"De banken moeten de crisis betalen"

Nu de eerste tekenen van stabilisatie van de systemische crisis zich aftekenen, volgt de fase van het aanduiden van schuldigen, en de vraag naar schadevergoeding. De banken worden met de vinger gewezen. Het luidt dat zij de schuldigen van de crisis zijn.

Ik ga even niet in op de vraag of zij de enige schuldigen zijn, en of er geen collectieve verantwoordelijkheid is.

Is een strafbelasting of crisisbelasting echter een goed idee?

Ik zie toch snel twee problemen:

1. Waarom moeten de banken betalen die in de afgelopen decennia wél een voorzichtige koers hebben gevaren? Zij hebben hun personeel geen excessieve bonussen gegeven (en verloren daarom personeel aan de (grote) banken). Zij hebben eenvoudige diensten geleverd (en waren daarom minder rendabel, maar ook niet toxisch). De banken die geen staatssteun hebben ontvangen, ondervinden nu al een competitief nadeel: hun funding is duurder, en ze hebben geen staatsgarantie. Tweemaal straffen zou niet rechtvaardig zijn.

2. Een extra tax opleggen aan de banken zal het banksysteem alleen verder in problemen brengen. En dat op een moment dat de gevolgen van de economische crisis nog moeten worden verteerd (slechte kredieten etc). Als de banken daardoor grote problemen krijgen, zal... de staat moeten tussenkomen.

Daarbij komt dat de banken al betalen voor de kapitalen en de garanties van de overheid. Ze betalen daarvoor geen gunsttarieven, maar stressrentes. Daarom willen de banken de steun ook zo snel mogelijk aflossen.