Kwantitatieve krimp, kwalitatieve verbetering?

We weten ondertussen allemaal dat het economisch niet goed gaat. De krimp van onze economie zou zo'n 4% kunnen bedragen, en van de top tot het dal kan het zelfs iets meer worden. Tenminste, de krimp gemeten door de achteruitgang van het bbp.

Herinnert u zich nog de commentaren dat de economie niet goed gemeten werd met dat bbp ? Dat de groei van het bbp te eng was, en dat er andere belangrijke dingen niet werden gemeten door het bruto binnenlands product? Misschien gaat het economisch dus beter als we een andere thermometer gebruiken ?

Sommige economen spraken al eens van het bruto nationaal geluk. Zou het bruto nationaal geluk minder achteruitgaan vandaag?

De economische thermometer is wat hij is. Ik vrees dat hij redelijk goed opmeet wat de gemiddelde krimp van verschillende inkomens zal zijn. Dat is de kwantitatieve krimp echter. De crisis zal ook mensen treffen. Verandering is iets wat door de meeste mensen als negatief wordt beschouwd. Tenminste in een eerste fase. De mensen passen zich aan, en gaan stilaan wennen aan een nieuwe situatie. Bij een economische achteruitgang nemen andere dingen dikwijls de plaats in van materiële drijfveren.

Wat denken jullie? Verbetert de recessie de sociale cohesie, vermindert de arrogantie, geniet u meer van de kleine dingen, hebt u al eens gedacht dat het toch wat te gek werd, streeft u niet meer naar een Hummer maar naar een goede fiets ? Is er een silver lining aan de crisis, dat de maatschappij terug wat socialer wordt, minder egoïstisch.

Let me know!