“Good jobs” hard to get
Posted on 12. Nov, 2009 by Geert in Actualiteit, demografie
Een onderwerp waar ik wel naar kijk: de jobs die verloren gaan, de redenen waarom, de kwaliteit van die jobs, de sectoren enzovoort. Een post-mortemanalyse van de arbeidsmarkt als het ware.
Deze grafiek komt uit een studie van het Economic Policy Institute. Een ontnuchterende vaststelling: vooral de erg kwalitatieve jobs gingen in de recente recessie verloren. Een goede job wordt gedefinieerd als een job met bovengemiddeld salaris, en een degelijke verzekering. Veertig jaar geleden zat bijna de helft van de jobs nog in deze categorie, vandaag minder dan een derde.
Many of the 8.1 million jobs lost during the current recession, have been good jobs. EPI defines a good job as one that pays at least 60% of the median household income and also provides health care and retirement benefits. By that measure, American men are losing ground. The figure shows that the share of male workers employed in good jobs dropped from 46.5% in 1979 to 31.3% in 2008. Of the major racial and ethnic groups, Hispanic men, experienced the largest percentage-point decline although in 1979, they already had the lowest rate of employment in good jobs. In 1979, 30.8% of Hispanic men were employed in a good job. By 2008, only 15.3% were in good jobs.
Er is geen enkele reden om aan te nemen dat het in Europa zoveel anders is.
Iets om over na te denken.
Carl Van Keirsbilck
12. Nov, 2009
Het gaat hier over de share of MALE workers in good jobs. Gezien gaandeweg tussen 1979 en nu steeds meer vrouwen de arbeidsmarkt hebben betreden, en beter opgeleid zijn, lijkt het mij plausibel dat dit een deel verklaart. Misschien dus minder dramatisch dan men op het eerste gezicht zou denken.
Geert
12. Nov, 2009
@carl: je hebt volledig gelijk. Ik had het ook zo begrepen, maar had het even duidelijker in de post moeten zetten.
Niettemin, is een dergelijk verlies nog steeds belangrijk.
De studie werd vandaag (12/11) voorgesteld, ik probeer ze ook te posten.
De moeite om te volgen denk ik.
Carl Van Keirsbilck
12. Nov, 2009
Ondertussen zijn de vereisten wat betreft opleiding ook niet meer hetzelfde als 30 jaar geleden. Een goede kennis van de landstaal wordt daarmee steeds belangrijker. Het verwondert me dan ook niet dat vooral de Hispanics de zwaarste klappen krijgen. Ook in Europa zien we dat groepen die onvoldoende taalsterk zijn niet of onvoldoende aan de bak komen en zeker niet doorstromen naar ‘hogere’ functies. In Nederland stelt men vast dat 25 à 33% van de kinderen in basis- en secundair onderwijs problemen heeft met leesvaardigheid. Op driejarige leeftijd hebben kinderen uit de taalrijke milieus 30 miljoen woorden meer gehoord dan kinderen uit taalarme gezinnen. De gevolgen voor het latere begrijpend lezen zijn zeer ingrijpend!
Een TOPLEERKRACHT die VROEGTIJDIG intervenieert kan dit rechttrekken.
Brits onderzoek (KPMG) toont een ROI van 14.81 pond tot 17.56 pond voor iedere pond die wordt geïnvesteerd in een speciaal reading recovery programma. 80%, en volgens ander onderzoek zelfs 90-95%, gaat hierdoor niet meer door het leven als laaggeletterd.
Geert
12. Nov, 2009
@Carl: je moet minister van onderwijs worden. Dan zou de groeikracht van ons land toenemen !
Carl Van Keirsbilck
12. Nov, 2009
@Geert: en niet alleen de groeikracht. Laaggeletterdheid is immers ook sterk gelinkt aan spijbelgedrag, later contact met gerechtelijke instanties, obesitas, depressie, gezondheidsproblemen…
Ik voel me echter niet geroepen
Men schreeuwt (terecht) moord en brand omdat het GERATIFICEERDE verdrag ter verdieping van de Westerschelde niet wordt uitgevoerd door Nederland.
Dat met het niet voluit inzetten op die taalachterstandsproblematiek totaal wordt voorbijgegaan aan art. 26.2 van de Universele Verklaring voor de Rechten van de Mens en art. 29 van het Universele Kinderrechtenverdrag (beide ook GERATIFICEERD), daar kraait geen haan naar.
Het is natuurlijk complexer dan dat… zonder deftig immigratiebeleid is het iedere generatie “terug naar af en u ontvangt geen 200 gulden”
Jan P
13. Nov, 2009
Ik ben het eens met de stelling hierboven inzake onderwijs.
Het is absoluut nodig om te zorgen dat kansarmen (taal is een zeer bepalende factor) wel dezelfde kansen krijgen. In het gelijke kansen beleid was dat ook de bedoeling.
