- Your history
-
Stories
- Madoffs dubbele bedrog
- RIP GM: 7 deadly elements
- Fun can save the world
- Freakonomics - the movie
- China: diverging trends
- Stroom uit de woestijn
- Paulson op de rooster
- March strategy charts
- Krugman finds Belgium a good example
- Blackberry or iPhone
- Eén jaar na Econoshock...
- Op grote Vlaamse voet
- Met de voeten vooruit
- German peak oil fears
- China haalt de VS in
- Web 2.0: en de privacy?
- Broadband in Belgium
- NBB jaarrapport 2009
- Greener Gadgets 2010
- Roken - een basisrecht?
- Phara en Jean-Pierre - Update (1)
- Jeremy Rifkin on ZDF
- Post-dollartijdperk
- Ecodesign Award 2009
- Smeltende gletsjers
- Hormonen & het milieu
- Vrachtwagens tellen ...
- World energy report
- Interview op Radio1
- Happy birthday www
- Wat bij Xynthia II? - update
- Lessen van een Nederlandse huisvader
- Storm van aandacht
- Tags
Bernanke voedt euforie
Ik was uiteraard benieuwd naar de speech van Ben Bernanke, de gouverneur van de Amerikaanse centrale bank, die vandaag de markten mee in vuur en vlam zette. Zijn redevoering vandaag in Jackson Hole ging over de lessen na een jaar van crisis. Het geeft een inzicht in de punten die Bernanke onthoudt na de ergste financiële en economische crisis sinds de jaren dertig van de vorige eeuw.
Conclusion
Since we last met here, the world has been through the most severe financial crisis since the Great Depression. The crisis in turn sparked a deep global recession, from which we are only now beginning to emerge.
As severe as the economic impact has been, however, the outcome could have been decidedly worse. Unlike in the 1930s, when policy was largely passive and political divisions made international economic and financial cooperation difficult, during the past year monetary, fiscal, and financial policies around the world have been aggressive and complementary. Without these speedy and forceful actions, last October's panic would likely have continued to intensify, more major financial firms would have failed, and the entire global financial system would have been at serious risk. We cannot know for sure what the economic effects of these events would have been, but what we know about the effects of financial crises suggests that the resulting global downturn could have been extraordinarily deep and protracted.
Although we have avoided the worst, difficult challenges still lie ahead. We must work together to build on the gains already made to secure a sustained economic recovery, as well as to build a new financial regulatory framework that will reflect the lessons of this crisis and prevent a recurrence of the events of the past two years. I hope and expect that, when we meet here a year from now, we will be able to claim substantial progress toward both those objectives.
Nu kan het ook aan mijn kritische geest liggen, maar als conclusie van 's werelds belangrijkste centrale bankier, na het ergste jaar ooit in de financiële wereld, vind ik dit wat pover. Nergens een kritische noot over de excessieve geldcreatie, de huizenzeepbel, de losse kredietpolitiek, de explosie van de derivatenmarkten, het onverantwoorde schaduwbankieren, de normvervaging bij de bankiers enzovoort enzovoort.
Wie deze speech hoort, kan bijna niet anders dan denken dat alles nu onder controle is. Bernanke verwacht "substantial progress" in het volgende jaar, wanneer de topbankiers elkaar opnieuw ontmoeten in Jackson Hole. Dat zinnetje was genoeg om beleggers (vooral degenen die met andermans geld mogen beleggen, zoals de institutionele beleggers) meer aandelen te doen kopen vandaag. Maar een uitspraak van Bernanke is geen zekerheid of belofte. Zijn overtuigingen en beloften werden in het verleden ook al bijgesteld. De Fed-voorzitter spreekt immers elk jaar op de conferentie van Jackson Hole. In augustus 2007 hield Bernanke nog vol dat :
"It is not the responsibility of the
Federal
Reserve
--nor would it be appropriate--to protect
lenders
and investors from the consequences of their financial decisions
."
Vandaag weten we wel beter. De gevolgen van onverantwoorde financiële beslissingen van banken bevinden zich nu onder meer op de balans van de Fed.
Ik kijk uit naar zijn speech over een jaar. Ten eerste verwacht ik dat er een grote kans is dat hij die niet meer zal houden. Ten tweede denk ik dat iemand zal komen uitleggen waarom de crisis toch wat langer duurt. En ten derde, misschien het makkelijkste, zal er over een jaar de hoop en de verwachting worden uitgesproken dat er een "sustainable recovery" mag worden verwacht in de toekomst.
8 Comments
-
koen2
On 21 Aug, 2009
“The worst is over without a doubt.”
James J. Davis, Secretary of Labor.
