Wallonisering – Opinie in DS
Posted on 05. Feb, 2010 by Geert in Actualiteit
De wallonisering die Vlaanderen tot voorbeeld strekt
Als Geert Noels waarschuwt voor een ‘wallonisering’ van de Vlaamse economie, doelt hij op een onnodig duurder wordende overheid. Maar eigenlijk ziet hij in Wallonië ook een voorbeeldige drang naar economische vernieuwing.
Het gaat niet goed met onze industrie. In de afgelopen dertig jaar verloor geen enkel land in Europa zoveel van zijn industrieel weefsel als België. Vandaag wordt in het Paleis der Academiën te Brussel een Staten-Generaal van de Industrie gehouden, om ‘voortbouwend op reeds ontwikkelde toekomstvisies, toekomstprojecties en knowhow, een verfijnde strategische toekomstvisie uit te tekenen voor de industrie in Vlaanderen en te overleggen over een integrale aanpak van de Vlaamse secundaire sector in samenspraak met de betrokken sectoren.’
Het is positief dat de industrie — ik verkies de term ‘maaksectoren’ — alle aandacht krijgt. Het is immers de kern van onze welvaart. De maaksectoren betalen meer lonen dan welke andere activiteit. De totale lonen in de bedrijfsdiensten bedragen slechts 66.procent van het totaal dat door de maaksectoren wordt betaald. De loonmassa in de bouw bedraagt een kwart, die van de horeca 7.procent en van transport en telecom samen 37.procent van die van de industrie. Zonder de maaksectoren is er een economische woestijn, een landschap met minder weelderige begroeiing.
—
Waarom verliest België proportioneel meer industrie?
Neem Jef, Joop en Fritz, die voor hetzelfde Amerikaanse industriële concern werken, respectievelijk in België, Nederland en Duitsland. Ze hebben exact dezelfde job. Alledrie hebben ze een familie met twee kinderen, en een werkende echtgenote. Hoe leg je echter uit aan Jef dat hij 10.procent duurder is dan Fritz, maar netto toch 10.procent minder overhoudt dan zijn Duitse werkbroeder? En Joop kost zelfs 21.procent minder, en ziet toch elke maand 13.procent meer op zijn rekening verschijnen. Jef moet zijn hogere loonkosten goedmaken voor zijn onderneming door een hogere productiviteit te behalen dan zijn buitenlandse bedrijfsgenoten, maar tegelijkertijd houdt hij daar zelf aardig wat minder aan over.
Het noodlot slaat toe en de onderneming moet een herstructurering doorvoeren. Na een analyse van de kosten besluit de bedrijfsleiding de productie naar Duitsland te verschuiven. Jef is uiteraard in alle staten. Hij werkt harder en tijdens het nieuwjaarsfeestje hebben ze nog de sommen eens naast elkaar gelegd: hij ontving het laagste bedrag van de drie op zijn bankrekening.
Weet Jef echter dat 65.procent van zijn totale loonkosten voor zijn werkgever door de Belgische staat wordt afgeroomd? Bij Fritz is dat 58.procent en Joop moet 55.procent afstaan. Jef draagt per werkuur 24.euro af aan de staat, Joop slechts 17,6.euro, en Fritz 19.euro.
Het probleem van de industrie is hiermee voor een groot deel geschetst. Als de Belgische overheid even zuinig zou werken als de Nederlandse of de Duitse overheid, dan zou de Belgische industriearbeider bij de goedkoopste in euroland zijn, en niet de duurste, zoals vandaag het geval is.
De werknemers zouden dus bij hun vakbonden in feite vooral moeten eisen dat wat ze afdragen goed wordt besteed. Dat dezelfde productiviteit en efficiëntie wordt gevraagd voor de twee derden van hun loonkosten die ze afstaan, dan voor het derde dat ze zelf mogen houden.
Het probleem is echter dat met elke nieuwe herstructurering de lasten voor de Belgische staat toenemen, die vervolgens door minder belastingbetalers wordt gedragen. België heeft zowat de laagste werkgelegenheidsgraad in de eurozone. Het probleem van ons land is dus dat er te weinig schouders de lasten dragen, zodat die vergeleken met het buitenland, ook zwaardere lasten moeten torsen.