Ik heb er wel problemen mee dat op die manier het risico is dat het peil in het algemeen naar beneden dreigt te gaan. Tenzij je extra recources toevoegt, en differentiatie maakt tussen groepen, gaat het één een beetje ten koste van het andere. Het beleid nu middelt de kansen uit naar iedereen.
Het maximaliseren van kansen die de ‘uitblinkers’ zouden moeten krijgen is ook noodzakelijk, en naar mijn gevoel wordt dat nu een beetje vergeten. Toen m’n oudste naar het middelbaar ging hebben we heel bewust niet gekozen voor ASO maar wel TSO, hoewel duidelijk was dat hij ASO gemakkelijk moest aankunnen. Het was zijn uitgesproken interesse die de keuze ingaf.
Nu merken we dat hij het eigenlijk veel te gemakkelijk heeft, zonder veel inspanning primus in de klas, en geen gedragsproblemen zoals bij een aantal anderen wel het geval is.
Dat is géén maximaliseren van zijn kansen.
Als later kwaliteitsjobs moeten worden gecreeerd zal toch ook op die mensen maximaal moeten ingezet worden. Anders gaan we inderdaad allemaal ‘middelmatige’ of slechtere jobs moeten doen.
Een extra grote inspanning voor kansarmen; ja, maar niet ten koste van kansen van kansrijken. Op termijn gaan beide groepen daar dan voordeel (kwaliteitsjobs) uit halen.
Carl Van Keirsbilck
13. Nov, 2009
@Jan P: Dat het met onze ‘uitblinkers’ zelfs slecht gaat, daar moet je MIJ niet van overtuigen.
): http://www.itinerainstitute.org/nl/presruimte/persmededelingen/_press/exceptionally-gifted-children-a-potential-to-be-exploited-in-belgium/
Over differentiatie kan ik kort zijn, in tegenstelling tot wat men (ook de overheid) beweert is dit een zéér eindige maatregel. Leerkrachten zijn zelfs niet opgeleid om te differentiëren (valt te lezen in een inspectieverslag uit 2008).
De volledige analyse van deze problematiek rond sterke leerlingen, met zijn gevolgen, maar ook oplossingen kun je lezen in mijn 2 studies hierover (daar gaan we weer
en
http://www.itinerainstitute.org/nl/bibliotheek/itinera-publicaties-presentaties/_paper/female-scientists/
In de eerste studie moet je eens zien naar de grafieken op de laatste pagina over de leerwinst op vlak van taal en rekenbegrip bij kinderen in het 3e kleuter. Leerwinst op een gans jaar neigt naar 0 voor de sterkste kinderen. Nochtans is het kleuter met o.a. zijn uitgebreide hoekwerking dé omgeving bij uitstek om te differentiëren.
De internationale wetgeving schrijft MAXIMALE ONTPLOOIINGSKANSEN voor alle kinderen voor.
Art.8 van ons decreet basisonderwijs schrijft het recht op een ononderbroken leerproces voor. (leg daar maar eens de grafieken die ik net aanhaalde eens naast).
Iemand
13. Nov, 2009
Daar gaan we weer met die “60% vd mediaan”. Volgens dat criterium is het wellicht beter toeven in Noord-Korea dan in Zwitserland. Dit soort relatieve criteria houdt geen rekening met schaaleffecten. Als de reële koopkracht gestegen is voor iedereen, maar de relatieve (interne relatieve, niet eens vergeleken met de rest vd wereld) gedaald voor de helft… is dat dan zo erg? Carl heeft overigens gelijk. Aangezien dit een relatief criterium is, zijn er ook winners… Zuid-Oost-Aziaten, Vrouwen? In het laatste geval moet je de bedenking dan maken dat het besteedbaar inkomen per gezin (nu met meer tweeverdieenrs) ook wellicht met rasse schreden erop vooruit gegaan is.
Emeline
13. Nov, 2009
@Carl
Zonder een beter immigratiebeleid is het op vlak van onderwijs, en zeker ook op andere vlakken, inderdaad
dwijlen met de kraan open.
De taalachterstand is vooral een groot probleem bij de “nieuwe Belgen” en hun kinderen, zoals wij al weten.
Wanneer doet men hier echt meer inspanningen voor?
Het gebrek aan een goede kennis van de Nederlandse taal hypothekeert de toekomst van deze mensen. Het vinden van
een goede job zal dan wel een probleem vormen voor hen. Dit zal vroeg of laat onze maatschappij voor een stuk ondermijnen.
Ook onze autochtone bevolking kan het nog wel wat beter doen. Onze eigen taal regelmatig proberen zo goed mogelijk te spreken en te schrijven
zou een goed idee kunnen zijn.
Wat men niet regelmatig oefent, verleert men.
Een goede kennis van de eigen taal en liefst ook nog van enkele anders talen is een belangrijke troef voor het vinden van “a good job”.
