Het VK bespaart

De besparingen in het VK gaan diep: 93 miljard euro. De pensioenleeftijd wordt opgetrokken tot 66 jaar, de overheid moet ontvetten, alle departementen moeten bijdragen. De FT schrijft:

Declaring that “today is the day where Britain steps back from the brink”, George Osborne, the chancellor of the exchequer, revealed dramatic reductions to several key departments over the next four years, a £7bn fall in welfare support and confirmed that about 490,000 jobs will be lost in the public sector by 2014-15.

De jobreducties in de publieke sector komen overeen met een equivalent in België van meer dan 60,000 overheidsbanen. Stel u voor dat onze regering zou beslissen om 60,000 ambtenaren te ontslaan. En vergeet niet dat het VK slechts 1 ambtenaar per 11 inwoners heeft, België heeft er 1 per 7,5 inwoners.

Ook in Frankrijk, Nederland en de zuiderse landen wordt bespaard.

Sinds de verklaring van Yves Leterme dat het begrotingstekort vermindert door de dalende rente en de positieve economische groei, is de urgentie in ons land volledig verdwenen. De Mathot-doctrine (het tekort is vanzelf gekomen en zal vanzelf verdwijnen) heeft zicht stevig vastgezet.

Het probleem ontkennen lost het probleem echter niet op. Maar welke politicus heeft de moed om te zeggen dat België boven zijn stand leeft ? Dat meer mensen moeten werken om de welvaartstaat te onderhouden ? Dat we langer zullen moeten werken ? Dat sommige pensioenen te hoog zijn, en andere te laag ? Dat sommige belastingen veel te hoog zijn, en andere beter moeten worden gecontroleerd ?

De zuiderse en angelsaksische landen hadden grotere begrotings- en schuldproblemen dan ons land in 2009. Ze nemen echter maatregelen die problemen ombuigen.

Het is correct dat de begrotingsproblemen vandaag in ons land kleiner zijn dan in het VK of andere landen. We hebben 2 veel grotere problemen: de veel te lage activiteitsgraad (vooral bij de ouderen) en de vergrijzingskosten. Die zullen echter verder leiden tot druk op onze begroting. Wie niet durft vooruit te kijken tot 2015 of 2020 onderschat daarom (opzettelijk?) de Belgische begrotingsproblemen.