- June 1930 -
Kevin
On 22 Aug, 2009
Wel, het is Bernanke zijn job om een good news show te houden. Als hij het consumentensentiment de dieperik in praat dan geraakt hij natuurlijk nergens. Ik ga akkoord met Geert en koen2 dat we hier kritisch moeten zijn. Laat ik gewoon zeggen dat ik zeker op dit moment geen aandelen ga kopen.
-
koen2
On 22 Aug, 2009
Van Amerikaanse beleidsverantwoordelijken als Bernanke kun je weinig meer verwachten dan economisch omzwachtelde peptalk. Amerikanen verwachten zo'n peptalk van hun centrale bankier.
Hij schrijft de crisis impliciet toe aan een dysfunctioneel "financial regulatory framework": "as well as to build a new financial regulatory framework that will reflect the lessons of this crisis and prevent a recurrence of the events of the past two years."
Gevolg: lap dat framework op en de problemen zijn van de baan. Da's natuurlijk obsceen oppervlakkig. Typisch Amerikaans vrees ik.
Ik denk dat alles draait rond deflatieverwachtingen. Zolang die uitblijven, kan de inflatoire boom normaliter in stand gehouden worden (al kunnen de schuldenniveau's ook niet eeuwig bijven stijgen, moeten banken solvabel blijven, ...).
Maar als mensen en banken deflatie gaan verwachten, zullen ze aarzelen om schulden aan te gaan etc. En valt de geldgroei stil. Deflatieverwachtingen zijn vergif voor een inflatoire credit boom.
Vandaar Bernanke's helicopterspeech edm.
Maar hoe langer de inflatoire boom duurt, hoe groter de kans op deflatie. Hoe langer je op de rug van de tijger zit, hoe nijdiger hij wordt. We hebben nu al de zero bound bereikt qua rentes. En zijn begonnen met QE, om de boom toch maar verder te kunnen zetten.
Hoe lang gaat men de deflatieverwachtingen nog kunnen de kop indrukken? Da's de vraag. -
Theo
On 22 Aug, 2009
I liked what Axel Weber said on CNBC yesterday from the Central Bankers meeting at Jackson Hole!
http://blogs.wsj.com/economics/2009/08/21/dispatches-from-jackson-hole/
there is a link to that interview in the link. -
koen2
On 22 Aug, 2009
Ik vraag me af hoe de onhoudbaarheid van de inflatoire credit boom het best gevisualiseerd kan worden.
Je hebt M2 of M3 grafieken natuurlijk (ik herinner me nog hoe Vandamme daarmee uitpakte in een toespraak ergens aan de kust, vele jaren geleden). Maar die leggen de onhoudbaarheid van de boom niet voldoende bloot.
Er is de GDP/credit grafiek, met de piek in 1930 (die inmiddels ruimschoots overschreden werd). Die grafiek is al iets duidelijker.
Of een grafiek die de evolutie toont van hoeveel dollar of euro schuld een euro of dollar gdp vereist.
Maar een grafiek die nog ontbreekt, is die die het effect van de credit boom op de schuldeisers illustreert, ipv op de schuldenaars: een die de evolutie van de 'leverage' van financiële instellingen weergeeft.
Een paar maanden geleden had iedereen er het plots over hoe astronomisch hoog die wel was. Veel te groot, vaak, om gered te worden door individuele staten mochten ze echt in de problemen komen.
http://valtenbergs.com/archives/601
Nu zwijgt men daar plotseling weer over. In alle talen. Zéér eigenaardig vind ik dat. -
Stijn Bleyen
On 23 Aug, 2009
@koen2 Blijkbaar moeten we die cijfers ook met een korreltje zout nemen:
http://www.aleablog.com/ifrs-vs-us-gaap-european-banks-leverage-overstated-picture/
(al zou deleveraging dan nog welkom zijn lijkt me....) -
koen2
On 23 Aug, 2009
Stijn Bleyen: ik geloof dat men op die blog vooral wil duidelijk maken dat de Europese banken niet véél meer 'gehefboomd' zijn dan Amerikaanse, zoals men in de VS graag gelooft (wegens andere boekhoudsregels).
Dit doet, me dunkt, niks af van het feit dat financiële instellingen, zowel in de VS als in de EU, met een gigantische en groeiende hoeveelheid leningen op hun balans zitten, tov hun eigen vermogen.
With this type of leverage, 10% in failed loans becomes much more troubling. The $40 of loans is now worth $36, and the $1 of equity is worth -$3. Multiply this through the entire system and it's easy to see how supposedly strong institutions, like Bear Stearns and IndyMac, can be quickly wiped out.
http://tinyurl.com/mcc9n5



















