Griekenland is Ierland niet

De Griekse regering grijpt diepgaand in: enkele weken geleden kondigde de regering van de socialistische premierGeorgePapandreouvoor 7 miljard euro maatregelen aan, nu komt daar nog eens bijna 5 miljard bovenop. Om de uit de hand gelopen begrotingssituatie onder controle te krijgen gaan de belastingen omhoog en zet men het mes in een aantal uitgaven, niet het minst in de sfeer van de sociale zekerheid.

De eerste reacties vertonen een behoorlijk euforisch karakter. Heel Europa prijst de getergde Griekse regering voor haar moed. Zowel op de financiële markten als op de wisselmarkten (cfr. de stevige ruk omhoog van de euro) lijkt het geloof in het einde van de Griekse tragedie stevig wortel te schieten. Enige tempering van die euforie lijkt niet alleen gepast maar zelfs hoogst wenselijk.

Voor alle duidelijkheid en zonder de minste nuance: wat de Griekse regering nu op tafel legt, is moedig en strekt haar tot eer. De hamvraag luidt echter of men het huidige beleidspakket ook onverkort zal kunnen/willen/durven doorvoeren. Diverse minder aantrekkelijke perspectieven moeten onder ogen gezien worden. We focussen op twee van die minder aantrekkelijke perspectieven.

De weerstand tegen de plannen van de Griekse regering lijkt groot en ook onmiddellijk mobiliseerbaar via enkele zeer vocale en blijkbaar goed georganiseerde belangengroepen. Betogingen gaan er zeker komen en dat is ook bijna onvermijdelijk in een democratische ordening. Hoelang zullen die aanhouden en hoe deinen ze eventueel uit? Blijft het beperkt tot wat geroep en wat kleine incidentjes? Zo ja, dan kan de regering haar plannen min of meer onverkort uitvoeren. Escaleert het protest, komt er echt straatgeweld en vallen er gewonden en doden, dan ziet het er minder goed uit. Moet de Griekse regering dan blijven doorgaan, met het risico dat, bijvoorbeeld, ook het leger wispelturig wordt?

Een tweede minder positief perspectief heeft te maken met het feit dat Griekenland een erg “beladen” reputatie heeft inzake het adequaat innen van belastingen. Concreet vertaald naar de nieuwe plannen van de regering Papandreou: zullen de autoriteiten er sowieso in slagen om de aangekondigde belastingverhogingen effectief te innen? Op basis van de praktijk van het verleden kunnen waarnemers niet anders dan daar zeer behoedzaam tegenover staan.

Griekenland heeft gisteren een belangrijke stap gezet. Het land, zijn regering en de bevolking verdienen alle lof en steun voor de genomen initiatieven. Hetechtewerk moet echter nog beginnen. Om de titel van een krant vanochtend te parafraseren: er is inderdaad een veldslag gewonnen, maar het einde van de oorlog is nog lang niet in zicht. Nog veel minder duidelijkheid bestaat er over de finale uitkomst van die oorlog.