Three snaps for all of us

Apparently a judge declared the whole thing, including the decree, illegal! which in turn has put some fire under the Minister of Sport

Ik herinner mij het begin van zijn dopingstrijd.
Hij ging 2 zaken goed aanpakken de mistoestanden op het BOIC en de doping in het wielrennen.

De doping in het wielrennen heeft hij gevolgd. Doch richt hij enkel op QSi zijn pijlen.
Opvallend.

Zijn zoon is … advocaat gespecialiseerd in dopingzaken …

Over het BOIC hebben we hem nooit meer gehoord. Wedden dat hij binnen dit en max 20 jaar een dikke vette post op het BOIC of aanverwant gaat hebben?

Dus tja, er zijn vele mogelijkheden om carriere te maken in het leven …
Sommigen wachten daarbij niet tot het lijk koud is. Dat typeert de mens achter de uitspraken denk ik.

Maar als er nu één ding is waar hij wél iets van kent, dan is het sport… Deze Actua-reportage was dan ook dubbel zo interessant.

Als we alles mogen geloven, dan had hij toch wel een aantal zeer interessante punten over de hele heisa, de selectieve verontwaardiging en de dubbelrol die sommige dokters blijkbaar spelen. Zoals de persoonlijke sportdokter van Wickmayer, Kris Goossens, die op zeer emotionele wijze haar verdediging op zich neemt, terwijl hij zelf volledig op de hoogte was van het hele Whereabout-systeem omdat hij het dopingdecreet eigenhandig meegeschreven heeft. Als niemand van de zo’n entourage van dergelijke topsporters het mogelijke probleem zag aankomen, hebben zij dan geen steken laten vallen? Dedecker besluit: “Hun straf is terecht, maar veel te zwaar.”

Dedeckers uitspraken over De Fauw en de rechtspraak in de zaak Lefevre waren echter nog veel schokkender. Ze toonden aan dat de doping nog lang de wereld niet uit is (voor zij die het nog niet wisten), dat er een soort zwijgplicht geldt in het peloton en dat het controlesysteem dus ook meer dan nodig is. Straffe uitspraken, maar – hoe doet hij dat toch telkens weer – hij heeft “bewijsmateriaal”: een cassette van het gesprek. Juridisch niets waard(?!), maar ik kijk toch al uit naar potentieel boeiende weken waarin men het vuur weer aan de schenen van Dedecker zal leggen omwille van zijn uitspraken. Volgens mij staat Dedecker ditmaal nochtans stevig in zijn schoenen, want hij zal zelf toch niet het risico willen lopen om ook honderduizenden euro’s schadevergoeding te moeten betalen aan Lefevre (zoals zopas Het Laatste Nieuws 500.000 euro)?!!

Herinner u Zidane die een EPO-kuur onderging in Zwitserland. Pas de problème…

Nu er enkele andere sporters dan wielrenners mee te maken krijgen …

Net zoals in de zaak Sainz de tennissers, F1 piloten, voetballers en meer al door de mazen glipten …

Iedereen gelijk en even hoge straffen als in het wielrennen.

zielige mensen, me dunkt, die controleurs & administratie, opvallend is ook dat men in het buitenland geen problemen heeft en dat men in nederland bvb. op alle mogelijke manieren contact houdt met de sporters

dus ja: wie het in dit verband over ‘triestig’ of ‘arm’ vlaanderen heeft, zou wel eens kunnen gelijk hebben (al blijft het feit dat ook anciaux verantwoordelijk is voor het slecht functioneren van het systeem, hier)

dit zegt mss idd iets over vlaanderen, het beieren aan de noord-zee, ook een regio met een van de hoogste zelfmoordcijfers ter wereld

het doet me trouwens ook denken aan dat beroemde experiment (miller experiment of zo) met vrijwilligers die zogezegde proefpersonen aan electrische schokken kon onderwerpen

velen bleven dat doen, ook al schreeuwden de proefpersonen (acteurs) het uit van de pijn

want befehl ist befehl, en de wet is de wet
griezelig

gennez gaat overigens een ‘hersteldecreet’ indienen dat in beroepsmogelijkheid voorziet

Ik heb het hier al vaker in andere discussies gezegd: mensen verstoppen zich vaak achter regels. In dat opzicht ben ik het eens met de gedachte dat er door “onmenselijke systemen” soms overdreven strenge beslissingen genomen worden. Ook in dit geval is daar sprake van. De regels zijn op zich nuttig in de strijd tegen doping, maar de strafmaat is niet in verhouding, er kunnen geen verzachtende omstandigheden ingeroepen worden, landen interpreteren de regels anderd en men heeft niet overal een beroepsmogelijkheid in eigen land. In dat opzicht is er dus geen internationale gelijke behandeling voor topsporters. Dit systeem staat dus niet op punt…

Het enige wat me bij dit alles opvalt is, dat mensen zo opveren als 2 topsporters onheus behandeld worden door een stel regels en dito sancties, maar als er op basis van “economische regeltjes en curves op 6 computer-schermen” ergens beslissingen genomen worden die ertoe leiden dat er aan de andere kant van de wereld 100 gezinnen zonder inkomen vallen, dan ontstaat er bij heel wat mensen in de verste verte niet zoveel commotie. Dat is dan de normaalste gang van zaken in het economisch “systeem”?! Hetzelfde trouwens in de Noord-Zuid-context. En ook minder erge voorbeelden kunnen tellen trouwens: bvb. cultuurvervlakking. De eigenheid van een “Hoegaarden”-bier? Traditie? Fier vakmanschap? Cultureel erfgoed? Onzin! Laten we dat bier toch gewoon elders brouwen. Economische regeltjes inzake efficiëntie en winstgroei worden ook graag blindeling gevolgd.

Tot zover even een andere kijk op het gegeven dat niet enkel “die ambtenaren zeggen dat ze enkel hun werk doen”, maar ook economen, rechters, enz…. Selectieve verontwaardiging valt altijd zo hard op…

Voor de rest (én on-topic) ben ik het natuurlijk eens dat er iets moet gedaan worden aan de huidige mankementen in het Wherabout-systeem. Volgens de laatste berichten zou de internationale beroepsprocedure allezins wél opschortend werken, niet zo lang duren en bovendien toch niet zo onbetaalbaar zijn als aanvankelijk gedacht (een paar honder euro). De specifieke oplossingen voor de gevallen Wickmayer, Malisse, Sugar Jackson, enz… liggen misschien dichter dan gedacht…