Misbruik gratis emissierechten ? - update

Published: March 10, 2010 - 12:03
This article received :  4 Comments

Klikken om KanaalZ-reportage te zien   Schermafbeelding 2010-03-10 om 08.56.38


Wat achtergrondinformatie:

Doel van het systeem van emissiehandel is de uitstoot van energie-intensieve bedrijven in Europa te beperken, via "cap & trade". Eenvoudig gezegd: een bedrijf moet per ton CO2 een emissierecht kunnen voorleggen, het aantal emissierechten in omloop is beperkt, waardoor de uitstoot ook beperkt wordt. De Europese landen krijgen elk jaar een aantal rechten, die dan verdeeld kunnen worden over de bedrijven. Wanneer de kost van emissiereductiemaatregelen binnen het eigen bedrijf lager is dan de kost van een emissierecht, zullen bedrijven die maatregelen nemen, zoniet kopen ze de rechten op de markt.

De industrie krijgt deze rechten gratis, na onderhandeling met de lidstaten. In de toekomst zullen de rechten meer en meer via een veiling (en dus met een kostprijs) worden verdeeld, nu is dat moeilijk omdat bedrijven nog competitief moeten kunnen zijn met bedrijven buiten de EU.

Wat is nu het probleem? Door de crisis is de productie van de bedrijven gedaald, waardoor sommige bedrijven rechten hebben gekregen die ze eigenlijk niet nodig hebben. Deze rechten kunnen ze verkopen op de markt, met zogenaamde windfall profits tot gevolg. Daarnaast blijkt dat de investeringen in emissiereductiemaatregelen relatief beperkt zijn, ondanks dat dit een van de doelstellingen was. Geen feilloos systeem...

More Articles in Energy Policy »

4 Comments

  1. bert 

    On 10 Mar, 2010

    ik vind misbruik kort door de bocht:
    1. toen deze toekenning gemaakt werd in 2005 voor de periode 2008-2012 is het logisch dat de bedrijven van optimistische perspectieven uitging. Je zal als bedrijf maar niet meer kunnen groeien omdat je in 2005 te weinig rechten vroeg. De overheid controleerde ook via hun verificateurs die deze bedrijven bezoeken de toekenning van de rechten. Nu deze bedrijven in een slecht daglicht stellen zonder naar de overheid te kijken vind ik niet correct.
    2. de grote bedrijven waren zelf voorstander om een CO2-tonnage per hoeveelheid eindproduct toe te kennen en dan nadien per jaar het aantal CO2-rechten terug te rekenen naar de productie. Het voorstel was: het aantal CO2 rechten per ton product volgens de best beschikbare technieken gratis te geven. Milieu en politiek hebben dit evenwel afgeschoten omdat er dan geen vast plafond was per jaar, het gevolg is dat bedrijven een maximale hoeveelheid CO2-rechten proberen te verwerven (dit is geen misdrijf hé)

    3. ik denk dat in deze zin het veel belangrijker is eens te focussen op het monopolie van Elektrabel op grote hoeveelheden elektriciteit en de CO2-rechten die zij daarvoor gratis ontvangen. Deze worden dan toch nog doorgerekend aan de klant, de klanten (grootverbruikers elektriciteit) kunnen geen enkele kant op, want enkel Elektrabel kan hen van de nodige capaciteit voorzien. Umicore, Nyrstar, BASF, Tessenderlo (tot ze zelf een centrale hebben), ... ze zitten allemaal in hetzelfde schuitje. Van Windfall profits gesproken door die CO2-rechten. Ik denk dat Mittal eerder lijfbehoud speelde, met een BBT uitstoot van 1,9 ton CO2/ton staal, kan je niet op wereldvlak concurreren als die andere landen geen betalende rechten hebben.
  2. Jan L 

    On 10 Mar, 2010

    Gratis uitstootrechten zijn zeker niet ideaal. Dat bedrijven geld verdienen door hun uitstoot te verminderen is OK. Wat stoort is dat bedrijven met de sterkste lobby het hoogst aantal rechten krijgen.

    Het argument dat Mittal in de EU een nadeel krijgt als het uitstootrechten moet kopen, klopt slechts gedeeltelijk. Mittal zal liever productie in de EU verminderen omdat het dan rechten uitspaart en kan verkopen. Gratis rechten geven kan duidelijk ook uitmonden in een nadeel voor EU-werknemers.

    Een wereldwijd systeem waarin iedereen betaalt voor uitstootrechten is het meest eerlijk. Als dat niet kan, is een importtax op CO2-intensieve producten misschien een oplossing om het speelveld te effenen.
  3. Jos Cozijnsen 

    On 11 Mar, 2010

    Het is belangrijk 2 principes in de gaten te houden:
    1. de industrie heeft minder emissierechten gekregen dan ze zouden hebben volgens prognose. Van de deelnemende zijn de emissies vanaf 2005 geverifieerd. En vanaf 2008 is de allocatie meestal 10% onder de emissies, dus een tekort. Door de recessie wordt dat tekort pas geëffectueerd bij herstel. Als een bedrijf exploitatie stillegt, kunnen er rechten verkocht worden. Dat kun je vreemd vinden. Maar het bedrijf heeft ook minder omzet en voor het milieu maakt het niet uit.
    2. de emissierechten worden gewoon op de markt gekocht. Dus door anderen die ze nodig hebben. het is niet de Staat die betaalt of de belastingbetaler.

    Vanaf 2013 wordt het systeem gewijzigd. De energiebedrijven krijgen geen rechten meer ,maar moeten ze eerst kopen. Voor de industrie wordt dat stapsgewijs ingevoerd.
  4. bezoeker 

    On 14 Mar, 2010

    Zulk system heeft men nergens in de wereld. ArcelorMittal kan met andere woorden best zijnfabrieken ontmantelen en verhuizen buiten de EU ambtenarj, en het geld van de emisierchten opstrijken. Ontmantelen va fabrieken is altij d moeilijker, maar het profijt kan toch wel interessant ijn. Enkel bij de EU ambtenarij mogen groene NGO's zomaar binen lopen. Elders bestaat zulks gwoon niet

Post a comment

max. length of 1500 characters

Econopolis Wealth Management

  • Next generation type of asset management
  • New approach of wealth management for individuals, families and institutional clients
  • Based on the principles of the bestseller “Econoshock
  • Adapted to the profound changes our world is going through
Members of the 'Econopolis Group'