Dit systeem heeft een zelfvoedend karakter. Als de helft van de loonkosten naar de staat gaat, is er nog een tegengewicht. Als 65.procent van de loonkosten naar de overheid gaat, primeert echter de staat.
Het lijkt me dus onmogelijk om over de toekomst van de industrie te praten, zonder over de efficiëntie van de staat, de loonkosten van de werknemers en de rol van de vakbonden te spreken. Geen van deze drie essentiële onderwerpen voor de industrie staan op de agenda van vandaag.
Er wordt dikwijls gezegd dat loonkosten geen rol spelen, dat het slechts een fractie is van de totale productiekosten. Er wordt vergeten dat Jef, Joop en Fritz echter met dezelfde technologie, organisatie en machines werken. Wat zij kosten, maakt wel degelijk een belangrijk verschil, in een sector met flinterdunne marges. De overheid heeft echter invloed op twee derde van haar kosten. Door haar eigen werking zuiniger te maken, kan werken in de maaksectoren terug aantrekkelijker worden. En zo kan een heilzame cirkel ontstaan: meer schouders die lichtere lasten dragen.
We zijn trots op de hoge productiviteit in ons land, hoewel het een teken van stress is. Alleen de productiefste jobs overleven hier nog. Bij elke nieuwe herstructurering verhoogt de statistische productiviteit, want de minder productieve jobs gaan verder verloren. En zo blijft een vicieuze spiraal op gang. Naarmate de tewerkstelling verder afkalft in de maaksectoren, en daardoor ook jobs in toeleverende diensten vernietigt, groeit de groep van mensen die afhankelijk is van de overheid. De staat wordt geleidelijk de belangrijkste werkgever, de belangrijkste jobcreator, en krijgt zo de grootste aanhang.
Deze evolutie is volop op gang, een groeiende en moderne vorm van verstaatsing. Enkele maanden geleden noemde ik het in een uitzending van ‘wallonisering’. Het is geen goede term, maar betekent dat in gelijkaardige omstandigheden, dezelfde beslissingen worden genomen. Het vertaalt zich in een groeiende invloed van de overheid, de verruwing van de syndicale acties, de antipathie tegenover de ondernemers, de demotivatie om nog eigen initiatief of risico te nemen.
Het zou dus fout zijn om te geloven dat de ommekeer en de nieuwe initiatieven van de overheid moeten komen. Zij moet vooral haar eigen organisatie op punt stellen. Ze kan wel een aanzet geven met normen, een voorbeeldfunctie of een stimulerende regelgeving.
Een nieuw ondernemerschap groeit ondertussen in het zuiden van het land. Kleinschalige ondernemingen die zorg dragen voor hun medewerkers, met nieuwe ideeën naar nieuwe markten kijken. Spin-offs van universiteiten en spin-offs van grote bedrijven. Die kleinschalige projecten zijn er ook volop in Vlaanderen. De jonge scheuten vallen echter niet op tussen het gekreun van de dinosaurussen.
Een nieuwe dynamiek is dus altijd mogelijk. De toekomst van de maaksectoren zit bij de kmo, de atypische ondernemingen, die zich aanpassen en aanpikken bij de Groene Economie, de BRIC-landen of andere opportuniteiten. Daarvoor zijn gemotiveerde werknemers nodig die de vruchten van hun inzet ten volle kunnen plukken, solidair met anderen, maar zonder parasitaire systemen in stand te houden.
Niemand vraagt een terugkeer van de ‘laissez-faire’ economie. Maar het zou fataal zijn om in het andere uiterste te verzeilen: de ‘faire à l’aise’ economie (1).
blue-coat
05. Feb, 2010
Hoe leg je echter uit aan Jef dat hij 10.procent duurder is dan Fritz, maar netto toch 10.procent minder overhoudt dan zijn Duitse werkbroeder?
Tja, wie legt hen dat uit ?
Geert
05. Feb, 2010
@Blue-Coat: zoland de vakbonden én de werkenden in de privé-sector, én de ambtenaren, én de werklozen verdedigen zullen zij de vinger niet op de wonde leggen.
Theo
05. Feb, 2010
Great stuff!
Olivier VdS
05. Feb, 2010
Een mooie synthese!
