Groen omdat het rendeert / plan voor een Sustainable New Deal
Posted on 18. Dec, 2009 by Geert in Green Corner, de groene economie
Ons land zou voordeel halen door een groene economische koers te varen. Een groene of duurzame economie is nodig, niet omdat Kopenhagen het vraagt, maar omdat het zal renderen. Andere landen zijn ons al voorgegaan: Denemarken en Duitsland bijvoorbeeld. Maar België en Vlaanderen hebben heel wat troeven om in deze sectoren een grote rol te spelen. Een klein land, is voor een keer geen nadeel…
Deze post heeft daarom twee delen: een eerste stuk geeft het Econopolis-rapport weer “Een Sustainable New Deal voor Vlaanderen”. Het tweede deel is een opinieartikel dat op 18 december 2009 in De Standaard is verschenen.
———————
Sustainable New Deal voor Vlaanderen
In dit rapport geven we een visie op wat een Sustainable New Deal zou kunnen betekenen voor onze economie. De troeven, de voordelen, de financiering en de verschillende concrete projecten die gerealiseerd kunnen worden. Een positieve en duurzame blik op een toekomst voor onze maakindustrie, en welvaart voor de volgende generatie.
———————
OPINIESTUK IN DE STANDAARD
Groen, omdat het rendeert
vrijdag 18 december 2009
ECOLOGISCH BESEF IS EEN REDDINGSBOEI, GEEN MOLENSTEEN
Financiële overwegingen zullen volgens GEERT NOELS het milieu redden, niet ons geweten. De groene economie groeit vandaag al even sterk als de Chinese economie, België mag die trein niet missen.
De klimaattop van Kopenhagen zal dit weekend zijn ontknoping kennen. De top lijkt echter te verzanden in de klassieke tegenstellingen tussen noord en zuid, China en de VS, producenten van fossiele en duurzame energie en… rechts en links. Ideologie is inderdaad een van de remmende factoren om tot een oplossing te komen voor een klimaatprobleem dat iedereen zonder onderscheid in de toekomst zal treffen.
Eigenbelang
Het zou helpen mocht men een goede evaluatie maken van de vorige grote klimaatconferentie. Kyoto is een begrip geworden, maar heeft wellicht minder voor het klimaat gedaan dan de hoge olieprijzen. Vanaf 2004 zijn die zeer sterk gestegen, en dat heeft een zeer sterke impuls gegeven in de richting van hernieuwbare energie en energie-efficiëntie. Het positief gestuurde eigenbelang dat er iets kan gewonnen worden met groen denken en ondernemen zal steeds succesvoller zijn dan opgelegde maatregelen of een collectief schuldgevoel. De consument reageert sterk op fiscale incentives, de ondernemingen op de mogelijkheden van een aantrekkelijke en groeiende markt.
Het beste wat Kopenhagen kan bereiken, is een goed werkende, globale markt voor emissiecertificaten. Als uitstoot een (hoge) prijs krijgt, dan zal de economie de rest doen. Ecologie en economie zijn dan elkaars bondgenoten, niet elkaars vijanden, en de wereld en de toekomstige generaties zullen dan de winnaars zijn.
De groene economie groeit vandaag al even sterk als de Chinese economie. Een land dat zijn wagon hangt aan de duurzame economie, krijgt daardoor sterke groeiimpulsen. Denemarken en Duitsland hebben dat begrepen. Twee economieën die een mooi voorbeeld zijn voor de Belgische en Vlaamse economie. In beide landen gelooft men in de groeikansen van de groene economie. Zij hebben niet gewacht op dwingende maatregelen van Kopenhagen of Brussel. Kyoto was voor hen ook niet de belangrijkste drijfveer, wel de drang naar een verhoogde energie-onafhankelijkheid, het beperken van de impact van hoge brandstofprijzen en de overtuiging dat dit een groeimarkt was. Men heeft de groene uitdaging niet als een molensteen om de nek gezien, maar als een reddingsboei voor de economie, en vooral de industriële productie.
