China: the imperative to change
Posted on 02. Feb, 2010 by Geert in Actualiteit, het zwaartepunt verschuift naar het Oosten
The OECD released its bi-annual report on China.
OECD reports are in general not the most exciting stuff to read. It is never ground breaking, and it will not win a creativity report. But that’s of course not the intention anyway. The OECD gives a rather fair view of the current state of the Chinese economy, and provides data and charts that are always a pleasure to view.
I enjoyed the chart on the evolution of the shares in world manufacturing for instance (see below), although the word ‘enjoy’ is somewhat ironical. China is powering ahead, and has surpassed the US, Japan and Germany in a very short period.
The question is now how to deal with the situation.
Share of world manufacturing
The OECD stresses some social imbalances and growing problems. For instance, the chart on the dependency of elderly on their children is quite striking.
Urban elderly dependency on children for financing pensions
The Chinese fundamentals look very strong, with GDP growth projected to remain around the 10% level for the foreseeable future. Also the public deficit remains very low compared to the OECD average.
GDP growth % change oya
Public deficit as % of GDP
So, China is an economic miracle, but needs some social improvement, right ?
Not completely.
The Chinese economy has shown an incredible growth record. As written in the book Econoshock: the Chinese monster has been created by the greed of the western world to produce always cheaper, and to consume more and more – and preferably at the lowest price.
Napoleon once said that it would be better never to wake the Chinese Giant.
The missing pieces to get a complete and fair view of China should also be highlighted:
* what is the true profitability of corporate China?
* how do you rime the tremendous growth figures with the constant need for stimulus?
* what is the true and fair picture of capacity utilisation, unemployment etc?
* a true picture of the balance sheets of the financial sector?
* a true picture of the real estate sector, loans involved and profitability?
* a fair view on infrastructural investments and their return?
* environmental records?
* social unrest and quality of working conditions?
etc.
Last week, I wrote that China was the biggest bubble. To be true, this seems a harsh statement that does not seem to fit with the fundamentals. But if you look at the gigantic monetary stimulus (+40% in H1) to generate 10% growth, you get a feeling of the paradoxes of the Chinese economy. How sustainable is this model, and why does the OECD and other organisations remain hesitant to be critical on some obvious imbalances ?
————————————–
Frank
02. Feb, 2010
China is the mother of all bubbles. When you increase credit by 30% it’s not hard to create a growth rate of 10%. The main question everyone should focus on is how sound is an economy when you have to put in 3 dollars of leverage to get out 1 dollar of growth.
China has social problems
China has demografic problems
China has environmental problems
China has currency problems
China has real estate problems
China has overcapacity problems
…
To think that China is not going to suffer from deflation and lead us out of this mess is a joke. Sure they are growing. Sure they are getting more powerful. Sure they are surpassing us. The problem is that they use the same medicine we used to get there. And we all now where that medicine leads to. We all know that excessive debt and leverage does’nt work in the West. What are the chances it will work in the east?
Yes I know, China has a pile of dollar reserves … but putting them in empty cities is not going to create lasting growth. China has a huge imbalance problem and I fear it could surprise many investors and China bulls.
carl
02. Feb, 2010
In recent months China has been unhelpful
over climate change
over Iran’s nuclear ambitions (saying we want patience ,not sanctions)
over its currency (kept artificially cheap despite European and American protest)
over its cyber attaks,many coming from China on Western corporate and public computer networks).these attacks have reached damaging levels of intensity and are now high on the radar of leaders.
Peter
02. Feb, 2010
Een te simplistische theorie, ik geef het toe maar iedereen die de grote steden in China bezocht heeft, moet vaststellen dat de Chinezen enorm hard werken. Een bevriende ondernemer daar vergeleek ze met West Vlamingen. Dit in combinatie met hun groot aantal moet wel leiden tot enorme economische resultaten. De “Chinese bubble theorieën” lijken me in een aantal gevallen “wishful thinking”.
Spooksteden bouwen is dan wel een nutteloze investering maar een brug bouwen naast een tunnel is dat ook. Beide zorgen toch voor economische groei.
Geert
02. Feb, 2010
@Peter: “Beide zorgen toch voor economische groei.”
Ik denk dat dit een mooi voorbeeld is van simplistische theorie…
In Japan bouwde men een tijdje aan dat soort nodeloze projecten, maar helaas.
Economische vooruitgang heeft alles te maken met productieve investeringen, niet met kosten maken…
Peter
02. Feb, 2010
@ Geert
Rechtzetting:
Korte termijn groei in statistieken dan maar inderdaad zeker geen economische vooruitgang.
Theo
03. Feb, 2010
@ Geert
figure 3 – How is that compared to other Asian economies?
