'demografie'
Aging and financing problems – update
Posted on 09. Feb, 2010 by Geert.
The chart above shows the exit age in different countries. I have highlighted the Club Med countries, Ireland, France and Belgium. The latter two have the longest and the fourth longest expected period in retirement. In terms of pension reserves, they are unfortunately not well prepared to tackle this problem.
Today, the Minister of pensions, Michel Daerden, said he wanted to increase the effective retirement age by three years. That would be a very good idea. But even more urgent are measures:
* to abandon the “perequation” or the link of state pensions with nominal wage evolutions of the active public officers
* the difference between public and private pensions
* the system of “equalised years”, periods not worked but recognized as active for pension benefits…
etc.
————————
Uit De Standaard : ABVV heeft ook pensioenplan
Kort samengevat: we verhogen de pensioenen, de actieven betalen gewoon een stuk meer, en schaf de fiscale stimulus van de 2e pijler af.
Verhoog alle pensioenen met een kwart; dat kost maar 2,4 miljard. Dat is te betalen met een gelijke inbreng van drie partijen: een verhoging van de werknemersbijdragen en een verhoging van de werkgeversbijdragen voor het pensioen, en een inbreng van de staat. En die moet komen van de afschaffing van de fiscale aftrekbaarheid van het individueel pensioensparen (870 euro per belastingplichtige). Dat laatste brengt 800 miljoen euro op.
De verhoging van werkgevers- en werknemersbijdragen moet dus ook telkens 800 miljoen opbrengen.
Een verhoging van de leeftijd waarop mensen feitelijk met pensioen gaan, vindt het ABVV niet opportuun in crisistijden.
————————
Continue Reading
Itinera vraagt een obesitas-taks
Posted on 28. Nov, 2009 by Geert.
De onafhankelijke denkgroep Itinera heeft een interessante studie gemaakt over obesitas. Dat topic kwam ook aan bod in het boek Econoshock. Ze besluiten dat een taks de kloof zou kunnen verkleinen tussen gezonde en ongezonde calorieën. (meer lezen…)
Continue Reading
“Good jobs” hard to get
Posted on 12. Nov, 2009 by Geert.
Een onderwerp waar ik wel naar kijk: de jobs die verloren gaan, de redenen waarom, de kwaliteit van die jobs, de sectoren enzovoort. Een post-mortemanalyse van de arbeidsmarkt als het ware.
Continue Reading
Iedereen ambtenaar: de 4 perverse effecten van een groeiend overheidsapparaat
Posted on 30. Okt, 2009 by Geert.
Frank Demets, senior writer bij De Morgen brengt de Belgische ziekte mooi in kaart: de overheid is rechtsreeks goed voor 18,5% van de tewerkstelling, indirect loopt dat op tot 43%. Het aantal ambtenaren stijgt nog altijd.
Het groeiende ambtenarenleger en overheidsbeslag is echter zelfvoedend. (meer lezen…)
Continue Reading
Vergrijzing: het Generatiepact heeft meer gekost dan het heeft opgebracht – update
Posted on 18. Sep, 2009 by Geert.
Minister van Begroting Guy Vanhengel (Open-VLD) verklaarde België begin september failliet. Daarop wilde de minister van Pensioenen die boodschap relativeren: Michel Daerden (PS) stelde ons op 5 september gerust met de boodschap dat de overheid de pensioenen nog zeker tot 2015 kan betalen.
Bij mij had die uitspraak geen geruststellend effect.
(meer lezen…)
Continue Reading
De Belgische economie herleeft! (of toch niet?)
Posted on 04. Aug, 2009 by Geert.
De discussie vandaag gaat vooral over het feit of de Belgische economie al dan niet aan het heropleven is. Het korte antwoord daarop is dat de verslechtering van de afgelopen maanden gestopt is. En dat er hoop is dat de situatie de volgende maanden zal verbeteren.
Laten we het langere antwoord starten met een korte schets van de situatie in de wereld.
De tekenen van stagnatie voorstellen als een verbetering komt tegemoet aan de natuurlijke behoefte van de mens om goed nieuws te horen. Het wordt met plezier gebracht door leveranciers van goed nieuws, of zij die ervan leven.