Pax electrica
Er zijn echter nog meer lessen voor ons land, om van de groene en duurzame economie een groeimotor te maken in plaats van een tegenkracht. Energie en milieu zijn twee sleutelsectoren in deze groeiopportuniteit. Het zijn echter twee sectoren waar ondernemerschap bij ons geremd is, bijvoorbeeld door de pax electrica, die inertie bestendigt en de vernieuwing remt.
België is een klein en verstedelijkt land, waardoor we bijvoorbeeld gemakkelijker ons elektriciteitsnet kunnen aanpassen aan hedendaagse noden. Korte afstanden zijn ook interessant voor de introductie van elektrische voertuigen. Naast deze schaalvoordelen heeft dit land vooral belangrijke troeven om in de ‘duurzame economie’ een grote rol te spelen. Onze maakindustrie verliest veel activiteiten. Maar we hebben nog steeds een goede startpositie in belangrijke sectoren zoals autoassemblage en duurzame materialen en componenten.
Overheidssteun
De overheid hoeft niet veel eigen centen te steken in de groene economie. Nieuwe projecten zullen de aandacht van investeerders trekken, maar ook bestaande vestigingen een troef geven om hier te blijven. Goede projecten zoals een nieuw energiebedrijf, een slim elektriciteitsnet (smart grid) en zelfs kustprotectie en offshore activiteiten bieden voldoende rendement om met ons eigen spaarvermogen te financieren. De overheid moet faciliteren, steunen, samenbrengen, het (ondernemings)klimaat aantrekkelijk maken.
Duurzame (groene) projecten bereiden ons voor op het onvermijdelijke: duurdere fossiele brandstoffen, klimaatproblemen en een beter evenwicht met onze omgeving. Vlaanderen moet een leidende regio worden in duurzaamheid, niet omdat Kopenhagen het verplicht, maar omdat het voor onze welvaart een reddingsboei is.
GEERT NOELS
Wie? Econoom en stichter van Econopolis.
Wat? Duurzaamheid kost geen geld, het brengt geld op.
Waarom? Groene technologie is een boost voor de economie.
———-
De Morgen
————
8 Responses to “Groen omdat het rendeert / plan voor een Sustainable New Deal”
Leave a Reply
Heleen Van Hoof
Heleen Van Hoof is the chief editor of the Econoshock 'Green Corner'.She holds a degree as
"Civil Engineer", and has an extensive experience in energy, alternative energies and environmental issues.
On this blog, she inspires the Econoshock-readers with news on energy, the green economy and sustainable economics.
To contact Heleen: greencorner[at]econopolis.beFor press and media : +32/3/3666.555
Jan P
18. Dec, 2009
Duurzaamheid is ook veel meer dan het energie gegeven. Het gaat ook simpelweg over duurzamer producten in de zin van ‘langer meergaan’. Het C2C principe is de oplossing op het einde. Maar er zit ook veel winst in ‘minder vaak hoeven te vervangen’. De energie voor iets te produceren kan dan fel afnemen.
Er is geen reden om een auto alle 5 jaar te vervangen. Er is nauwelijks een reden om (nog) alle twee jaar een nieuwe computer te kopen. Met huishoudtoestellen net hetzelfde.
Als autobanden 40.000 km kunnen meegaan; waarom moeten schoenzolen dat maximaal 6 maanden meegaan.
Het kost méér energie om een nieuwe auto te maken, dan dat die ooit verbruikt. Om van milieuproblemen op het einde nog te zwijgen.
Als die duurzaamheid er komt, is arbeidstijd vermindering een reele mogelijkheid.
Mensen kunnen dan minder verdienen, maar hebben ook minder nodig.
Maar dat gaat wel ten koste van de kwantiteit van de economie. Er zal minder ‘omzet’ zijn, minder handel. En dus ook minder commissie voor de overheid in de vorm van BTW.
Het is een piste die jammer genoeg zelden wordt gehoord, en eigelijk alleen in groen-linkse kringen wordt overwogen. Eigenlijk onterecht denk ik?
Dat we ondertussen wel moeten proberen kennis en ervaring op te bouwen in de groene economie op het gebied van vervoer en energie staat als een paal boven water.
