Frankrijk - Duitsland : 1-1 - Update

Na de eerste schoten van Mevrouw Lagarde, heeft Angela Merkel nu teruggeschoten. De spanning tussen Frankrijk en Duitsland neemt inderdaad toe. Dat heeft alles te maken met de tegenstrijdige ideeën over de Griekse crisis. Frankrijk wil Griekenland helpen met een Europees initiatief. Duitsland ziet dat niet zitten, en wil geen steun of spaargeld overhevelen naar Athene.

Nu komt EU-Commissievoorzitter Barroso zich ook scherper mengen in de strijd:

De commissievoorzitter, José Manuel Barroso was alvast fel in een interview met France24. 'Absurd', zo noemde hij de uitspraken van Merkel over het idee om een land uit de eurozone te zetten. 'Het valt ook niet te rijmen met de Europese verdragen.' Gisteravond liet hij bovendien weten dat de Commissie klaar is om een instrument voor te stellen voor de Griekse redding. Een speciaal systeem van bilaterale leningen zou wel verenigbaar zijn met het Verdrag van Maastricht.

Ik heb de neiging om de Duitse lijn te volgen:

* budgettaire laksheid en cijfermanipulatie is geen oplossing van de crisis

* het is net op die manier dat de financiële crisis is ontstaan in de banksector: off-bamance sheet constructies, foute cijfers, te weinig orthodoxie en te grote laksheid

* Korte termijn zou het solidair overkomen om de Grieken te helpen, maar op lange termijn schept dit grote problemen. Vergeten we bijvoorbeeld niet dat de Ieren een jaar geleden a op eigen kracht deze crisis hebben bedwongen, zonder enige steun van Europa. Sindsdien is de druk van de markten op Ierland weggeëbd. Als Griekenland wel wordt geholpen, zal dat in Ierland zuur overkomen.

* En hulp aan Griekenland zal een precedent zijn: Portugal, Spanje en misschien wel Italië zijn dan de volgende.

De oproep van Barroso is dus niet geheel onafhankelijk: elke maatregel voor Griekenland is een precedent voor Portugal, die als eerste zullen geviseerd worden.

Het wordt een boeiende week. Het zal beslissend zijn over de euro: blijft het een Europese mark, of wordt het eerder een Europese peseta, of erger een Europese drachme.Het meest extreme scenario is dat Duitsland een Neue Mark start, en de euro overlaat aan de Club Med landen, en hun eigenaar, de Fransen.

In de krant het Nieuwsblad wordt ingegaan op het onderwerp. Paul De Grauwe ziet het einde van de euro:

'Zowel bij Merkel als bij Sarkozy neemt politiek opportunisme de overhand op gezonde economische inzichten', zegt professor Paul De Grauwe. 'Merkel staat voor moeilijke regionale verkiezingen waarin het heimwee naar de D-mark wordt uitgespeeld. En de weerzin van Sarkozy tegen het IMF wordt ingegeven door het feit dat zijn potentiële rivaal Dominique Strauss-Kahn het muntfonds leidt. Als de Frans-Duitse as wordt opgeblazen, is de euro geen lang leven meer beschoren.'

Zelf houd ik het erbij dat er geen alternatief is voor orthodoxie (is dat trouwens geen Grieks woord ?):

Econoom Geert Noels meent dat we op langere termijn resoluut moeten kiezen voor de orthodoxie van de Duitsers. 'Dat de Fransen partij kiezen voor de Grieken is niet verwonderlijk. Want ook zij leggen geen budgettaire discipline aan de dag. De eurozone valt uiteen in twee kampen: de orthodoxen onder leiding van de Duitsers en de lakse Club Medlanden met inbegrip van Frankrijk.'

Ook ons land laat het begrotingstekort oplopen, hekelt Noels. 'Aan diegenen die zeggen dat we die tekorten tijdelijk voor lief moeten nemen om economische groei te stimuleren zeg ik dat dit ons zuur zal opbreken. Bijvoorbeeld in de vorm van veel hogere rentevoeten op onze overheidsschuld. De euro kwam er met de belofte dat het een sterke munt zou worden. Een D-euro. De euro mag niet verworden tot een drachme.'

Dus ook hij voorziet het einde van de eenheidsmunt? 'Desnoods gaan de orthodoxen op eigen kracht door. Als we de laksheid van de Grieken dulden, volgen straks de Portugezen en de Spanjaarden dat voorbeeld. Er is geen alternatief voor orthodoxie. Bijgevolg moet ook ons land dringend de overheidsuitgaven terugdringen naar een draaglijk peil.'

De fout die naar mijn mening wordt gemaakt, is de Duitsers een gebrek aan solidariteit te verwijten. Vergeten we niet dat ze vandaag bijna 90% van de spaaroverschotten in de eurozone leveren, die nodig zijn om de spaartekorten van de Club Med te financieren.

Item op Studio Brussel - de wereld van Sofie