- Your history
Geen urgentie voor een Economische Urgentieraad?
Eén dag na de mediastorm, en de idee van de Economische Urgentieraad (de woorden 'war cabinet' vind ik zelf te geladen) blijft heel wat discussies uitlokken.De Standaard gaat er verder op in:
BRUSSEL - De reacties op het voorstel van topeconoom Geert Noels om een 'economisch oorlogskabinet' in het leven te roepen, zijn verdeeld. De politiek is niet geneigd zich te laten leiden.
De minister-president van Vlaanderen, Kris Peeters, heeft afwijzend gereageerd, maar niemand sluit de deur voor het idee. De Standaard legt de vinger op de wonde:
Het belangrijkste probleem dat het plan over het hoofd ziet, is dat er in dit land nauwelijks experts te vinden zijn die niet een of andere binding hebben. Het probleem nummer twee is dat experts het meestal onderling niet eens zijn. Het derde probleem is dat de coalitiepartijen die regeren zich meestal niet storen aan de binnenlandse of internationale adviezen die ze krijgen, als die te pijnlijk zijn. Maar dit terzijde.
De vakbonden wijzen het plan wel af:
Niemand van de politieke en sociaal-economische topfiguren schoot het voorstel-Noels radicaal af. Alleen Rudy De Leeuw, de leider van de socialistische vakbond ABVV, durfde dat. We hebben al genoeg adviesorganen, laat die hun werk maar doen, zei hij.
Eén probleem dat nog niet werd aangeraakt: hoe staat men in het zuiden van het land tegenover dit voorstel? De economische problemen zouden hen ook moeten beroeren...
En nu een open vraag aan de ondertussen groeiende groep van duizenden bezoekers van deze blog: wie moet in deze Urgentieraad volgens u? De Standaard suggereert om. Cantillon, Oosterlinck, Van Miert ...
14 Comments
-
Erik Gabriëls
On 25 Feb, 2009
Het idee van een economische urgentieraad zomaar afschieten is gemakkelijk. Zo'n raad zonder politici zou toch wel bijzonder nuttig zijn. Het probleem is waarschijnlijk dat de politici en vakbonden hier geen directe invloed op zullen hebben.
Hopelijk komt er toch nog een kentering voor dit moedig en noodzakelijk idee van Geert Noels. -
frederic
On 25 Feb, 2009
Ik ga er geen namen op plakken. Maar in een raad als deze zou men niet alleen Belgen moeten steken.
Men moet er eveneens enkele buitenlanders insteken. Die zullen bepaalde zaken zien welke de Belgische niet zien omdat die het systeem al zodanig gewoon zijn. De Belgische zijn nodig omdat ze het systeem perfect kennen en weten hoe het systeem moet anticiperen op wat komt. De buitenlanders om de (voor de hand liggende) flaws eruit te halen zodat het systeem sterker wordt.
Bovendien haal je er ervaring mee binnen welke nodig zal zijn, we zitten immers in een globale crisis en niet in een nationale. -
Jan Sonck
On 25 Feb, 2009
Ik blijf het een goed idee vinden.
* Jan Smets
* Luc Bertrand
* Paul Buysse
* Jacques Rogge
Zo voor de vuist. -
Koen
On 25 Feb, 2009
Ik ga volledig akkoord met Frederic: steek er genoeg niet-Belgen in. Want mocht dit moedige systeem er komen vrees ik dat men wel weer eens gaat kleuren: vb: 1 Franstalige liberaal, 1 Nederlandstalige liberaal, 1 Franstalige socialist enz...
Natuurlijk zijn die "officieel" allemaal politiek onafhankelijk. Voor mij dus enkel bekwame experts met een deel niet-Belgische experts om dit te omzeilen. -
andere jan
On 25 Feb, 2009
Is het probleem niet dat experts het onderling ver van eens zijn? (Keyns of niet,...
eddy -
Daan
On 25 Feb, 2009
Terug het bekende plaatje van politiek egoïsme; met oog op de verkiezingen wenst geen enkele politieker nog enige inmenging in zijn (wan)beleid. Bepaalde noodzakelijke economische maatregelen (lees minder populaire maatregelen) zouden uiteraard voor een verschuiving in de verkiezingsbalans kunnen zorgen. Gevolg: wij wensen geen inmenging van mensen met gezond verstand.
-
MarcVdB
On 25 Feb, 2009
Misschien is het probleem van België wel dat er te vaak getracht wordt tot een consensus te komen in zulke raden, daarbij rekening houdend met alle politieke en andere gevoeligheden. Ik denk eerder dat het noodzakelijk is om onze regeringen nu even een spiegel voor te houden en een pad uit te tekenen dat ze zouden kunnen kiezen. De kans dat ze dat pad zullen kiezen is uiteraard klein, maar misschien blijft er toch iets van hangen.
