Crisis did not kill peak oil

De olieprijzen zijn in de afgelopen maanden gedaald van meer dan 140 dollar per vat tot ongeveer 40 dollar. Toegegeven, dat zou ik in augustus vorig jaar nooit hebben gedacht. Toen de wereldeconomie een hartinfarct kreeg, stopten de industriële bedrijven met hun productie. Ook mijnbedrijven en andere ondernemingen in de industriële ketting schroefden hun productie drastisch terug.

De olieproductie werd te laat en onvoldoende verminderd. Dat maakt dat er een "overhang" werd gecreëerd die moest doorgespoeld worden. Sommige landen willen hun inkomsten stabiel houden, en zouden bijna meer produceren om dat te bereiken. Van economie hebben een aantal niet veel kaas gegeten, een succesvol kartel hebben ze ook nooit kunnen vormen. In die landen zouden ze eens 'the prisoner's dilemma' moeten lezen.

Maar aan de aanbodzijde zijn de structurele problemen niet verdwenen. Vooral de dalingsvoeten van de olievelden zijn een belangrijke factor, waarover ook in het boek wordt gesproken.

Merrill Lynch heeft nu een interessant rapport geschreven over de evolutie in de olieproductie.

Ze doen enkele belangrijke vaststellingen: ten eerste stellen ze dat de non-Opecproductie gepiekt is. Niet onbelangrijk, want een deel van de groei de afgelopen jaren kwam uit deze landen.

Ten tweede toont ML aan dat de dalingsvoeten versnellen. Vooral in 'gepiekte' velden loopt de productie veel sneller terug dan verwacht. Maar ook in de andere olievelden is de algemene trend versneld.

De olieprijs heeft een enorme terugval gekend door de vraagdestructie (veroorzaakt door de hoge olieprijzen in het verleden) en de comateuze toestand van de wereldeconomie. Maar fundamenteel zijn de factoren die piekolie veroorzaken alleen maar verscherpt.

Ik verwacht dat de VS in de komende jaren substantieel minder olie zal verbruiken. Maar tegelijkertijd zal dit nodig zijn om de dalende productie geleidelijk op te vangen. Piekolie is door de crisis dus niet vermoord. De timing van de gebeurtenissen is echter wat verschoven.