Echter, een vicieuze cirkel doorbreken lijkt bijzonder moeilijk. Des te meer gezien het relatieve electorale gewicht van de mensen die afhankelijk zijn van ‘de staat’ enkel zal toenemen: i.e. (brug)gepensioneerden, werklozen, vervangingsinkomens ed. Hoe zal het dan mogelijk zijn in een complex land als het onze noodzakelijke hervormingen door te voeren.
Als hoogopgeleide dertiger ben ik pessimistisch voor de toekomst, zowel voor onszelf als voor onze kinderen. Wij overwegen ernstig dit land te verlaten, as such zal de vicieuze cirkel nog worden versterkt…
P.S. Ik vind het vreemd dat er geen politieke partij opstaat die de vinger op de wonde legt. Kinderen, jongeren, twintigers, dertigers aller landen verenigt U, ze zijn met onze toekomst aan het spelen!!
Dirk
05. Feb, 2010
Er is ook een keerzijde : probeer in Nederland of in Duitsland met de 10 of de 13% die je meer in je loonzakje vindt maar eens kinderopvang of huishoudhulp te vinden… Je zal snel veel minder overhouden dan in België.
Doordat hier alles met alles verweven is, is het moeilijker om een nieuwe weg in te slaan. Elke beslissing heeft nadelige gevolgen voor een heleboel mensen (kiezers…).
Marc
05. Feb, 2010
De nagel op de kop. Helaas vrees ik dat een oplossing niet in zicht is. Politici zijn intellectueel (om Leterme maar eens te parafraseren) en karakterieel niet in staat om ingrijpende veranderingen door te voeren. Er zijn altijd verkiezingen in het vooruitzicht en bovendien zijn ze met handen en voeten gebonden aan hun zuilen die maar één ding nodig hebben, in grote hoeveelheden: geld. We gaan onvermijdelijk we weg op van Griekenland.
David De Ridder
05. Feb, 2010
Goed onderbouwd en in duidelijke taal: bravo!
Nick De Roeck
05. Feb, 2010
Dit is misschien de werknemer van de toekomst:
http://www.theregister.co.uk/2010/02/04/nasa_r2_robot/
En het is haast niet te geloven, maar dit is iets van hetzelfde General Motors dat Antwerpen sluit.
Zijn veel van die ‘maaksectoren’ niet gedoemd om eerst via goedkope arbeid, en uiteindelijk door robots te worden uitgevoerd?
Ik zie alleszins geen reden waarom dit niet de evolutie zal zijn…
JurgenK
05. Feb, 2010
@Olivier VdS: “P.S. Ik vind het vreemd dat er geen politieke partij opstaat die de vinger op de wonde legt. Kinderen, jongeren, twintigers, dertigers aller landen verenigt U, ze zijn met onze toekomst aan het spelen!!”
Dat komt omdat iedere nieuwe partij meteen door het establishment wordt verketterd. Ik zal het eens illustreren met wat Jean Marie Dedecker is gebeurt: Hij wordt buitengegooid uit de VLD, en kiest voor de N-VA. Waarom? Omdat een consequent laissez-faire liberaal ook tegelijk staatkundig voor de macht uitgaande van het volk versus de staat en dus nationalist is. Maar dat is niet het beeld dat de media hem geeft omdat deze mede deel uitmaakt van het establishment. Eigenlijk om de problemen juist voor te stellen moeten we boven de politiek uit redeneren. We zitten in een economische crisis gevoed door een zwakke politiek en bestendigd door instituten die de huidige toestand willen bewaren. De breuklijnen overspannen generaties, politieke strekkingen, geo-strategische coalities. Een nieuwe mediaan moet worden gezocht waarbij democratie meer herdefiniëerd wordt naar autoritisme in nadele van de meerderheid die leeft op de kap van de minderheid. Deze nieuwe mediaan vereist nieuwe economische én sociale spelregels strekkend over diverse politieke en maatschappelijke geledingen, dus het draait helemaal niet over een enkele partij… verre van. Er zal ook een plaats zijn voor een sociaal beleid, een meer bescheiden sociaal beleid, dat wel. Dat is wat de huidige generatie beleidsmakers nog niet willen onderkennen.