Je schrijft: “Leerkrachten zijn zelfs niet opgeleid om te differentiëren”.
Dit is waar, maar tegelijkertijd is heel deze kwestie van differentiatie een complex probleem.
Vaak kan diegene die moet leren differentëren ook al niet
goed differentiëren in de praktijk. Men kan er hele cursussen over schrijven en lessen over geven, maar het komt er opaan om het te kunnen “doen”.
Dit is niet zo gemakkelijk omdat het wat kennis differentiëren
betreft een zeer groot inzicht vergt in de aanpak hiervan.
De concrete uitwerking hiervan is ook geen sinecure.
Welke slimmertjes van de klas krijgen meer en moeilijke
leerstof te verwerken? Wie mag er op een lager niveau verder dobberen? En hoever kan men daar dan in gaan, vooral wat het laatste betreft?
Hier komt nog bij dat wie meer kan, ook nog niet altijd meer
wil studeren of werken.
Differentiatie kan, indien het niet goed aangepakt wordt,
voor heel wat spanningen zorgen in de groep.
@Jan P
Wat je bedoelt met de laatste alinea die je schrijft is mij niet geheel duidelijk.
Je schrijft nog:”Dat is géén maximaliseren van zijn kansen.”
Als jongeren (en ook volwassenen) vandaag de dag echt genoeg gemotiveerd zijn, krijgen ze kansen genoeg om te
studeren.
Moedig jullie zoon erg aan en er liggen vast nog veel mogelijkheden voor hem open.:-)
Nog eventjes ter informatie.
Tegenwoordig bestaan er allerlei schakelprogramma’s waarbij mensen de kans krijgen zich verder te vervolmaken in allerlei disciplines.
Er bestaat ook afstandsonderwijs en tweedekansonderwijs.
Hier kunnen mensen een bijkomend diploma verwerven of een nieuwe kans krijgen tot het uiteindelijk dan toch verwer-
ven van een diploma.
Jan L
13. Nov, 2009
@ Iemand:
Wat je schrijft over het relatieve criterium klopt. Het aantal goeie jobs wordt volgens dit criterium mee bepaald door de loonsverdeling. Het verband lijkt me niet rechttoe rechtaan, maar als iedereen evenveel verdient is het aantal goede jobs nul volgens dit criterium nul…
Wat natuurlijk niet wegneemt dat we erop achteruit gaan.
Jan L
13. Nov, 2009
Over differentiatie, leerkrachten zijn er niet voor opgeleid…
Als we ons lager en middelbaar onderwijs willen opwaarderen, moeten we ervoor zorgen dat les geven meer aantrekkelijk wordt. Het beroep van leraar is belangrijk in onze maatschappij maar wordt ondergewaardeerd. Het is de logica zelfve dat er dan een tekort is aan goede leerkrachten.
Iemand
13. Nov, 2009
Nog enkele cynische mijmeringen. Ooit heeft ene Barro “two million regressions” gedraaid (en er een gelijkluidende paper over geschreven). Sindsdien is het bon ton te beweren dat onderwijs bijdraagt tot economische groei…. klein detail, bij Barro ging het -grosso modo- om geld dat geïnvesteerd werd in landen die de omslag naar geletterdheid en gecijferdheid nog dienden te maken. Het zoveelste postgraduaat in evenenment-management werd daar vast niet onder verstaan, ook niet als men beseft wat de opportuniteitskost is van een reeds geletterd iemand een jaar vd arbeidsmarkt te houden in het Westen. Het enige voordeel aan deze papierpslag lijkt me te zijn dat het effectieve manier is om het kindertal te beheersen… “democratiseer het hoger onderwijs en deproletiseer de demografische aanwas” (u was gewaarschuwd, beetje cynisch vandaag).
Collectief basis onderwijs is in het beste geval dan weer een socialiseringsproces; gecollectiveerde kennisoverdracht is altijd gedoemd te mislukken daarentegen. Men moet maar eens nadenken over hoe de wijze van partnerkeuze fundamenteel veranderd is de laatste decennia. Waar men vroeger met Mie om de hoek trouwde, zal me nu misschien met Mia van het atrofysisch webforum huwen (of met die Duitse SAP-consultant of …) you get my drift. Als er ook maar enige waarheid is aan de huidige consensus dat de overdracht van IQ 50%50% nature/nurture is, zal er niet veel “regression to the mean” meer aan zijn. We staan voor een periode van diepgaande polarisering. Loonpolarisering is daar één voorbeeld van en de toenemende polarisering in onderwijsprestaties een andere, spijts alle geld dat maakbaarheidsfundi’s er tegen aan willen kletsen.
Emeline
13. Nov, 2009
@Jan L
Je schrijft:” …moeten we er voor zorgen dat lesgeven meer aantrekkelijk wordt”.
Wat bedoel je hiermee.? Deze bewering lijkt mij nogal vaag.