Maar wat we vandaag nodig hebben, is realiteitszin. Het financiële systeem implodeert niet verder, maar er is nog heel wat werk om een duurzaam nieuw systeem op te bouwen. Ook op economisch vlak is er nog geen nieuw evenwicht gevonden en is het huidige herstel dus erg broos.
China en de Verenigde Staten moeten beide hun economische modellen bijsturen. Maar dit gebeurt slechts mondjesmaat. China heeft zijn economie een nieuwe impuls gegeven met een grote dosis kredieten en overheidsstimuli. Dat zal op korte termijn zeker effecten hebben. Het herstel vandaag komt dus vooral uit de opkomende economieën.
En de VS ? Daar is het bruto binnenlands product (bbp) in het afgelopen kwartaal minder gekrompen dan verwacht. Toch voor de bijziende lezers van de kwartaalcijfers van de Amerikaanse economie. De realiteit is dat de vorige kwartalen sterk neerwaarts werden herzien. De minder dan verwachte neergang dit kwartaal brengt de VS niettemin dieper in de economische kelder dan werd verwacht. Niet alleen is er veel manipulatie bij de economische cijfers, er is blijkbaar ook een dosis onwil of onkunde bij de lezers van de cijfers om ze objectief voor te stellen.
Maar goed, de economie in de VS zal na de massale injecties stilaan stabiliseren, en misschien zelfs al een positief kwartaal geven in Q3. Maar dat betekent nog niet ‘business as usual’. Het hele model kan doodgewoon niet herstarten op de basis van het oude. De consumenten zullen jarenlang op dieet moeten. De overheid moet haar massale tekorten wegwerken, en de industrie moet worden heropgebouwd om een gezonde exportbasis te creëren.
En ons land? Onze economie zal dit jaar naar verwachting krimpen met ongeveer 4%. Voor volgend jaar gaan velen uit van een stagnatie . De groei in 2010 kan evengoed licht negatief blijven (als gevolg van de tweederonde-effecten via ontslagen en daardoor inkomens en consumptie) als licht stijgen (door de internationale stimuleringsacties). Maar dat is het kortetermijnbeeld.
Zijn we ons echter bewust van de dramatische situatie van de fundamentals van de Belgische economie? De overheidsschuld explodeert opnieuw, wat de uitspraak van premier Herman Van Rompuy verrechtvaardigt dat we voor tien jaar van inspanningen staan. De concurrentiekracht is erg verslechterd, wat ervoor zorgt dat er sterker in ons land wordt geherstructureerd dan in het buitenland (het heeft niet alleen met de nationaliteit van de ondernemingen te maken). We herbeleven het einde van de jaren zeventig van vorige eeuw, met dat verschil dat er geen inflatieprobleem is. Maar de uitspraak dat een hoge overheidsschuld vanzelf weer zal verdwijnen, werd ook al opgetekend.
Er is echter nog iets anders: onze economie is erg zwak gegroeid in het afgelopen decennium. In reële termen zal de stijging nauwelijks 1% per jaar bedragen. Maar als we doorrekenen per hoofd van de bevolking, dan is het nog erger gesteld. In het afgelopen decennium zal de Belgische bevolking ongeveer 5% groeien. Dat betekent dat de groei per capita geen half procent per jaar is geweest. We kunnen daaruit al enkele conclusies trekken, en die zijn verontrustend:
* Onze economie staat vandaag op het niveau van het jaar 2004! De draagkracht van de Belgische economie voor haar gehele bevolking is teruggevallen tot het niveau van vijf jaar geleden.
* Men houdt hiermee echter geen rekening aan de uitgavenkant: de groei van de overheidsuitgaven is eerder verbonden met de reële groei dan die van de economische groei per capita. Het verschil over een decennium is echter 5% tegenover 11%, of een teveel aan uitgaven van 6%-punt.
* Voor de toekomst wordt er rekening gehouden met een veel sterkere economische groei. Die zou bijna het dubbele bedragen van de behaalde groei in het afgelopen decennium volgens de officiële begrotingsprognoses. Die groei wordt nu ook al ingecalculeerd om de vergrijzing in de toekomst te kunnen betalen. Of beter: zelfs met die hoge groei weten we dat de vergrijzing onbetaalbaar is. Dat is dus dubbel irrealistisch in het licht van de recente realisaties.