Je hebt daarbij wel meerdere experts nodig, met elk hun vakgebied, maar zeker geen consensus. Integendeel misschien. Soms is het zelfs nuttiger om bewust tegen wat schenen te schoppen, dan pas krijgt een item de aandacht die het verdient. Kun je de scherpe kantjes nog altijd wat bijvijlen. -
Marty
On 25 Feb, 2009
Aangezien de problemen niet alleen van economische aard zou de urgentie raad ook niet alleen economen moeten bevatten. Buitenlanders lijkt me geen slecht idee.
Ik heb nog wel een paar Hollanders in de aanbieding:
Rick van der Ploeg hoogleraar economie aan de Universiteit van Oxford en oud Nederlands minister.
Roel Pieper een ICT-ondernemer en voormalig voorzitter van de raad van bestuur van Lernout & Hauspie (na de malversaties wel te verstaan).
Socioloog/Filosoof Ad Verbrugge promoveerde aan de KU Leuven en kent België dus een beetje. -
André Bequé
On 25 Feb, 2009
Dat het idee van de economische urgentieraad al snel bij de verschillende reacties vervangen en vervormd wordt tot economisch oorlogskabinet wijst erop hoezeer vele verantwoordelijken in het maatschappelijke bestel geneigd (en bijna geconditioneerd) zijn om te denken in termen van voorbeelden uit het verleden. Een idee of voorstel of vernieuwing mag ... maar het moet voor de meesten wel erg lijken op wat ze al kennen want anders voelen ze zich ontredderd omdat ze nooit een goed uitgewerkt en breed maatschappelijk referentiekader aangereikt gekregen hebben.
De argumenten van De Standaard verliezen één voor één hun kracht wanneer men beseft dat de urgentieraad zich niet moet bezighouden met concrete gedetailleerde adviezen aan de politici en de andere maatschappelijke verantwoordelijken maar wel met het klaar formuleren van alle krachtlijnen (de traditioneel gehanteerde én de ondergeschoven en de genegeerde) die moeten worden meegenomen om een doortastende en afdoende aanpak te krijgen op de huidige crisis.
De experts die alleen maar de traditioneel geaccepteerde krachtlijnen hanteren en volgen zijn in de meeste gevallen gebonden aan één van de politieke strekkingen of middenveldorganisaties en kunnen dus niet vrijuit met heel nieuwe inzichten voor de dag komen.
Experst die "gebonden" zijn houden zich doorgaans overwegend bezig met de concrete (visie-gebonden) invulling van de verdedigde krachtlijnen, daardoor zullen die experts en strekkingen het zelden eens kunnen worden.
Voor regerende coalitiepartijen zijn concrete adviezen altijd pijnlijk omdat het ze altijd min of meer desavoueert zodat ze doorgaans geneigd zijn om de adviezen naast zich neer te leggen (of tenminste voorlopig formeel af te wijzen).
Het aanbieden van een vernieuwend maatschappijmodel waarin de realiteit in hoge mate herkenbaar terug te vinden is biedt daarentegen precies een denkkader dat bevrijdend en horizonverruimend werkt (zowel ten overstaan van de huidige crisis als ten overstaan van de vastgeroeste belangentegenstellingen) en geeft iedereen met een maatschappelijke verantwoordelijkheid de gelegenheid om met de eigen ervaring en bagage op een vernieuwende en synergetische manier invulling te geven aan dat nieuwe perspectief.
Dat een goede raad per sé met een voldoende aantal buitenlanders zou moeten worden bemand is alleen maar een verschuiving van het probleem.
De huidige wereldwijde crisis is het culminatiepunt van de ontwikkeling die het gevolg is van het sturen van de wereld op basis van de theorie van de vrije markteconomie die men ten onrechte tot maatschappijmodel verheven heeft. Als we ons in deze crisis niet bevrijden van dat tunneldenken, dan komt er van een essentiële verandering niets in huis en wordt er slechts veel gemeenschapsgeld uitgegeven om met dezelfde slechte wijn in nieuwe zakken te blijven zitten.
Het Economische Realiteit Systeem biedt die nieuwe en bevrijdende maatschappijvisie maar is ongebonden en wordt bijgevolg door alle bestaande strekkingen en belangenorganisaties geweerd. Zolang men liever gezamenlijk naar de maatschappelijke afgrond rent is daar geen kruid tegen gewassen. -
Koen Robeys
On 25 Feb, 2009
Wat ik hieraan interessant vind is de suggestie dat het eens juist niet de politici zijn die het allemaal gaan oplossen. Dat heeft me altijd zo verwonderd: als ze maar een concierge nodig hebben zullen ze vergelijkende examens afnemen en uren debatteren of de kandidaat het geschikte profiel heeft. Maar laat een politieker geen plaats vinden als minister van Defensie, en hij verwisselt naar sociale zaken alsof het een nieuw overhemd is.