Wie moet er voor zorgen dat lesgeven meer aantrekkelijk
wordt?
Je schrijft nog:”Het beroep van leraar……..wordt ondergewaardeerd”
Mijn vraag is nu, door wie? en waarom? Of is het door jou?
Zoals bij elke job wordt het wat je er elke dag zelf van maakt. Zo, de leraar zelf moet zijn/haar job dan maar invullen, dag na dag.
Dit betekent dat de leraar er moet voor zorgen dat hij/zij zich-
zelf voortdurend bijschoolt. Er zijn tegenwoordig mogelijkheden genoeg om aan interessante informatie te geraken, die jongeren echt kan boeien.
Hierbij moeten de leerinhouden toekomstgericht zijn anders
verlies je hun interesse.
Dit alles met een vleugje humor, zorgt ervoor dat “leraar zijn” de job van je leven wordt en reken dan maar dat er ook heel wat waardering zal volgen.
Of…dacht je aan “opwaarderen” in termen van ” meer geld verdienen”?
Als dit een punt is dan moet men uitkijken naar een lukratievere job!
Iemand
13. Nov, 2009
Onderwijs is gewoon een financieel zwart gat. Je kan daar geld blijven inpleuren. Er zal altijd wel een “allernoodzakelijkst” nieuw intiatief zijn. Aangezien de output nagenoeg onmeetbaar is en onderhevig aan zovele mogelijke factoren, kan elke colporterende valse profeet er zijn ideologisch wagentje aanhangen en allerlei geld opeisen. It’s just school, echt leren (werken) doen ze later wel. Zelfscholing is verdorie nog nooit zo makkelijk geweest en gelukkig maar.
Emeline
13. Nov, 2009
@Iemand
Je schrijft: “Zelfscholing is verdorie nog nooit zo gemakkelijk geweest en gelukkig maar.”
Waarop wacht je dan nog?
Ook jij lijkt er nog wel wat te kunnen gebruiken.
Jan P
13. Nov, 2009
@Emiline
Jouw vraag wat ik bedoel met:
”Dat is géén maximaliseren van zijn kansen.”
Is dat hij niet zijn best hoeft te doen. Hij heeft heel goeie examens en ook commentaar op zijn gedrag zonder inspanning. En dat is jammer want zo leert hij nauwelijks bij (of in elk geval minder dan zou kunnen).
Doordat zeker in de technische school zo veel aandacht uitgaat naar de zwakkeren, presteren/leren de sterkere niet op hun beste vermogen.
Je hebt gelijkt als je zegt dat er mogelijkheden genoeg zijn om te studeren in het algemeen, maar als je techniek op stevig niveau wil leren is er toch een lacune in het lager middelbaar. (waardoor ouders dan weer niet graag hun kinderen meteen techniek laten studeren). Daarom gaf ik wat tegengas; Extra inspanning voor de zwakkeren; akkoord, maar niet ten koste van maximale mogelijkheden voor de ’slimmeren’.
Ik hoop dat het je vraag een beetje beantwoord?
PS: Ik hoop dat ik niet teveel fouten schrijf, t’is niet mijn sterkste kant
Iemand
13. Nov, 2009
@ Emeline,
Ondermaatse reactie aangezien ze niet ingaat op de kern van mijn stelling, maar eerder een persoonlijke sneer lijkt te willen (?) zijn. U doet maar.
Carl Van Keirsbilck
13. Nov, 2009
@Emeline:”Vaak kan diegene die moet leren differentëren ook al niet goed differentiëren in de praktijk.”
2 verschillende onderzoeken uit Nederland vinden dat:
- differentiëren de moeilijkste vaardigheid is voor een leerkracht om te verwerven
- meer dan de helft van de LKN niet openstaat voor diversiteit.
Ergens kan ik er wel inkomen. Je moet het maar doen voor een klas met 25 van die gastjes. De ene heeft een voorsprong van een jaar (of meer) voor begrijpend lezen, de ander voor technisch lezen, de ander een half jaar voor zijn maaltafels, nog een ander is een kei in sommen, nog anderen boeren dan weer slecht op vlak van één van die zaken met achterstanden van 6 maanden tot een jaar (of meer). Nog eentje heeft dyscalculie, en een ander heeft dyslexie of ADHD….. enz….
betreft:”Welke slimmertjes van de klas krijgen meer en moeilijke leerstof te verwerken? Wie mag er op een lager niveau verder dobberen? En hoever kan men daar dan in gaan, vooral wat het laatste betreft?”
Systematisch toepassen van genormeerde testen boven niveau voor de sterke en (eventueel) onder niveau voor de hele zwakke om hun echte niveau vast te stellen, en daar dan het curriculum op af te stellen. Voor de zwakke zeg ik *eventueel* omdat het gros van de genormeerde testen reeds een naar rechts verschoven curve vertoont ipv een normale Gauss-curve, en dit dus veel minder nodig zal zijn.