* De componenten die zorgen voor de groei van de populatie in België zijn tweevoudig: immigratie en de sterke groei van de allochtone bevolking. Als ons land alleen een immigratiebeleid ontwikkelt zonder een economisch immigratiebeleid én een economisch integratiebeleid, zal het zijn draagkracht verder ondergraven.
België scoort erg zwak economisch, financieel en budgettair. Alle studies wijzen op een achteruitgang van onze welvaart vergeleken met andere Europese regio’s, en a fortiori met opkomende economieën. Dat is het grotere beeld, the bigger picture. Een focus op de tekenen van beterschap – of wat daarvoor moet doorgaan- getuigt van een verregaande struisvogelpolitiek. Alle langetermijntekenen wijzen maar in één richting: een structurele achteruitgang van de Belgische economie.
Continue Reading
Verkeersveiligheid: helmplicht aub! – update
Posted on 22. Jul, 2009 by Geert.
Er gaat rond deze tijd van het jaar veel aandacht uit naar wielrennen. Iedereen is een beetje fietsliefhebber als de Tour de France op het scherm komt.
De Ronde van Frankrijk is het enige reality-tv-programma dat ik bekijk, en meteen ook het beste. Het scenario wordt op het moment zelf geschreven, en de tv-bonzen kunnen dat maar moeilijk manipuleren.
Valpartijen horen helaas bij deze sport, zoals nog eens bleek met de vreselijke smak van Jens Voight in de afdaling van de Petit Saint Bernard. Maar al die valpartijen de afgelopen jaren eindigen (over het algemeen) met kwetsuren die mits tijd en goede zorgen goed helen. Sleutelbeenbreuken, schaafwonden en kneuzingen zijn pijnlijk, maar ze genezen. En wielrenners zijn natuurlijk taaie jongens.
MAAR
Dit was anders in het prehelmtijdperk. Toen hadden valpartijen ernstiger gevolgen. Agostinho, Casartelli en een resem andere wielrenners waren er vandaag misschien nog geweest, mocht de helmplicht vroeger zijn ingevoerd. In 2003 werd de helmplicht ingevoerd na opnieuw een dodelijk ongeval, van Andre Kivilev, in Parijs-Nice.
En wat met onze fietsende jeugd?
Er wordt sterk aangeraden om een helm te dragen, maar het is geen plicht.
Als kinderen jong zijn, dragen ze een helm, omdat de ouders en de school nog greep hebben op hun gedrag. De tieners vinden helmen niet ‘cool’, en willen er dus geen dragen. Om hun ouders een plezier te doen nemen ze er een mee, die naarmate de school nadert meer en meer bungelt aan het stuur.
Vandaag stond in de krant dat er wordt nagedacht om de fluovestjes te verplichten. Of toch weer niet, want als je het goed leest, vindt men dat ‘verplichten’ ook niet goed. De jeugd vindt die fluodingen immers… niet cool.
“Het heeft bij gebrek aan afdoende handhavingsmogelijkheden geen zin om een dergelijke maatregel in te voeren wanneer dat niet reeds voor een groot deel spontaan gebeurt”, aldus Etienne Schouppe. Vooralsnog ziet hij dus vooral heil in sensibilisering en wijst op de grote actie die in het najaar door het Belgisch Instituut voor de Verkeersveiligheid gevoerd werd in de basisscholen en de 1e graad van het secundair onderwijs, een actie die bij het begin van het nieuwe schooljaar herhaald zal worden.
Het debat over die fluovestjes zal dus met de zomerzon weer verdwijnen.
Mijn opinie is dat:
* het belangrijker is om helmen voor iedereen (niet alleen voor de jeugd) verplicht te maken.
* maar dit alvast te starten met de jeugd (minus 18 jaar), omdat ze kwetsbaarder zijn.
Ik zie de tegenstanders, ook bij voorstanders van meer gebruik van de fiets. Die helmen kunnen niet zo makkelijk worden weggeborgen. Als je wil winkelen, loop je kans om te veel gestolen helmen te krijgen, en dan wordt het weer een dure klus of gaan de mensen de fiets thuis laten. Maar we kunnen misschien denken aan betere (bewaakte) fietsstallingen, en beveiligde kastjes om helmen in op te bergen. In ieder geval kunnen producenten denken aan modellen die makkelijker op te bergen zijn, of aan modieuzere exemplaren. Laat helmen hip worden, en verplicht kinderen om ze te dragen. De fluovestjes mogen er dan meteen ook bij.