En als ze beslissingen moeten nemen waar de levensloop van tienduizenden mensen van afhangt, dan zinken ze niet in de grond van schaamte dat ze die beslissingen nemen na reeksen nachtelijke vergaderingen, allemaal over politieke compromissen, en onder invloed van acuut slaapgebrek, maar ze zijn er nog trots op ook.
Van mij mag Geert zijn voorstel bewaarheid zijn worden. En zolang hij er maar niet de prijs van "politieke bindingen" voor moet betalen... *Natuurlijk* zou hij zelf in aanmerking komen om er in te zetelen. -
Marty
On 25 Feb, 2009
Come on Econoshocks community put your money where your mouth is and name some names !
Thinking outside the box:
Michael Arrington, one of the most powerful people on the Internet.
And I believe he is taking a sabbatical. No better place then Belgium for a sabbatical. -
Pieter Cleppe
On 26 Feb, 2009
Mooi voorstel. Enkel economen die de Oostenrijkse school aanhangen of toch op zijn minst in die richting gaan, graag.
-
Tim
On 27 Feb, 2009
quote marcvdb: "Misschien is het probleem van België wel dat er te vaak getracht wordt tot een consensus te komen in zulke raden, daarbij rekening houdend met alle politieke en andere gevoeligheden."
Over creatief werk (bvb. grafisch ontwerp) wordt gezegd dat men best alleen werkt en een idee uitwerkt. Er gaan altijd mensen zijn die iets niet goedvinden. Als je tot een consensus moet komen ga je je originele ontwerp zo hard ontkrachten dat het hele idee weg is. Daarom is het soms beter om 1 idee te kiezen dat krachtig is, maar waar niet iedereen achterstaat dan een idee waar iedereen een beetje akkoord is met de koek.
Ik denk dat dit soms zeker vergeleken kan worden met politiek. -
dominiek
On 1 Mar, 2009
Deze reactie had ik verkeerdelijk bij "urgentieraad is geen kabinet" geplaatst.
Beste heer Noels
Het is beangstigend dat na de reactie van kris Peeters geen professoren noch studenten uit dit land van zich hebben laten horen.
Naast economen en industriëlen, kunnen afgevaardigden uit andere disciplines zeker een belangrijke bijdrage leveren aan een urgentieraad, vooral ernstige syndicalisten, de media, de land- en tuinbouwbouwsector e. a.
Ik blijf naar de chauvinistische en fiere jongens en meisjes met orange T-shirt kijken. Men Beslist er doorgaans logisch en rationeel, en aanvaard door de burgers, wiens neuzen eerlang in dezelfde richting staan. Ons soms te “kortzichtig denken” is een ernstige handicap.
Belangrijk dat de sociale partners nu meer dan ooit uit hun pijp komen. Het prachtige voorbeeld van Jaga zien we ook in Nederland en is hopelijk een aanzet voor de vakbonden om nu een sociaal beleid op te zetten dat banen kan behouden i.p.v. kosten in alle sectoren en het ganse land.
Onze degelijke kennis in de tuinbouwsector beter benutten en uitbouwen. Waarom de bedreigde landbouw niet gedeeltelijk omschakelen naar tuinbouwgewassen die in ons land kunnen geconsumeerd worden, en wat extra tewerkstelling oplevert.
De gehele ambtenarij meegeven dat alles in het teken moet staan van “behoud” in al zijn aspecten.
Aan de media; (VRT, RTBF en de krantenuitgevers)
Gooi nu “het aantal oplagen, de kijkcijfers en belangen overboord”, en prikkel de menigte tv-kijkers en lezers met degelijke informatie. Ik herinner me de programma’s “Brandpunt in de markt “ (jaren 80)waarin de Nederlanders hun innoverende vindingen en exportgoederen op een aangename manier voor de camera wisten te brengen ten koste van saaie soaps die een enorme vervlakking van onze maatschappij met zich meebrengt. Op termijn kunnen zender en inwoners allemaal maar winnaars worden.
Een positievere houding, (en vooral naar de krantenuitgevers toe), daarmee bedoel ik minder sensatie, (bladzijden tekst en foto’s na moordpartijen) meer ernst en daar aan gekoppeld humor kan bijdragen tot anders denken bij vele inwoners van dit land.
Duurzaam denken bij de burgers wordt best aangemoedigd, en niet met noodzakelijk met toelagen, deze zijn enkel goed als er efficiënt en gecontroleerd mee omgesprongen wordt.
Ik heb een voorstel, (en niet alleen om de meubelen te redden) indien geen enkele regering op uw uitnodiging ingaat:
Roep toch een raad der wijzen (niet politiek gebonden en niet politiek geëngageerd) samen, en formulier 20 voorstellen/suggesties. Ik ben in de overtuiging dat weinige redacteuren durven te weigeren om dit in vet te publiceren op de tweede bladzijde van hun zaterdagkrant. Ik geef dit een kans, wat menigeen aanzet tot een ernstige dialoog en een ernstige aanpak.
Beleefde groet
Dominiek