As far as I know this fact is based on and rooted in Confucianism, not on Economics.
Indian society has the same practice.
Singapore even has laws mandating it.
As far as the question on “the true picture of real estate sector” goes… that picture could emerge if and when the OECD did and published a study on the $30-40 billion “Hot Money” entering China per month.
It would also be nice to have a comparative study on real estate development and prices between Shanghai and when Antwerp hosted the World Expo in 1930.
carl
03. Feb, 2010
De oeso wijst er ook op dat de spaarquote al in 2007 37,9 procent bedroeg.
de oeso vraagt zich af waarom de Chinezen met zo een spaarzucht nietr veel meer investeren in onderwijs,gezondheidszorg en pensieoen.Dat zal de interne Chinese consumptie een boost geven.
De Chinese leiders investeren blijkbaar liever in Amerikaanse staatsobligaties in dollar.
De Chinese munt blijven ze ook verder koppelen aan de dollar;
Blijkbaar zijn de dertig miljoen migranten (slaven?) teruggekeerd van hun boeredorpen naar de economische grootsteden mits ze er een loonsverlaging bijnamen ,dus 80 euro per maand ipv honderd euro per maand.Ja dat is dictatoriaal communisme of socialisme met een zware kapitalistische unfaire saus overgoten.
Emeline
03. Feb, 2010
China heeft inderdaad met vele problemen te kampen (Frank en Geert).
Maar zijn wij niet al te vaak alleen maar negatief over wat zij realiseren?
Zij komen van ver en willen maar één ding: zo vlug mogelijk
hun schade inhalen en méér nog, zo vlug mogelijk rijk wor-
den en een belangrijke plaats verwerven in de wereld en dit op vele vlakken.
Zij moeten om dit te bereiken op vele fronten strijden.
De gedachte aan “duurzame groei” is hen hierbij waar-schijnlijk vreemd.
Wij zien nu met lede ogen aan dat zij, dan wel in een zeer versneld tempo, gebruik maken van nog oude methoden die wij ook gebruikten en nog gebruiken (en die voor veel milieu-
problemen zorgen) maar vooral ook op korte tijd kunnen
profiteren van veel recente knowhow uit het Westen.
Zij pikken kennis overal op en zijn hierbij zeer gedreven en voortdurend alert.
De Chinese overheid, evenals zoveel gedreven Chinezen
beseffen dat dit nu hun kans is en ze grijpen ze à volonté.
Economische groei gaat blijkbaar vaak samen met “bubbles”,
bij ons en bij hen.
Misschien zullen zij iets voorzichtiger zijn en de gevaarlijkste
bubbels wat meer bewaken?
Het is te hopen. De slimsten leren van de fouten van anderen en proberen ze dus zelf niet te maken!
Hier en daar lees ik toch regelmatig dat China inspanningen zou doen om bepaalde gevaarlijke economische situaties wat in de hand te houden. Bijvoorbeeld vandaag nog: “Chinese maatregelen gaan inflatie helpen drukken” van Vincent Juvyns (ING).
China oogst (terecht vaak) veel kritiek, maar als landen in geldproblemen geraken kijken ze vlug richting China om hen ter hulp te snellen.
De bekommernis om “duurzame groei” is ook bij ons een vrij
recent gegeven.
Ik denk dat landen in volle ontwikkeling hier (spijtig genoeg)
niet eerst van wakker liggen.
Vele kritische beschouwingen die hier gemaakt worden zijn juist, maar ik denk dat wij vooral ook met zijn allen bang zijn
van wat in de zestiger jaren “het gele gevaar” genoemd werd.
carl
03. Feb, 2010
According to Andrew Batson for the WSJ in Beijing Chinese officials often focus on the gap between the country and cities.
Last year per capita annual income in urban areas was about $ 2500,more than three times the $ 750 in rural areas – a ratio that has risen over the past decade ;
But that comparison doesn’t take in account the growing number of rural workers (migrants) in urban areas or the fact that most prices are cheaper in rural areas.After adjustment in those factors,the OECD says,average urban incomes are closer in two times rural ones,not three..
The OECD report says thus that more welfare spending in rural areas and miogration to cities kept the ioncome gap from widening.
Het blijft echter verbazend dat de grote spaarquote niet gebruikt wordt voor de uitgaven in onderwijs,pensioenen en gezondheidszorg op te trekken;
Wat weerhoudt de Chinese regering daarvan?Is er daar een antwoord voor?Binnelandse consumptie zou daar toch mee gebaat zijn?
Richard Herd,a senior economist at the OECD says : We’ve already seen in the last 5 years a stabiklizing effect of the disparities.