- Your history
China doet milieubeloften
De bovenstaande grafiek maakt duidelijk dat China en de VS op dit moment de belangrijkste landen zijn in het milieuvraagstuk. De EU heeft al inspanningen gedaan, en is niettegenstaande een groter BBP, minder vervuilend dan de economische Siamese Tweeling, de VS en China. De andere BRIC-landen evolueren ook ongunstig horizon 2020. Ondanks alle inspanningen is men er alleen in geslaagd te beloven dat de uitstoot van broeikasgassen zal stabiliseren binnen 10 jaar.
Er wordt vandaag wat optimistisch gedaan over uitspraken van China om grotere inspanningen te doen. Maar dit is erg relatief. China zal de energie-intensiteit verminderen van zijn economie, dit wil zeggen dat de uitstoot minder zal stijgen dan de economische groei... Dit is vooral om de VS te paaien, die elke inspanning afweegt tegenover die van de Chinese partner/rivaal. Milieu is inderdaad een concurrentiegegeven aan het worden:
(Bron:FT)Many US businesses have vocally opposed any agreement to cut emissions without strong commitments from China, fearing they would be undercut by Chinese rivals with lax environmental standards.
Chinese officials fear the country’s exports will face carbon taxes if the government cannot convince the international community it is taking decisive steps. Mr Hu wants to try to disarm critics of the country’s environmental record and avoid becoming the villain at Copenhagen, especially if the talks should fail.
The policy to cut China’s “carbon intensity” will include an expansion of renewable and nuclear energy to 15 percent of energy consumption by 2020.
Even if carbon intensity improves, China’s overall emissions could continue to rise indefinitely. For this reason, rich nations also want China to agree a date when its emissions would peak, which China has resisted.
Het gaat dus nog altijd te traag met de akkoorden en de inspanningen om de broeikasgassen te verminderen.
7 Comments
-
Luk
On 23 Sep, 2009
Ja.
Ik ben een paar dagen terug van een reis naar China (Shanghai, Nanjing, ...). Hoewel Shanghai een verpletterende indruk heeft nagelaten, is de ernst van het milieuvraagstuk mij nu pas duidelijk geworden. De luchtverontreiniging is er enorm (hoewel blijkbaar nog beter dan in andere grote Chinese steden, zoals Bejing). Mijn lichaam moest zich een paar dagen aanpassen. De grote boosdoener zijn de steenkoolcentrales (en sowieso de grote honger naar energie, China lijkt langs de kuststreek wel een bouwwerf).
Een mentaliteitswijziging dringt zich anderzijds ook wel op. De auto verdringt de fiets (voorrangsregels). Gelukkig blijkt dat in andere steden niet altijd het geval (en is het fietspad bij nieuwe banen bijna even breed dan de autoweg). Ook de lokale bevolking neemt het niet te nauw met milieu (bij het repareren van hun rollend materieel komen vuile producten meestal gewoon op straat terecht).
Pijnlijk grappig is dat een krant de opgelopen luchtverontreiniging per tijd in een stad zoals Shanghai uitdrukte in equivalenten gerookte pakjes sigaretten. -
JanP
On 23 Sep, 2009
Ik lees dat de energie intensiteit zal verminderen. Maar energie is niet persé hetzelfde als CO2 uitstoot.
Het zou dus kunnen dat ze minder kwistig gaan gooien met energie dan linear volgens hun groei logisch zou zijn, maar dat er helemaal niet meer wordt geinvesteerd in duurzame energie (zoals de grote stuwdam).
Dan wordt voldaan aan de belofte, maar komt in verhouding toch meer CO2 vrij dan in verhouding tot groei logisch zou zijn.
Hopelijk is dat alleen maar een juridische uitdrukking en niet het achterliggende plan?
Het feit dat zelfs China toch ook niet immuun is aan de internationale druk is ondertussen op zich toch al goed nieuws... -
Geert
On 23 Sep, 2009
@Luk, ik heb exact hetzelfde aangevoeld als ik daar was. Je moet het zien en vooral voelen om te weten wat pollutie in China voorstelt.
-
carl
On 23 Sep, 2009
Het verschil is wel enorm bij een bezoek aan China ten tijde van Mao en nu.
Chinezen hebben een andere kijk op milieu en hygiene dan wij hebben in het Westen.Denk maar aan propere toiletten en de soms lamentabele onhugienische keukens .
Momenteel verbruikt China nu wel als derde grrotste economische macht na US en Japan,16 procent van de werledenergie en is intussen de derde grootste olieverbruiker.
Natuurlijk hangt aan deze economische groei een kostenplaatje op milieugebied.
De lucht en het water is er het meest vervuild op aarde en het is een recordhouder van CO2 uitstoot.
Gevolg : deze milieu nachtmerrie schaat de gezondheid van de Chinees.
Kwaadaardige kanker is nu verantwoordelijk voor 28 procent van het aantal sterfgevallen en ademhalingsziekten al voor 13 procent. ( bron : 2008 statistisch jaarboek China)
Deze economische boom is dus een tweesnidend zwaard.
En met chinese statistieken moet je altijd sceptisch blijven. -
Iemand
On 23 Sep, 2009
"Kwaadaardige kanker is nu verantwoordelijk voor 28 procent van het aantal sterfgevallen en ademhalingsziekten al voor 13 procent. "
Mjaa... men moet natuurlijk wel aan iets sterven. Het zijn in elk geval al meer ouderdomsziekten (dan kindersterfte). Het volgende stadium in de "ontwikkeling" is een hoger BMI en meer cardiovasculaire sterftes. -
Yannick Verdyck
On 24 Sep, 2009
Volgens mij bekijken we de materie op de verkeerde manier. Als we uitgaan van de oerdegelijke "Wet van Say" (een wet die ene Keynes bagatelliseerde door de kort door de bocht zijnde samenvattende in de slagzin "supply creates it's own demand").
Het lijkt mij onrealistisch te verwachten dat de globale CO² uitstoot zal dalen, zolang de globale olieproductie ongewijzigd blijft. Het verhaal van de aanbodzijde zal dus volgens mij bepalend zijn, niet datgene wat de wereldleiders ons allemaal willen laten geloven. Als de wereldwijde uitstoot in onze toekomst zal dalen, dan zal dat zijn omdat het pompen van olie, het winnen van gas en het delven van steenkool duurder zullen zijn geworden. Niet omdat de wereldeconomie plots "verantwoord" met energie zal gaan omgaan. -
carl
On 24 Sep, 2009
Indien de trendlijn van de jaren 2000 to 2006 in verband met CO2 emissiedezlefde aou zijn in 2007 uitstoot dan zouden de Chineze uitstoot van CO2 al vijftien procent hoger liggen dan de CO2 emissie in Amerika.
Bijna twee derde van de werled emissie stijging in 2020zal van China komen.
In de hypoteze dat China een jaarlijkse BNP groei van acht procent realizeert tot 2020 (zoals in hun Plan vastgelegd) dan mag hun emissiegroei van CO2 zes procent bedragen. tot 2020.
Welnu zes procent per jaar CO2 emissie tot 2020 is noch min noch meer een volledige mislukking en dus desastreus voor de wereld.