Continue Reading
Obesitas: nog een crisis in de VS
Posted on 02. Jul, 2009 by Geert.
Een ronduit dramatisch rapport over obesitas in de VS. Het rapport zelf kan je hier downloaden.
The percentage of obese and overweight children is at or above 30% in 30 states.
“The obesity epidemic is a big contributor to the skyrocketing health care costs in the US.”
“How are we going to compete with the rest of the world if our economy and workforce are weighed down by bad health?”
“There is a huge wave of obese adults coming that will bankrupt us as a nation unless we get this under control now,” said Dr. James S. Marks, senior vice-president of the Robert Wood Johnson Foundation.
De dikste staat in de VS is Mississippi, de slankste is Colorado.
- Mississippi had the highest rate of adult obesity, 32.5 percent, for the fifth year in a row.
- Three additional states now have adult obesity rates above 30 percent, including Alabama, 31.2 percent; West Virginia, 31.1 percent; and Tennessee, 30.2 percent.
- In 1991, no state had more than a 20 percent obesity rate. Today, the only state that doesn’t is Colorado, at 18.9 percent.
- Eight of the 10 fattest states are in the South. The Northeast and West are slightly slimmer than the rest of the country.
- Mississippi also had the highest rate of overweight and obese children, at 44.4 percent in total. It’s followed by Arkansas, 37.5 percent; and Georgia, 37.3 percent.
- Following Alabama, Michigan ranks No. 2 with fat boomers; 36 percent of its 55- to 64-year-olds are obese. Colorado has the lowest rate, 21.8 percent.
Enkele belangrijke oorzaken van de stijgende trend van obesitas worden in het rapport vermeld, en gaan van ongezonde voeding over onveiligheid (!) tot de economische crisis.
- Americans consume an average of 300 more calories per day than they did 25 years ago and eat less nutritious foods;
- Nutritious foods are significantly more expensive than calorie-dense, less nutritious foods;
- Americans walk less and drive more — even for trips of less than one mile;
- Parks and recreation spaces are not considered safe or well maintained in many communities;
- Many school lunches do not meet nutrition standards and children engage in less physical activity in school;
- Increased screen time (TV, computers, video games) contributes to decreased activity, particularly for children; and
- Adults often work longer hours and commute farther.
De crisis kan het gezondheidsprobleem nog verergeren:
The current economic crisis could exacerbate the obesity epidemic. Food prices, particularly for more nutritious foods, are expected to rise, making it more difficult for families to eat healthy foods. At the same time, safety-net programs and services are becoming increasingly overextended as the numbers of unemployed, uninsured and underinsured continue to grow. In addition, due to the strain of the recession, rates of depression, anxiety and stress, which are linked to obesity for many individuals, also are increasing.
Continue Reading
4 demographic trends for the 21st century
Posted on 26. Jun, 2009 by Geert.
One day after posting an extract of a critical book on Goldman Sachs, we stumbled upon a very “Econoshock”-like research report from Goldman.
The title “four demographic trends that will shape the 21st Century” sounds very Econoshock.
Trend #1 : the fledgling recovery in advanced economy birth rates
Trend #2 : baby boom reaches retirement
Trend #3 : global population rebalancing
Trend #4 : Immigration creates more multicultural societies
All these trends are dealt with in the book Econoshock.
A chart that has catched my attention, is the one above. A correlation between the performance of equity markets and the demographic evolution…
Continue Reading
Econoshock heeft ex-premier Dehaene lichter gemaakt…
Posted on 06. Jun, 2009 by Geert.
Jean-Luc Dehaene valt in drie maanden tijd meer dan 15 kilo af
Aan de vooravond van de Europese en regionale verkiezingen is Tom Dehaene nagegaan wat het effect bij zijn vader Jean-Luc Dehaene is van drie maanden zelfdiscipline inzake voeding.