Herman
18. Dec, 2009
@JanP : dat klopt allemaal wel, maar gans de economie staat of valt met de consument.
Als iedereen als een ‘low impact man’ zou gaan leven dan zakt de economie als een plumpudding in mekaar.
En wat betreft uw huishoudtoestellen: de productieprocessen zijn zodanig goed afgesteld dat ze ‘automatisch’ stuk gaan na x jaar.
Jan P
18. Dec, 2009
@Herman,
Inderdaad, wat je zegt klopt helemaal.
De vraag is;
Is sterke economie een doel, of is het een middel?
Als de economie zwak is en ik geen nieuwe broodrooster kan kopen, is dat enkel vervelend als ik een nieuwe tooster nodig heb omdat de oude het opgaf.
De huidige economie is gebaseerd op (toenemende) consumtie. En door die economie hebben we een comfortabel leven. We kunnen telkens een nieuwe tooster kopen als hij stuk gaat.
In het model waar ik aan denk is de economie zwak, maar heb je een comfortabel leven omdat je de sterke economie niet nodig hebt om een tooster te bezitten.
Het voordeel is ondertussen dat er minder arbeid nodig is (er moeten niet meer zo veel toosters gemaakt worden om de oude te vervangen).
Je zou nooit meer iets vervangen tenzij het nieuwe product écht beter is (naar functionaliteit bijvoorbeeld). Niet meer omdat je ertoe verplicht wordt omdat het oude stuk is. Of eventueel koop je omdat het vroeger niet bestond (de uitvinding van GSM, of GPS).
Tegelijk vaart het milieu er wel bij ; Je gooit geen tooster op de vuilnisbeld, en je hebt geen energie/grondstof nodig om weer een nieuwe te maken.
Populistisch uitgedrukt: Wie heeft een sterke economie nodig als je zonder ook alle comfort hebt?
Herman
18. Dec, 2009
@JanP
Sterke economie ? je bedoelt wellicht een economie die ervoor zorgt dat het BNP stijgt.
Want eerlijk gezegd wat we nu hebben is een rommeleconomie.
Veel prullen die de mensen kopen zijn niet duurzaam (in de zin van kwaliteit en lang meegaan).
Ik zit in de IT en ik zie zo de kwaliteit van de machines achteruitgaan.
Op een of andere manier zitten we in een death-spiral waarbij iedereen aangezet worden om zo snel mogelijk nieuw-nieuw te kopen.
We moeten eigenlijk terug naar een kwaliteits economie en geen kwantiteits economie.
Sommige merken hebben een naam dankzij hun kwaliteitsimago (Miele, HP,Apple, IBM Mercedes,…) helaas zelfs bij die merken gaat de kwaliteit achteruit ten voordele van kwantiteit en goedkoop.
Dus we hebben nog een lange weg te gaan
Nick Doms
18. Dec, 2009
Let me just throw out a thought and a question.
Let us assume that we pursue a weaker economy in the sense that we produce less goods but far more durable ones than the current ones.
As indicated, that would mean that less labor is needed given the reduction in production capacity.
Because of this shift, we move from a quantitative economic model to a qualitative model (i borrowed that from Geert) and therefore people have more time.
My question is:
How does a reduction in workforce within this model then coincide with the aging population that has to be sustained through Gov’t initiated social programs, which are funded primarily through direct contributions or taxes?
Is this not a contradictio in terminis in the overall and long-term picture?
Sincerely,
Jan L
18. Dec, 2009
mooi, duidelijk en een ijzersterke visie!
Ik hoop dat dit maandagochtend op het bureau van een aantal ministers belandt.
carl
20. Dec, 2009
Zeer veel bedrijven zijn bij ons al op de kar gesprongen van de groene economie in tempore non suspecto.Geert en Econoplis noemen er daar een groot aantal van op.
Wat mij wel opvalt is dat de meeste zonnepanelen die in mijn regio worden geinstalleerd uit Shangai komen.
Prijs kwaliteit is OK.
Ja,de Chinese yuan is gekoppeld aan de US dollar en devalueert daardoor tegenover de euro onder andere.
