Talent gefnuikt door bureaucratie – update

Posted on 06. Nov, 2009 by Geert in Uncategorized

Hoe ver is het gekomen ? Het is tekenend voor ons land dat een toptalent dat in de hele wereld wordt bewonderd, door een bureaucatische procedure wordt gefnuikt.

Het systeem van “whereabouts” heeft een administratief keurslijf rond topsporters gespannen dat zijn doel overschiet. In de handen van overijverige ambtenaren wordt dit een wapen, dat (voorlopig alleen sportieve) levens kan vernietigen.

Wickmayer en Malisse zijn niet alleen. Er is het geval van een topsporter die om 5u45 ‘in de ochtend thuis werd gecontroleerd. Hij was er niet, maar verbleef een straat verder bij zijn vriendin. Gemiste controle… Geen enkele clementie of inlevingsvermogen. Een tweede maal was hij niet thuis maar in de Ronde van Spanje. Zijn ploeg was vergeten de papieren in te vullen. Nog één keer, en de jongeman kan een jaar (of twee) aan de kant.

Nu gaat deze post natuurlijk niet alleen over topsport. Dit soort administratieve procedures bestaan in andere vormen in vele sectoren en activiteiten. Om te ondernemen moet je in dit land vooral administratief talent hebben. Veel activiteiten en beroepen zijn steeds strenger gereglementeerd. En al die reglementen en vergunningen hebben een rationele basis, maar zijn ondertussen een ondoorzichtig kluwen geworden. Alleen in ons land is “administratieve vereenvoudiging” ook de bevoegdheid van een staatssecretaris (nu zelfs een minister). De cirkel is rond. Als je erg veel van dat administratief talent hebt, kan je het zelfs in je voordeel buigen. Dan weet je immers de manier om subsidies te krijgen, dat is de Champions’ League van de bureaucratie.

Sport is de spiegel van de economie. We moeten niet klagen dat we geen Microsoft hebben. Bill Gates zou niet door onze administratieve mallemolen zijn geraakt. Talent wil daarom liefst naar het buitenland: braindrain heet dat. Wedden dat topsporters ook zullen willen uitvlaggen ?

UPDATE

Dat de atleten een fout hebben gemaakt is waarschijnlijk juist. Maar zeker weet ik dat niet. Van enkele sporters heb ik “gemiste controles” gehoord die gewoon ongehoord zijn. Maar laat ons aannemen dat ze drie maal de whereabouts niet zorgvuldig hebben ingevuld. Dan nog is deze straf niet rechtvaardig:

* proportionaliteit : de straf staat niet in verhouding tot de fout. 1 jaar non-activiteit is zware broodroof, en in vele gevallen een compleet geknakte carrière. Vergeet niet dat hier geen sprake is van doping.

* reciprociteit: degene die deze straf uitspreken zouden bij dezelfde administratieve fouten niet een gelijkaardige zware straf krijgen. Ambtenaren die administratieve fouten maken zouden geen jaar op non-actief worden gezet. Hun vakbond zou volledig dwars gaan liggen. Een staking zou onmiddellijk worden georganiseerd.

* geen hoger beroep: het is niet mogelijk beroep aan te tekenen, en dus moet naar een internationaal hof worden getrokken. Dat wordt een bijna onmogelijke opgave.

* In andere landen is deze whereabouts niet zo streng gereglementeerd. In Wallonië en Brussel de facto onbestaande. In Europa sterk gecontesteerd, want tegen de privacy. http://www.telegraaf.nl/telesport/article3676330.ece

Wat kunnen deze sporters wel doen om de straf te verlichten?

a) praten met de minister van sport en zoeken naar een vergelijk

b) een zeer zware schadeclaim indienen tegen het Vlaams sporttribunaal, en naar het TAS trekken. Dat kan een vergelijk misschien bespoedigen

Alle contra-argumenten (ze zijn slordig geweest, ze hebben fouten gemaakt, etc) gaan volledig voorbij aan deze vier elementen. Als ik zie dat Witsel voor een drieste en wellicht moedwillige fout op Wasilewski slechts 8 schorsingsdagen krijgt (in de Belgische maar niet de andere competities), dan begrijp ik er niets van. Het lijkt alsof in onze maatschappij administratieve fouten zelfs zwaarder worden gestraft dan correctionele fouten.

Een geldboete, een korte straft of een voorwaardelijke straf zouden toepasselijker zijn geweest.

Wie heeft de moed om deze vergissing te trachten recht te zetten ?