Toen Jean-Luc Dehaene eind februari werd uitgedaagd door zijn zoon om wat aan zijn gewicht te doen, woog hij nog 117,5 kilo. Nu is zijn gewicht maar liefst 15,4 kilo gedaald, tot 102,1 kilo. De buikomtrek van Jean-Luc Dehaene bedroeg drie maanden geleden nog 137 cm en is vandaag met 12 cm verminderd, tot 125 cm.
Tom Dehaene is vrij tevreden over het resultaat, hoewel de buikomtrek van zijn vader in de rode gevarenzone blijft. Tom Dehaene: “Door meer dan 10% van zijn gewicht te verliezen, heeft mijn vader 30% minder kans op diabetes of hart-en vaatziekten. Hij is op de goede weg naar een gezonder gewicht en ik hoop dat hij nu doorzet.”
Tom Dehaene wil blijven ijveren voor een gezonder leefpatroon bij de Vlamingen. Hij wijst erop dat de econoom Geert Noels obesitas ”een levensgroot probleem in de ontwikkelde wereld” noemt (zie: Econoshock, p. 67), en dat zwaarlijvigheid ook zware economische gevolgen kan hebben. Ook de Europese Unie lanceerde een actieplan om obesitas aan te pakken. Vlaanderen moet binnen dat kader het probleem van overgewicht systematisch aanpakken, te beginnen bij de jeugd. De nadruk moet liggen op gezonde voeding en voldoende beweging. Scholen kunnen hierin een belangrijke rol spelen.
Jean-Luc Dehaene zegt “tevreden te zijn dat hij zich door Tom heeft laten overtuigen” en wil ook na 7 juni de lijn doortrekken. Jean-Luc Dehaene: “Het is hoofdzakelijk een kwestie van zelfdiscipline: minder (zelfs een tijd geen) alcohol drinken, snoep vermijden, minder maar regelmatig eten (leve de gezonde tussendoortjes…) en ook voldoende bewegen.” Bij Jean-Luc Dehaene betekent dat laatste op dit ogenblik 2 à 3 maal in de week een half uur zwemmen. In de winter vervangen wandelingen de baantjes in het zwembad.
Voor Jean-Luc Dehaene betekent zijn slankere lijn niets dan goeds: “De enige kost is het laten aanpassen van mijn kostuums, maar met de nodige zelfdiscipline is die kost eenmalig, terwijl de gezondheidswinst blijvend is ….“
Continue Reading
De ruimtelijke wanorde vanuit de ruimte
Posted on 17. Mei, 2009 by Geert.
In Het Laatste Nieuws staat een mooie foto van de verstedelijking van Vlaanderen. Onder de titel ‘België quasi volgebouwd’ meldt de krant dat tussen 1990 en 2008 de bebouwde oppervlakte met bijna 21 procent toenam.
Op de foto zie je dat dit vooral een Vlaams fenomeen is: de taalgrens is bijna visueel af te lijnen. De politiek van ruimtelijke wanorde leidt tot heel wat inefficiënties: energie, openbaar vervoer, logistiek etc.
Continue Reading
De Belgische begroting is een horrorshow
Posted on 01. Apr, 2009 by Geert.
Wat doet u op een mooie lenteavond ? Het laatste dat ik u zou aanraden, is het rapport van de Hoge Raad voor Financiën ter hand te nemen. Het is pure horror, en jammer genoeg staat het niet in de categorie fictie. Hoe vaker ik het rapport lees, hoe meer ik twijfel aan het behoud van onze welvaart. De Belgische welvaart is een lege doos. Want ze werd al volledig gespendeerd, en er werd een loodzware last achtergelaten voor de volgende generatie.
We zitten als het ware op een Titanic, en blijven keuvelen over het repertoire van het orkest.
* De enige maatregelen die de afgelopen 8 jaar werden genomen, zijn ofwel fictief (het Zilverfonds, dat de prijs voor het grootste fictieve fonds ter wereld verdient.)
* Ofwel zijn ze fictief gebleven (het generatiepact).
* ofwel zijn ze destructief geweest (het opeten van ons comfortabel primair surplus, dit is het overschot voor de betaling van de rentelasten).