Nick De Roeck
05. Feb, 2010
@Olivier VdS: deel uw onrust (ben zelf ook hoogopgeleide dertiger); Haast niemand in het publieke debat (uitgenomen Geert Noels en wat anderen) zeggen zaken die m.i. goede richtingen aanduiden. Heel beangstigend.
@JurgenK: band tussen liberalisme en nationalisme is onzin – het is zelfs een tegenstelling. Nationalisme is een manier om de echte issues niet te moeten enrkennen door je te verliezen in wat nietszeggend (en somtids gevaarlijk) tribalisme. Kijk maar naar de onnozele verkiezingscamapgne van NVA ‘uitrit crisis, afrit vlaanderen’ – en ze hebben er nog success mee ook.
Pieter
05. Feb, 2010
Bravo! Hopelijk schudt dit een heleboel Belgen wakker! Politici, maar vooral ook gewone kiezers, en vooral degene die nog altijd in de ontkenningsfase zitten… Knap ook dat je vermijdt om te polariseren…
JurgenK
05. Feb, 2010
@Nick De Roeck: Er is een verschil tussen een nationalisme waarbij de macht uitgaat van de staat en deze waarbij de macht uitgaat van het volk. Beiden wijzen de persoonlijke verantwoordelijkheid af en een vorm van tribalisme. Dit is het gezichtspunt wat Verhofstadt (en feitelijk ook De Croo, De Gucht) vertelt gebruikmakende van Popper’s “Open Samenleving en Haar Vijanden”. Nu ik heb deze filosoof ook gelezen, en ik lees echter ook op dat hij opmerkt dat Hegel handig het (volks)-nationalisme dat in Frankrijk na de revolutie recycleert in de (staats)-nationalisme dat het Pruisische rijk nadien innam. Dus hij zag het verschil wel degelijk… Het is ironisch dat de kiezer het probleem ziet (geen liberalizering door de staatsstructuur), kiest voor de N-VA, om nadien te worden opgescheept met een coalitie met de CD&V en de SPa. Uiteindelijk had Verhofstadt wel gelijk, maar om de verkeerde reden! Om consequent liberaal te zijn moet je tegelijk ook (volks-)nationalist zijn. Dezelfde positie ga je ook vinden bij Ludwig von Mises in “Theory and History”
GinBu
05. Feb, 2010
De problemen liggen voor de hand en zijn gekend.
Een te duur en inefficient staatsapparaat haalt het gros van het bnp binnen en verdeelt dit naar eigen goeddunken. De kost om binnen dit gepriviligieerd systeem te opereren wordt echter door outsiders (lees een slinkende actieve werkbevolking) gedragen.
Een simpele optelsom (input/output) geeft aan dat dit zelfvernietigend werkt. Het is echter utopisch te verwachten dat deze “beschermde” kaste nu al in eigen vel zou snijden.
It’s the global economy stupid !!!
andere jan
05. Feb, 2010
Bij Agfa Gevaert krijgt (kreeg?) iedere werknemer bij zijn loonfiche een briefje met daarop de bijhorende loonkost voor de werkgever. Misschien is dit een voorbeeld dat kan helpen de publieke opinie wakker te schudden?
jan
Nick De Roeck
05. Feb, 2010
@JurgenK
Een open democratsch samenleving op basis van pluralisme staat haaks op een theorie die gepreoccupeerd is met het stichten van een staat rond 1 welomschreven identitieit.
Maar ik onderschat de kracht van het brein niet om onverenigbare zaken alsnog in overeenkomst te brengen.
Ons lokale versie van nationalisme heeft ons onderstussen wel opgescheept met een al maar inefficienter werkende, en groeiende, overheid.
En een latent racisme t.o.v. alles wat franstalig is (of niet vlaams is tout-court).
Volgens mlj is dit een heilloze weg.
Vlamingen worden de utopie voor ogen gehouden dat 100% terugplooien op de eigen identitieit, de manier is om verder te gaan.
We moeten daarentegen een open blik op de wereld werpen.
Een gastvrije maatschappij opbouwen die individuele vrijheid en verantwoordelijkheid hoog in het vaandel voert, en komaf maakt met het krampachtig vasthouden aan conservatieve structuren en denkbeelden.
En onze staat efficient organiseren op basis van de werkelijke noden – en niet zoals nu een soort van mexicaans leger.
