegegeven, de huizenmarkt heeft een flinke overdrijving gekend, maar is wel sinds 2000 aan het afkoelen. Het beperken van de hypotheekaftrek zou dat ook moeten in de hand werken.

Het mooie van een winst van Nederland, is het bewijs dat een "klein" land, grote sportprestaties kan neerzetten, zelfs in ploegsporten. Nederland behaalt altijd goede medaillescores op Olympische Spelen, maar ook in andere sportcompetities. Het is een land dat veel belang hecht aan sport én lef heeft. Nederland ziet zichzelf altijd als grote kanshebber aan de start. Dat is een sterke mentale ingesteldheid, die het ook goed kan waarmaken. Onze noorderburen hebben een sterk kampioenschap achter de rug. Hen de titel niet gunnen, heeft dan heel veel met jalousie te maken, tenzij u natuurlijk Spaanse roots hebt.