Vooral dat laatste heeft zand in de ogen gestrooid. En heeft een dubbel destructief effect gehad voor ons land:
1. Het heeft namelijk niet alleen de enige echte vergrijzingsbuffer opgegeten. Een primair surplus van 6,5% van het bbp zou België vandaag bij de allerbeste landen rangschikken. Het zou vertrouwen geven aan de bevolking dat we de crisis en de vergrijzing aankunnen. In plaats daarvan werd het aan allerlei maatregelen uitgedeeld om ieder wat wils te geven voor zijn kiezerspubliek.
2. Maar een tweede negatief effect wordt dikwijls onderschat. Tussen 2001 en 2007 daalde het primair surplus met 3,4% van het bbp. En als ik het rapport van de HRF lees, dan was het zelfs meer als we rekening houden met de gunstige conjunctuur. Die budgettaire stimulus heeft de economische groei aangezwengeld, waardoor we een groei van 2,1% lieten optekenen. Maar die groei is hoger dan wat we zonder begrotingsstimulans zouden hebben bereikt. Niettemin werd die groei als leidraad genomen voor de toekomst. Met andere woorden, de verslechtering van de begroting leidde tot een hogere groei, die tot een aantal projecties heeft geleid die gebaseerd zijn op … een te rooskleurige groei.
De onderstaande grafiek is een mooi staaltje van het Horrorrapport van Financiën:
Een aantal gruwelijke details:
* de begroting blijkt al een structureel tekort te hebben gehad van bijna 2% van het bbp in 2007. Dat werd alleen gecompenseerd door de goede conjunctuur, en daardoor werd de slechte begroting weggecamoufleerd. Het woord “meevallers” werd nochtans nooit gebruikt in die periode …
* We graven in de komende jaren een tekort uit van 5% van het bbp, en dat voornamelijk door structurele problemen
* deze projecties werden gemaakt met een optimistische groei van -1,9% in 2009 en een positieve groei in 2010, versnellend naar 2011… De realiteit is dat de groei eerder -4% zal bedragen. De horror is met andere woorden al gecensureerd …
Maar als u huivert van die grafiek en cijfers, moet u vooral niet verder lezen. En de volgende grafiek moet u zeker niet aan uw kinderen tonen, want het toont de rekening die zij zullen moeten betalen:
De grafiek toont het vorderingensaldo met inbegrip van de vegrijzingskosten. Als dit het financieel plan is van een onderneming, zou u onmiddellijk alle aandelen verkopen … Dit is het financieel plan van de nv België. Het is de weg naar de afgrond. Dat de media en de partijen dit niet onder ogen zien, maakt me meer en meer ongerust.
Dat in deze context – en ik herhaal: waarbij de groei voor dit en volgende jaren gruwelijk wordt overschat – nog wordt gepleit voor een keynesiaanse politiek is niet alleen onbegrijpelijk, maar zelfs surrealistisch. We zitten allemaal in een trein die op hol is geslagen, en recht naar de afgrond rijdt. Wil iemand de conducteur vragen om eens naar de noodrem te zoeken? Of moeten we onze kinderen de raad geven hun wagonnetje eventueel af te koppelen?
Continue Reading
Loyauteitscrisis
Posted on 10. Mrt, 2009 by Geert.
We gaan vandaag gebukt onder een financiële crisis en een economische crisis. Maar er is méér: economie is uiteindelijk maar een vertaling van menselijk gedrag. Als dat groepsgedrag op hol slaat, krijgen we overdrijvingen die we bubbels noemen of collectieve waanzin. Die overdrijving kan zich manifesteren op de beurs, of in de ongebreidelde groei van financiële producten, het gebruik van kredieten enzovoort.
Waar liep het fout? Een van de problemen is de grotere vervreemding, het gebrek aan verantwoordelijkheidsgevoel. Medewerkers, aandeelhouders, managers en consumenten voelden zich minder verantwoordelijk voor hun daden. Ze waren vervreemd geraakt van hun functie, de belangrijke rol die ze speelden in het economische raderwerk.
Een voorbeeld voor de financiële sector zijn de beleggingsproducten. Dat klinkt en is afstandelijker dan bijvoorbeeld een spaarboekje. Het ene is een industrieel product, waarvan niemand nog weet waar het werd gemaakt en waarvan de verkoper dus ook niet langer weet welke ingrediënten erin steken. Het spaarboekje is echter iets waar een hele organisatie aan werkt, het is de hoeksteen van de bank. Daar zit een grote gebondenheid in, een persoonlijke band.