Maar goed – in een blog comment is de wereld snel veranderd
iemand
05. Feb, 2010
Zelfde commentaar als bij de heilsberichten omtrent de modelstaat Zwisterland. Als u denkt dat België geregionaliseerd is (bijvoorbeeld ua gezondheidszorg), moet u eens gaan kijken in Duitsland, Spanje, Italië, Zwitserland, ook het UK… de Duitse Länder doet niets anders dan mekaar vliegen afvangen (al eens rond Schuman gekeken hoeveel Länder daar een aparte vertegenwoordiging financieren). Soms denk ik dat Bayern al een staat op zich is als ik moet werken met van die Duitse kwieten.
Moraal van het verhaal het regionalisme van Vlaanderen is eerder regel dan uitzondering. Het zogenaamd supra-regionalisme van Wallonië is de uitzondering (en mijns inziens niet gespeend van materiële motieven). Enkele jaren geleden was er zo een vergadering in het Comité der Regio’s waar Arena verbaasd vasstelde dat Wallonië als enige regio in de EU pleitte tegen verdere bevoegdheden inzake SZ. Wie is er hier de uitzondering?
De bon comptes font de bons amis…. en voor de rest is er nog altijd een fundamenteel gebrek aan respect voor 1) de nederlandstalige cultuur (toenmalig minister-president Van Cau heeft er zelfs een denigrerend tractaat over neer gepend) en 2) de integriteit van het Vlaamse grondgebied. Er is nog zo een voorbeeld van politieke personages die het ius solis niet erkennen binnen Europa, met name Hitler toen hij Sudetenland binnenviel.
JurgenK
05. Feb, 2010
@Nick De Roeck: Hoe lang ik hetzelfde dacht… de realiteit is dat mensen zoals wat jij beschijven hoe we het draaien of omkeren steeds een minderheid uitmaken van de samenleving. De enige manier om de meerderheid van idee te doen laten veranderen is aan te tonen dat dit in hun eigen voordeel is. Dit kunnen we 2 manieren doen: 1:-onszelf indekken tegen de fouten van anderen,zodat we financiëel beter uitkomen, ondanks de verkeerde beslissingen van anderen (ev. met doel ons te benadelen). 2:-intussen de meerderheid overtuigen wel de juiste beslissingen te nemen.
Jij bent teveel gefixeerd op identiteit als een kwaad aan zich, besef dat het establishment evengoed identiteit of de fobie ertegen zal gebruiken. Geen van beiden zijn een oplossing.
carl
05. Feb, 2010
Moderne versie van de krekel en de mier :
De mier werkt hard in de hete zomerzon.Bpuwt een huis en legt wintervoorraden aan.De krekel dankt dat de mier zot is en lacht en dansten speelt de ganse zomer door.
Als de winter komt organiseert de koudkleuemende krekel een persconferentie en eist te weten waar de mier het recht haalt om warm en goed doorvoed te zijn terwijl hij honger en koude heeft.
Alle nationale TV kanalen zenden beelden uit van de bibberende krekel die naast de mier staat in haar comfortabele woning met een redelijk gevulde tafel.
Hoe kan dit nu bestaan in een rijk land.Hoe kan een arme krekel voedsel tekort hebben?
Diverse drukkingsgroepen organiseren demonstraties om te protesteren tegen de mier.
Communiqués worden aan alle verantwoordelijken de wereld ingestuurd om dat aan te klagen.Professoren en economisten worden uitgescholden omdat ze de motieven van de mier te dik in de verf zetten.Elio di Rupo en Caroline Gennez verklaren in een interview bij Phara dat het schandalig is dat de mier in een beter huisje woont en dat de mier eigenlijk rijk is geworden op de rug van de krekel.Ze eisen terstond een verhoging van de taksen die de mier betaalt.
De mier wordt dan toch bestraft wegens het onvoldoende tewerkstellen van niet-werkzoekende asielzoekers die intussen reeds een vijftal jaren illegaal in het land verblijven maar intussen zijn geregularizeerd.Opstandjes daaromtrent worden afgedaan als fait divers en degenen die ertegen zijn zijn hysterici,zeggen diverse Brusselse kaviaaretenede burgemeesters van rode kleur.Als de mier echter zijn boetes niet kan betalen wordt zijn huis aangeslagen door de GRP (de Geheime Regeringspolitie)en aan de krekel gegeven.
