De Belgische begroting is een horrorshow

Wat doet u op een mooie lenteavond ? Het laatste dat ik u zou aanraden, is het rapport van de Hoge Raad voor Financiën ter hand te nemen. Het is pure horror, en jammer genoeg staat het niet in de categorie fictie. Hoe vaker ik het rapport lees, hoe meer ik twijfel aan het behoud van onze welvaart. De Belgische welvaart is een lege doos. Want ze werd al volledig gespendeerd, en er werd een loodzware last achtergelaten voor de volgende generatie.

We zitten als het ware op een Titanic, en blijven keuvelen over het repertoire van het orkest.

* De enige maatregelen die de afgelopen 8 jaar werden genomen, zijn ofwel fictief (het Zilverfonds, dat de prijs voor het grootste fictieve fonds ter wereld verdient.)

* Ofwel zijn ze fictief gebleven (het generatiepact).

* ofwel zijn ze destructief geweest (het opeten van ons comfortabel primair surplus, dit is het overschot voor de betaling van de rentelasten).

Vooral dat laatste heeft zand in de ogen gestrooid. En heeft een dubbel destructief effect gehad voor ons land:

1. Het heeft namelijk niet alleen de enige echte vergrijzingsbuffer opgegeten . Een primair surplus van 6,5% van het bbp zou België vandaag bij de allerbeste landen rangschikken. Het zou vertrouwen geven aan de bevolking dat we de crisis en de vergrijzing aankunnen. In plaats daarvan werd het aan allerlei maatregelen uitgedeeld om ieder wat wils te geven voor zijn kiezerspubliek.

2. Maar een tweede negatief effect wordt dikwijls onderschat. Tussen 2001 en 2007 daalde het primair surplus met 3,4% van het bbp. En als ik het rapport van de HRF lees, dan was het zelfs meer als we rekening houden met de gunstige conjunctuur. Die budgettaire stimulus heeft de economische groei aangezwengeld , waardoor we een groei van 2,1% lieten optekenen. Maar die groei is hoger dan wat we zonder begrotingsstimulans zouden hebben bereikt. Niettemin werd die groei als leidraad genomen voor de toekomst. Met andere woorden, de verslechtering van de begroting leidde tot een hogere groei, die tot een aantal projecties heeft geleid die gebaseerd zijn op ... een te rooskleurige groei.

De onderstaande grafiek is een mooi staaltje van het Horrorrapport van Financiën:

Een aantal gruwelijke details:

* de begroting blijkt al een structureel tekort te hebben gehad van bijna 2% van het bbp in 2007 . Dat werd alleen gecompenseerd door de goede conjunctuur, en daardoor werd de slechte begroting weggecamoufleerd. Het woord "meevallers" werd nochtans nooit gebruikt in die periode ...

* We graven in de komende jaren een tekort uit van 5% van het bbp , en dat voornamelijk door structurele problemen

* deze projecties werden gemaakt met een optimistische groei van -1,9% in 2009 en een positieve groei in 2010, versnellend naar 2011... De realiteit is dat de groei eerder -4% zal bedragen. De horror is met andere woorden al gecensureerd ...

Maar als u huivert van die grafiek en cijfers, moet u vooral niet verder lezen. En de volgende grafiek moet u zeker niet aan uw kinderen tonen, want het toont de rekening die zij zullen moeten betalen:

De grafiek toont het vorderingensaldo met inbegrip van de vegrijzingskosten. Als dit het financieel plan is van een onderneming, zou u onmiddellijk alle aandelen verkopen ... Dit is het financieel plan van de nv België. Het is de weg naar de afgrond. Dat de media en de partijen dit niet onder ogen zien, maakt me meer en meer ongerust.

Dat in deze context - en ik herhaal: waarbij de groei voor dit en volgende jaren gruwelijk wordt overschat - nog wordt gepleit voor een keynesiaanse politiek is niet alleen onbegrijpelijk, maar zelfs surrealistisch . We zitten allemaal in een trein die op hol is geslagen, en recht naar de afgrond rijdt. Wil iemand de conducteur vragen om eens naar de noodrem te zoeken? Of moeten we onze kinderen de raad geven hun wagonnetje eventueel af te koppelen?