Niet te verwonderen dat ze veel goedkoper zijn met hun zonnepanelen.
De Chinezen lopen ermee weg en zijn dus in feite zuiver protectionistisch bezig.Dat voorspelt niet veel goeds eigenlijk.Gelukkig heeft een Waregems bedrijf een groot order hiervoor binnegehaald in China zelf.De managers Van Neer en Decuyper stellen nu al 3000 mensen te werk in deze sector waarvan 1000 medewerkers in ons land.Het snijden van de wafers voor de zonnepanelen gebeurt er met bekaert materialen.Zij vrezen alle twee als kennismanagers in deze sector wereldwijd dat op termijn de europese productiefirma’s het pleit zullen verliezen.
Ze durven iet vechten tegen China.Je kunt niet winnen van China,dat moeten we als Europeanen beseffen zeggen ze allbei.Dan maar liever samenwerken.
China en India beseffen dat de electriciteitsproductie het snelst kan groeien met energie uit hernieuwbare bronnen.
Bekaert uit Zwevegem en Enfinity uit Waregem tonen de weg die leidt naar een sterk partnership met de Chinezen.
Aaan de andere kant is er de visie van jean Claude Logé van Systemat die een week geleden nog in De Tijd die opmerkte dat de Chinezen in bulk produceren en hun fabrieken laten werken aan 150 %.Hij zei “met meisjes die ze zestig dollar per maand betalen.Ik ben er geweest ,ik heb de slavenhandel met eigen ogen gezien.Die fabrieken zijn concentyratiekampen.Er mag niet gepraat worden.Ik zie ggen verschil tussen Shenzen de miljoenenstad in China en Auschwitz.Of toch,in Shenzen krijgen ze eten en mogen ze slapen.”
Rik V
21. Dec, 2009
Dit weekend op een uitermate interessant document gebotst : 130 blz. die exact beschrijven wat “A Green New Deal” in de praktijk betekent, niet in 2020 of 2030, maar in 2009.
Pictures of the Future.
http://w1.siemens.com/innovation/pool/en/publikationen/publications_pof/pof_fall_2009/pof-2-2009-e-doppel.pdf
“The green portfolio” van Siemens vertegenwoordigt in 2009 een omzet van 23 miljard EUR. 20% groei t.o.v. 2008. Siemens reduceert de CO2 emissies van zijn klanten met 210 miljoen ton (niet slecht, op een totale wereldwijde uitstoot van 9 miljard ton).
Siemens stelt wereldwijd 440.000 mensen tewerk. Dit is ongeveer 20 à 30 Bekaert’s of Umicore’s.
Het “Groene Stedengewest” zoals beschreven in VIA (Vlaanderen in Actie) staat grotendeels beschreven in
http://w1.siemens.com/press/pool/de/events/corporate/2009-12-Cop15/European_Green_City_Index.pdf
In de transitie van “a Threatened Planet” naar ” a Better Planet” zijn behalve de technologische factor, nog 2 andere factoren minstens even belangrijk : de mobilisatie van mensen en de mobilisatie van kapitaal.
Ook hier kunnen de Vlaamse bedrijven een niet te onderschatten rol spelen. Neem 30 bedrijven zoals Umicore, Colruyt, KBC, Bekaert, … en je hebt een kritische massa van 200.000 medewerkers. Tel hierbij hun gezinsleden en je hebt een groep van 600.000 mensen (10% van de Vlaamse bevolking) die een transitie kunnen teweegbrengen.
600.000 mensen die beseffen dat ze hun carbon footprint kunnen terugbrengen van 10 naar 6 ton/jaar, zonder dat dit hun levenskwaliteit hoeft te beknotten.
600.000 mensen die beseffen dat ze de transitie naar een leefbare stad (neem nu Antwerpen, Gent of Brussel) zelf kunnen waarmaken, door hun eigen spaarcenten hierin te investeren.
600.00 mensen die vandaag protesteren tegen rekeningrijden, windmolens, Oosterweelverbindingen, …
“Pictures of the future”, een goede antidose voor “The Age Of Stupid”