Gezocht: 20 tot 45 miljoen vaten olie per dag

Na de eindejaarcijfers komen nu ook de presentaties en toelichtingen op gang, en vanuit mijn persoonlijke interessesfeer kijk ik met meer dan gewone belangstelling naar het oliewereldje.

Door de dure olie waren de sectoriële resultaten behoorlijk geflatteerd, maar bij de meesten zagen we toch dat het vierde kwartaal iets minder beter was dan het vorige.

Niet zelden merkten we een lichte terugval van de productie van olie, soms wegens onvoorziene omstandigheden (Libië, Syrië, Iran) maar ook omdat het natuurlijke verval van oudere velden zijn stempel begint te drukken. Zelfs grote jongens als Chevron en ExxonMobil beginnen dat aan de lijve te ondervinden. Sommigen hebben de laatste maanden en jaren zeer zwaar ingezet op (shale) gas, maar de deprimerende Amerikaanse prijzen (wegens overaanbod) laten niet toe om de terugval van de oliedivisie financieel te compenseren.

Bij de geïntegreerde majors komt daar nog bij dat hun downstream niet zo geweldig boert. Total rapporteerde hier zelfs een kwartaalverlies. Niet verwonderlijk als je weet dat de meesten nog eens dubbel zoveel olie moeten bijkopen als ze zelf produceren, teneinde hun omvangrijk retail netwerk te kunnen voeden. De raffinagemarges zijn bovendien al lang niet meer wat ze waren (wegens overcapaciteit in het westen).

ExxonMobil wint er zijn analystenpresentatie geen doekjes om en gaat voor 2012 van een lagere productie uit. Het ontgaat me overigens volledig waarom dit miljardenbedrijf (41 miljard $ winst vorig jaar) zijn resultaat bijna volledig uitgeeft aan dividenden en inkoop van eigen aandelen i.p.v. te besteden aan de overname van bedrijven met goede oliereserves.

Total gaat nog een stapje verder en voorziet tegen 2035 een globaal tekort van 20 tot 45 miljoen vaten per dag. Tegen dan zou de wereld er bijna 100 nodig hebben, 10 miljoen meer dan vandaag.

Wie dat cijfer niet gelooft moet maar eens stil staan bij de onderliggende factoren. Ruim 60% van het olieverbruik gaar naar transport, de rest is grotendeels bestemd voor de chemiesector om er andere producten mee te maken. De vraag naar kunststoffen zal zeker niet dalen, het internationale wagenpark evenmin, integendeel. In China rijden er vandaag nog geen tiende van het aantal wagens rond van bij ons (omgerekend per 1,000 inwoners). De elektrische wagen is evenmin het wondermiddel op korte termijn. Tot een paar jaar geleden gingen de producenten ervan uit dat tegen 2020 ongeveer 5% van de verkoop elektrisch zou zijn, wat tegen dan zelfs maar een paar procent van het totale wagenpark zou betekenen. M.a.w. de rest van het toegenomen wagenpark rijdt dan nog steeds op fossiele brandstof.

Maar zelfs die 5% lijkt te hoog gegrepen want GM zou dit jaar voorlopig (?) stoppen met de productie van de elektrische auto, en dat uiteraard niet wegens oorverdovend succes.

Het rekensommetje is dus heel simpel. Enkel China al verbruikt vandaag zowat 10% van de totale olieproductie van bijna 90 miljoen vaten. Stel dat hun wagenpark binnen afzienbare tijd verdubbelt (wat per 1,000 inwoners dan nog altijd minder dan een vijfde van het EU gemiddelde is), dan zitten we zo aan 100 miljoen vaten. Dan hebben we het nog niet over India, Indonesië of Brazilië gehad…..

Het wordt dus hard zoeken naar nieuwe velden die vandaag nog niet ontdekt zijn.

Dat het alle hens aan dek is, blijkt uit de toename van het aantal operationele boorsinstallaties (rigs).

Baker Hughes, een van de grootste technische toeleveranciers aan de operators, publiceert hierover regelmatig statistieken. Er zijn natuurlijk een veelvoud aan operationele velden, maar dat van de (mobiele) on- en offshore installaties is wel indicatief.

Op één jaar tijd zien we een verhoging met zowat 10%, zowel onshore als op zee. Dat geldt evenwel niet voor alle regio’s, in Europa (Noordzee) is er een status quo maar wat vooral opvalt is de daling in Azië. Het lijkt er dus op dat de veroudering van de velden daar de meeste impact heeft en dat de regio straks zijn olie van veel verder zal moeten importeren. Misschien toch één zonnestraaltje voor de noodlijdende en met overcapaciteit kampende tankersector.

De tabel bevat overigens zowel olie- als gasinstallaties en het zijn vooral deze laatste die verantwoordelijk waren voor de YoY stijging in de USA. De onrendabele lage gasprijzen daar deden recent meer en meer operators ertoe besluiten om de kraan voorlopig dicht te draaien, wat de terugval vergeleken met de voorgaande maand verklaart.

Kortom, het is niet omdat de industrie nu bergen geld verdient, dat het allemaal rozengeur en maneschijn is. Voor de Westerse (beursgenoteerde) oliemaatschappijen bedragen de gemiddelde bewezen voorraden zowat 10 jaar olieproductie en 15 jaar voor gas. Indien ze niet snel de ontbrekende reserves vinden, halen de meesten zelfs niet eens 2035.

Beleggers met enige lange termijnvisie zouden zich hier dus beter niet laten beïnvloeden door hoge dividenden of inkoop van eigen aandelen die de winst per aandeel enkel kunstmatig opsmukken, maar door ondernemingen die hun cash flow verstandig gebruiken om regelmatig rendabele overnames te doen.