Jan L
13. Nov, 2009
@ Emiline
Lonen in het onderwijs liggen in het algemeen lager dan in de privésector. Ik denk dat dat een belangrijke reden is waarom er een tekort is aan leerkrachten. Schaarste aan leerkrachten zorgt ervoor dat je gemakkelijk als leerkracht aan de slag kan, wat een invloed heeft op de kwaliteit.
Dat bedoel ik met ondergewaardeerd. Ik geef zelf graag les – ik doe het regelmatig – maar een job als leraar is voor mij niet aantrekkelijk genoeg. Ook al zijn er mogelijkheden genoeg om het tof en waardevol te maken, ook al krijg je er veel vakantie.
Met meer aantrekkelijk bedoel ik niet gewoon een hoger loon betalen. Maar wat bijvoorbeeld wel kan is de combinatie van les geven en een job in de privésector vergemakkelijken.
En ter info, ik vind leraar zijn wel degelijk een nobel beroep
Emeline
13. Nov, 2009
@Iemand
Je cynische mijmeringen en je comment over ” Onderwijs is gewoon financieel een zwart gat”….vond ik wat degenererend. Het stoorde mij echt.
Je schrijft: ” It’s just school, echt leren doen ze later wel.”
Hopelijk leert men ook veel op school. Dat is de bedoeling toch.
Ik weet zeker dat zich heel veel mensen inzetten om te proberen goed onderwijs te verschaffen.
Sommige zaken uit je comments vond ik nogal vaag of te cynisch.
Ik kreeg er een moedeloos gevoel van, waardoor ik schreef wat ik schreef.
Het spijt me als je dacht dat ik je wou kwetsen.
Het kan zo overgekomen zijn.
Toch schreef ik: “Ook jij lijkt er nog wel wat te kunnen gebruiken”, wat ook al impliceerde dat wij allemaal zelf-scholing kunnen gebruiken, ook ik. Ik heb over deze zin wel nagedacht en bedoelde ook ondertussen mezelf.
Met veel respect ook voor jou
Herman
14. Nov, 2009
Om even on topic te blijven. Waarom zijn er zo weinig ‘good jobs’ nog in de US ? Wel een deel zal zeker te verklaren zijn in het feit dat de US heelwat van hun industrie ge-outsourced heeft.
Zelfs R&D wordt geoutsourced (Microsoft bvb heeft een heel groot reserachlab in China).
Met als gevolg dat er steeds minder ‘good jobs’ overblijven. En hier in Europa gaat het niet anders, steeds meer wordt er geoutsourced naar Oost-europa, India e.d. En zelfs voor kennisjobs (ziemaar naar Janssen Pharma).
En je mag dan zo slim als je wil, als er er hier geen kansen zijn dan heb je universitairen die 7 talen kunnen spreken maar die hamburgers staan te flippen in de McDonalds.
Iemand
14. Nov, 2009
@ Emeline
1) “Hopelijk leert men ook veel op school.”
Ik zeg dat dit niet opgaat voor een belangrijk segment vd leerlingen en ik zeg ook dat dit er niet beter op zal worden. De schoolpopulatie zal verder differentiëren. Als je alleen nog maar bedenkt hoe mensen meer en meer geclusterd raken (huwelijkspartners kiezen) op basis van IQ dat tegenwoordig steeds meer bepaalt welke baan je later doet. De winst is uit de democratisering; wat rest zijn ideologisch geladen illusies. Men zal alle fouten uit de USA herhalen, incluis het fiasco “No child left behind” geheten.
Mijn voorspelling: de variantie in alle OESO-testen rond scholastic attainment zullen steeds hoger komen te liggen in West-Europa, steeds bimodaler. De krantenkoppen zullen er des te schreeuweriger om worden…. “gooi er meer geld tegenaan en wel nu!”
2) Onderwijs is een financieel zwart gat; als je kijkt naar de toename van inschrijvingsgelden in de VSA, de inhaalslag die universiteiten financieel gemaakt hebben in het VK, de mallotige doctoraten die als paddestoelen floreren omdat er nu eenmaal een Bologna-percentage aan R&D dient geboekt te worden op het BBP en nog is er de roep om meer geld.
Ik geloof niet dat een extra jaar scholing erbij eens het alfabetiseringstadium voorbij mensen zoveel slimmer maakt. Zeker niet als het alternatief een zinvolle baan zou kunnen zijn (“zou kunnen”, want door de diploma-inflatie is tegenwoordig een master nodig om koffie te zetten).
Zoals gezegd: de outcomes zijn hier moeilijk meetbaar; in dat geval is het altijd verstandig wantrouwig te zijn en de knip op de beugel te houden.
3) Zelfscholing.