Later wordt de mier nooit meer gezien.De krekel,zo eindigt het verhaal,wordt gedood in een drugsincident en het huis van de mier,intussen verlaten en verkrot,wordt overgenomen via een sale en lease back operatie waarvan de vorige regeringen al specialisten in waren geweest.Er wonen nu een bende spinnen in die de ruime en eens zo voorspoedige en ruqstige buurt nu terrorizeren.
vermits dit geval gevolgd wordt door andere gevallen stort uiteiendelijk de hele N
carl
05. Feb, 2010
Natie in elkaar .Er wordt gesproken van een Griekse tragedie.Een boekje verschijnt in de vrije pers met de mémoires van wijlen Vice Premier Guy Mathot onder de titel Fait Divers .
iemand
05. Feb, 2010
Geniaal!
Mijn drie kinnen deinen op de glottisslag mijner bulderlach.
JurgenK
06. Feb, 2010
De nieuwe breuklijnen die ik eerder heb beschreven maken deel uit van een globale trend genoemd “Long Wave Cycles”. Er is een boek, reeds geschreven in de jaren 90, die deze crisis en de nieuwe trends voorspelde. Het heet: “The Fourth Turning” van William Strauss en Neil Howe.
Ook:
Een groep jonge politici van diverse politieke strekkingen hebben een facebook groep opgericht, ‘”De klok tikt verder”
http://www.facebook.com/group.php?gid=263078815442
Theo
07. Feb, 2010
@ JurgenK
Are you talking about the Kondratieff Cycle/Wave Theory? Do you know that it is based on Mayan Astrology… Why don’t we just go and read Nostradamus!
While “The Fourth Turning” provides interesting inside into some parts of American (whatever that might mean in this book) society, it forgets to mention 52% of its population.
It’s that 52% which has, is and will drive trends, the economy and finance in the world.
The book also seems to ignore the immigrants which have shaped generations of America.
Sad to see how two “historians” can produce a caricature of Anglo-Saxon world, while they were trying so hard to produce its generational “personality” types.
Women have changed both the societal and economic construct of the World since 1920s.
JurgenK
07. Feb, 2010
Theo, I remember reading when I was a teenager a popular television guide warning us for impeding disaster because of planet alignment.
Guess what? Nothing happened…
But I do know planet movements do influence solar activity, resulting in the warming and now cooling of the earth. Guess what? It was not mentioned in the television magazines, rather they warned us for impeding disaster because of Global Warming.
Therefore I do conclude Global Warming is the new Nostradamus.
Theo
09. Feb, 2010
JurgenK,
As far as I know we live in the Solar System and it’s the planets which move around the Sun.
Solar and Lunar activities influence what happens on Earth, not the other way around.
What that has to do with you recommending Kondratieff to us, that’s what I’m asking.
Unless you want to claim that solar and Lunar activities (beyond sunset and sunrises and full moons) are predictable within periods of 60-70 years and also do repeat themselves perfectly.
As far as your conclusion… I don’t get what Global Warming has to do with the economic and generational pseudo theories you throw in here.
JurgenK
09. Feb, 2010
1:- First at all: I’m not talking about the Earth. The Earth is much to small to make any real difference. I’m speaking about the big outer planets, Jupiter, Saturn, Uranus, Neptunus. These planets influence the inner orbit of the sun which is a complex orbit. The Suncycle is influenced by this.
2:-I’m not deterministic about Kondratrieff cycles. If some new magnificent and cheap technology is created powering our car is invented, we can skip the whole depression alltogether. But as now we have 1:-debt to boot, 2:-an elder generation retiring, 3:-peakoil, 4:-China. We can use history as a guideline and the Kondratieff Winter wave cycle gives us a guideline what is coming. I’ve mentioned Global Warming as example as sources sources you trust. I don’t believe in Nostradamus and other profecies. I loved drawing the he connection between Nostradamus and Global Warming, there both belief systems and Ian Plimer who wrote the book “Heaven And Earth” (where I’ve read about the origin of the solar cycles) even saw Global Warming as a religion.