De kostprijs van het NAVO-voorzitterschap

De Deen Anders Fogh Rasmussen werd verleden week tot nieuwe topman van de NAVO benoemd. De prijs voor deze benoeming dreigt hoog te worden. Turkije was tegen de benoeming van de Deen, onder meer wegens de Mohammedcartoons in dat land. Dat zetteMia Doornaert ertoe aan om in een schitterende column de puntjes op de i te zetten.

Vandaag wordt duidelijk dat Obama de Turkse weerstand tegen Rasmussen brak, door heel watcompensatieste geven. De Standaard schrijft:

Tijdens al die gesprekken sleepte Turkije een omvangrijk compensatiepakket aan nieuwe benoemingen in de NAVO en de EU uit de brand. Ankara mag voor de eerste keer een adjunct-secretaris-generaal van de NAVO aanduiden. Tot nu hadden alleen de grote Europese landen en Tsjechië een adjunct. Maar de Tsjechen zullen die post moeten afgeven aan Turkije.

Turkije krijgt ook een deputy-assistant secretaris-generaal in de NAVO, een functie met een specifieke portefeuille. Ten derde zal de speciale gezant van de NAVO in Afghanistan eveneens een Turk worden. Nieuw is ook dat Turkije, dat momenteel zeer moeilijke toetredingsonderhandelingen moet doorstaan met de Europese Unie, toch al de toezegging krijgt van een zitje in het Europese Defensie Agentschap (EDA), een afgesplitste eenheid van de Europese Raad die zich specifiek bezighoudt met Europese wapenprojecten.

De toetredingsonderhandelingen van Turkije met de EU zijn nochtans 'open-ended', wat wil zeggen dat ze niet noodzakelijk zullen eindigen in volwaardig lidmaatschap. Er is wel afgesproken dat Turkije hoe dan ook een speciale verankering krijgt in de EU-structuren. Al die toezeggingen kreeg Turkije vandaag bijeen nadat de Turkse premier, Tayyip Erdogan, zich tot het laatste moment verzette tegen de benoeming van de Deense premier.

Dat Obama zo duwt voor een toetreding van Turkije tot de EU, is niet omdat die de EU krachtiger zou maken. Voor de VS is de agenda dat Turkije een strerke bondgenoot zou blijven. Maar een dergelijke uitbreiding zal het 'Eurosongeffect' doen escaleren in de EU: de oorspronkelijke stichtende landen van de EU zullen zich gaandeweg vervreemd voelen in hun eigen constructie. Ze zullen in bepaalde beslissingen geminoriseerd worden. Daardoor zal de eenheid verzwakken en zullen de doelstellingen van de EU moeilijker te behalen zijn.