Ik ben zielsgelukkig in tijden van internet te leven. Ik vrees ook dat indien dit reeds bestond tijdens mijn schooltijd ik nog minder interesse betoond zou hebben voor het klassikaal leren. Mij zie je nooit meer in een klaslokaal. Als je iets wil leren, valt dat sneller en gerichter op eigen houtje te doen.
Ook die evolutie haal je er niet meer uit bij heel wat beroepsgroepen en die houding zal afstralen op hun kinderen.
Carl Van Keirsbilck
14. Nov, 2009
@Iemand: betreft “Ik geloof niet dat een extra jaar scholing erbij eens het alfabetiseringstadium voorbij mensen zoveel slimmer maakt”
De kwaliteit van het onderwijs is VEEL belangrijker dan de kwantiteit.
De meest efficiënte manier om de kwaliteit van onderwijs te verhogen is de kwaliteit van de leerkrachten op te trekken. De vaststelling dat steeds minder studenten in de leerkrachtenopleiding uit het ASO komen, en steeds meer uit TSO, BSO en KSO lijkt niet echt ideaal. Ook Mieke Van Hecke heeft zich hier al zorgen over gemaakt.
betreft: “Ik zeg dat dit niet opgaat voor een belangrijk segment vd leerlingen”
De kans op onderpresteren stijgt naarmate de intelligentie van het kind hoger is. De leerwinst daalt naarmate het aanvangsniveau hoger is.
15% van de leerlingen is in staat te presteren op een niveau van een jaar hoger voor taal en/of wiskunde zonder bijkomende opleiding.
Probleem: men zoekt ze niet, o.a. wegens gebrek aan lestijden. 15% van de kinderen zit dus voor taal en/of wiskunde een gans jaar in bezigheidstherapie. Internationaal circuleren vergelijkbare cijfers.
betreft: “De schoolpopulatie zal verder differentiëren.”
De heterogeniteit in de klas zal zeker verder toenemen als commissie Monard zijn zin krijgt en men een soort comprehensief onderwijs invoert tot 14 jaar.
Iemand
15. Nov, 2009
Carl,
Met alle respect, maar het fundamentele probleem blijft. Dit is een domein waar uitkomsten moeilijk meetbaar zijn. Mensen blijven mensen met menselijke belangen en verlangens. Ik blijf sceptisch tov de roep om almaar meer geld voor het onderwijs. Doe onderzoek met gerandomiseerde controlegroepen dat over decennia loopt of blijf steken in een wazig, ideologisch discours.
Als het onderwijs niet differentieert, zowel naar niveau van leerlingen als naar salaris van zijn werknemers, zal het almaar irrelevanter worden.
1) niveau van leerlingen
Ik ken best wat mensen met kinderen die men een jaar hoger geplaatst heeft (dit clustert, zoals gezegd… kindjes van fysici, wiskundigen, ingenieurs… dat gecluster zal generatie na generatie erger worden met de hefboom vd genetica eronder). Men zet die kinderen dus een jaar hoger en wat dan? Na 3 maand lopen die er alweer verveeld bij, een straatje zonder eind. De schoolpopulatie differentieert, segmenteert en links wil inclusiever lesgeven, pure waanzin. Get real : 1) onderwijs is geen panacee voor allerlei maatschappelijke problemen 2) die kinderen zullen wellicht pas gelukkig worden na hun onderwijsloopbaan. Zoals gezegd dus, stort geen belastingsgeld in een puinkoker.
2) niveau van salaris
Men zal dit wellicht niet graag horen, maar als men eerlijk is, erkent men dat voor bepaalde profielen de huidige lonen royaal zijn (gemeten naar marktconformiteit) en voor andere profielen de lonen niet concurrentieel zijn. De knelpuntprofielen zijn specifiek en ze zijn dit op structurele basis. Aan geschiedenisleraren al decennia geen gebrek; aan wiskundeleraren (althans met het geschikte diploma) des te meer. De bestaande loonmassa anders verdelen lijkt elementaire logica te zijn, maar welke minister durft die strijd met de vakbonden aan? Bijgevolg blijven we maar pappen en nathouden.
Collectief onderwijs is voor mij in de eerste plaats een socialiseringsgebeuren. Als het om kennisoverdracht moet gaan, zal het nooit wat worden. Wat meer relativeringszin en “management of expectations” zou niet misplaatst zijn tav het onderwijs.
Emeline
15. Nov, 2009
@Iemand
Wij zijn hier natuurlijk wel wat off topic.
Toch kan ik het niet nalaten om eventjes te reageren.
Je gaat toch wel heel kort door de bocht als je stelt: “Als het om kennisoverdracht moet gaan, zal het nooit wat worden.”
.
Het doel van onderwijs is juist kennisoverdracht.
Echt goede lessen of cursussen zijn de kortste en efficiëntste manier tot kennisoverdracht.
Door de leraar, docent, prof, moet de beschikbare leerstof uitgepuurd worden, zodat in korte tijd de leerling of student
meegegeven krijgt wat de essentie is.