Medewerkers, aandeelhouders en klanten voelden zich steeds meer vervreemd van elkaar en van de organisatie die hen samenbrengt.
De band die hen samenhield, werd dus steeds losser. De loyauteit verdween. Klanten waren niet langer loyaal aan hun financiële instelling. Ze shopten voor het ene bij die bank, en voor het andere bij een andere financiële instelling. Medewerkers wisten na de zoveelste fusie niet meer welke vlag en welk logo ze droegen, welke organisatie voor hen zorg zou dragen. Aandeelhouders zagen dan weer hun investering als een tijdelijke passage, een voorbijgaande band die zo lang duurde tot de beurskoers een knik maakte.
Loyauteit is in de afgelopen jaren verdampt. De lijm die alle partijen bij elkaar houdt in een langetermijnrelatie is weg. Nochtans is loyauteit net een belangrijke succesfactor. Loyale klanten zijn de meest rendabele. Je moet niet elk jaar investeren om ze aan te trekken, ze zijn er omwille van de langetermijnband. Loyale medewerkers vechten voor hun bedrijf. Ze beschouwen het als een verlengstuk van hun leven, en willen zich daar extra voor inspannen. Loyale aandeelhouders verplichten hun onderneming niet om alleen naar het volgende kwartaal te kijken, maar naar duurzame groei op lange termijn. En een loyaal management denkt in de eerste plaats aan zijn medewerkers en klanten, en pas dan aan de eigen salarissen en bonussen.
De organisaties die vandaag het verschil maken, hebben een drievoudige loyauteit: van hun klanten, hun medewerkers en hun aandeelhouders. Deze driedubbele band maakt hen sterker, en zal hen niet alleen de crisis doen overwinnen, maar hen doen vooruitgaan in deze moeilijke periode.
Column in Trends van 17 mei 2007 over loyauteit
Continue Reading
Generatiekloof
Posted on 02. Mrt, 2009 by Geert.
Jan Denys schrijft in De Morgen een kritisch stuk over het boek Econoshock. De aanhef is eigenlijk kritischer dan de kritiek zelf: Jan Denys gelooft niet in de zes schokken die volgens Geert Noels onze huidige economie dooreenschudden. Denys is arbeidsmarktdeskundige bij Randstad.
Jan zegt dat de energieschok nu wel volledig achterhaald is, en dat de premisse het einde van goedkope fossiele brandstoffen niet meer rechtstaat. Ik denk dat het daar nog een beetje te vroeg voor is. De extreme vertraging van de wereldeconomie heeft de olieprijzen de dieperik ingeduwd. Maar laten we even wachten tot de economie normaliseert. De prijs om olie boven te halen in de nieuwe en complexere ontginningsgebieden is en blijft substantieel hoger. De kredietcrisis zorgt trouwens voor een uitstellen van een aantal noodzakelijke projecten om de olieproductie van over enkele jaren mogelijk te maken. De energieschok is geen zaak van 2009, maar van een langere periode.
De grootste kritiek van Jan Denys heeft te maken met de demografische schok. Hier zegt Jan:
Noels laat zich hier zand in de ogen strooien door marketinggoeroes. Ik denk dat het met de generatieclash nogal zal meevallen. Die clash komt er gewoon niet. Jongeren zullen als klasse nooit tegenover ouderen of gepensioneerden staan. Ten eerste zijn ze door familiale banden intiem met elkaar verbonden. Een collectieve (groot)vadermoord is niet plausibel. Ten tweede zullen heel wat jongeren ook profiteren van de toekomstige ontwikkeling in de vorm van ruime erfenissen en schenkingen. Ten slotte verschillen jongeren onderling te veel van elkaar. De Franse socioloog Bourdieu zei in 1978 al: “La jeunesse n’est qu’un mot.” Als er in de nabije toekomst een clash komt, zal het een zeer traditionele zijn tussen verschillende sociale klassen. Het is niet toevallig dat Karl Marx de laatste weken een stevige mediacomeback maakt.