Hierbij moet steeds de aangeboden kennis maatschappelijk relevant zijn en op een boeiende wijze gebracht worden.
Enthousiasme, gedrevenheid zijn hier zeer belangrijk.
Men moet trachten het vuur aan te steken om te “weten”, zodat ook later deze leerling of student nog altijd wat zin heeft om over dat specifiek onderwerp eens iets te lezen of op te zoeken.
Als men alles zelf thuis in z’n eentje moet “uitzoeken” neemt dit zeer veel tijd in beslag.
Daarbij komt nog dat jonge leerlingen dit ook nog helemaal niet kunnen.
Soms ben ik ook blij eens een heel interessante lezing bij
te wonen, waar een “expert” in een bepaald vakdomein
een bepaald onderwerp uitgepuurd, helder als glas, enthou-siast naar voren brengt vb. over de kredietcrisis
Heb jij nooit les gekregen van interessante leraren die je zo
raakten dat je uitkeek naar hun lessen? Ze bestaan echter.
Aan de salarissen sleutelen is een heel heikel probleem
waarover lange discussies kunnen gevoerd worden.
Ik zal hier niet op ingaan, het zou ons te ver voeren.
Ik pleit hier niet voor meer geld voor het onderwijs.
Wel pleit ik voor gedreven mensen die echt iets te vertellen hebben en die de lat toch voldoende hoog durven leggen, maar hierbij door hun manier van werken ook zoveel moge-lijk proberen hun leerlingen of studenten over die lat te krijgen.
Een goed diploma blijft een vereiste voor “a good job”.
Herman
15. Nov, 2009
@Emeline
Niemand trekt in twijfel dat een goed diploma een vereiste is voor ‘a good job’. Maar deze cijfers gaan over de US, en in de US hebben ze toevallig de beste en de meest gerenomeerde universiteiten (MIT, Stanford, Harvad, Princeton, …)
En zelfs daar wordt het steeds moeilijker om een ‘good job’ te vinden.
Onderwijs is nodig, maar eenmaal je diploma moet er natuurlijk nog wel werk zijn….
Als alle industrie hier zal vertrokken zijn, dan zullen er hier geen ‘good jobs’ meer zijn
Iemand
15. Nov, 2009
@ Emeline,
Dat kan jouw individuele ervaring zijn, maar het wordt gevaarlijk als mensen die veralgemenen en onder het mom “goed te doen” iedereen in eenzelfde mal willen wringen. Let’s agree to disagree.
Wat diploma –> jobs betreft. Dit wordt uiteraard een selffulfilling prophecy in tijden van diploma-inflatie. Je raakt zelfs niet tot in de fase van een gesprek zonder allerlei papieren… die van almaar weerlegbaardere vermoedens van bekwaamheid geworden zijn.
In angelsaksische landen is er nog een traditie van chartered professionals, waar iemand zich zonder een voet in een aula gezet te hebben, actuaris kan worden. Wel zijn er centraal georganiseerde examens af te leggen, maar dan zonder voorafgaande tijdverlies. Overigens organiseert de beroepsfederatie deze (schriftelijk en anoniem afgenomen) examens. Een beroepsfederatie heeft er belang bij de toegang tot het beroep moeilijk te maken. Dit houdt in dat er niet aan punteninflatie gedaan wordt, ook weer in tegenstelling tot het regulier onderwijs. Hier doen semesterisering en allerlei outputfinanciering met het allerergste vermoeden.
Voor sommige schoolmoeë mensen (die zich zelfs aan de unief haast dood vervelen en zich dan maar aan het alcoholisch rondhossen zetten gedurende enkele jaren, maar later wel op hun pootjes belanden) zou dit ook in België een mooie optie zijn.
Yannick Verdyck
15. Nov, 2009
@ Carl Van Keirsbilck
Het probleem zit hem niet in de hoeveelheid geld die aan het onderwijs besteed wordt. De kwantiteit van de budgetten is niet belangrijk, men kan enkel maar ons onderwijs helpen door officiële leerplannen af te schaffen (u leest mij goed), officiële controleorganen af te schaffen(u leest mij goed), ons in België niets meer aan te trekken van Bologna-akkoorden, alle scholen privatiseren, de budgetten volledig afhankelijk maken van de aantallen leerlingen die de instellingen kunnen inschrijven(aan elke leerling een voucher plakken).
Laat de ouders gewoon beslissen waar hun kinderen les krijgen, ouders zullen altijd op zoek gaan naar de beste scholen daar ze altijd op zoek zullen gaan naar de beste toekomst voor hun kinderen(geen absurde veronderstelling me dunkt).
Momenteel – en in dat opzicht volg ik Iemand helemaal- is zelfscholing de enige uitweg uit de rampzalige situatie waarin ik vandaag gekneld zit als student. Het is jammer dat ik al zo veel tijd verloren heb aan de gebruikelijke opleidingskanalen. Het tempo van mijn persoonlijke ontwikkeling ligt in de laatste 6 maanden hoger dan dat ik dat ooit voor mogelijk had kunnen houden. Ik heb veel tijd tekort momenteel, zeker met het oog op lange en middellange toekomstperspectieven gezien de grimmige actualiteit.
En laten we ons vooral geen illusies maken over de kwaliteit van het huidige onderwijs (op enkele uitzonderingen na) is het niveau ondermaats. De enige bruikbare kennis die het huidige onderwijs mij heeft bijgebracht is wat onsamenhangende feitenkennis (meer bepaald wat wetenschap en wat taalkennis). De overgrote meerderheid van de leerstof blijkt in feite niet meer dan wat slim verpakte gebakken lucht.
Carl Van Keirsbilck
15. Nov, 2009
@Iemand. Betreft: “Men zet die kinderen dus een jaar hoger en wat dan? Na 3 maand lopen die er alweer verveeld bij, een straatje zonder eind.”
Dat hoeft niet. Nogmaals versnellen is de boodschap. Het GROTE probleem is je school en CLB meekrijgen, en dat is geen sinecure.
Uit diverse longitudinale onderzoeken, mét controlegroep blijkt heel duidelijk dat zelfs radicaal versnellen (2-6 maal) ZEER efficiënt is. Dit zowel op academisch als op sociaal en emotioneel vlak. Deze conclusies trekt men TELKENS opnieuw sedert ondertussen 90 jaar onderzoek. Deze conclusies zijn onweerlegbaar.
De gigantische kloof tussen wat de wetenschap aantoont en de dagelijkse onderwijspraktijk en -opvattingen zijn een internationale tragedie. De redenen die men aanhaalt om niet te versnellen hebben niet de minste wetenschappelijke grond, ze zijn echter bijzonder hardnekkig.
Een frappant advies van bvb. Prof Karen B. Rogers in geval van een IQ vanaf 160: “Zo weinig mogelijk jaren doorbrengen in school”. Dergelijke IQ’s zijn in ons taalgebied echter niet te testen. Zelfs alles boven de 130 is eigenlijk zeer onnauwkeurig en zonder veel meerwaarde. IQ-testen zijn dan ook niet het ideale instrument om tot versnellen te beslissen, hoewel ze soms hun nut kunnen bewijzen.
Yannick Verdyck
15. Nov, 2009
@ Carl
De scholen die een slecht werk afleveren moet je bestraffen en goede scholen moet je belonen. Alleen dan zal men gaandeweg vaststellen dat het algemene niveau van ons onderwijs omhoog zal gaan.
Yannick Verdyck
15. Nov, 2009
Die beoordeling (welke school presteert goed en welke presteert slecht) moet je niet overlaten aan de overheid. De vraag over wat “goed onderwijs” moet inhouden moet je nog minder overlaten aan de overheid.
Emeline
15. Nov, 2009
@Herman
Je hebt volgens mij volkomen gelijk waar je stelt dat een groot probleem het “outsourcen” is van allerlei activiteiten.
Je noemt daar de topuniversiteiten van de USA.
Ik denk dat voor diegenen die daar afstuderen het meestal geen probleem is om “a good job” te vinden.
De meesten gaan natuurlijk niet naar dergelijke gerenomeerde universiteiten. Deze zijn echt voor the happy few.
Buiten de echte “topjobs”, bestaan er toch nog vele andere good jobs, maar inderdaad volgens bovenstaande gegevens lijkt het aaanbod hiervan behoorlijk wat te verminderen, vooral bij de groep van de hispanics is dit zeer significant.
Ik vraag mij af waarom juist in deze groep de terugval zo sterk is.
Dit alles mag ons echter niet moedeloos maken. Ook in deze tijd moeten wij blijven streven naar goed en misschien nog beter onderwijs opdat we toch nog enigszins concurrentieel
zouden kunnen blijven met andere landen.
Wanneer wij het onderwijs in de USA bekijken dan heeft
dit over het algemeen geen goede naam.
Vooral voor de minder gegoeden is dit een probleem omdat zij privé-onderwijs niet kunnen betalen.
Zolang men zal willen en kunnen produceren waar het meest winst kan gemaakt worden, zal ook dit outsourcen door de globalisering nog verder in de hand gewerkt worden.
Carl Van Keirsbilck
15. Nov, 2009
@Yannick: De hoeveelheid geld doet er uiteraard wel toe. Dit betekent echter niet dat we met de huidige middelen niet beter kunnen. Er zijn echter wel een paar taken die men nu niet uitvoert wegens te weinig lestijden. De taken waaraan ik denk zullen zichzelf echter meer dan terugverdienen.
OESO-landen besteden gemiddeld 6,2% van het BBP aan onderwijs, terwijl voor Vlaanderen het aandeel in 2005 (laatst gekende cijfer volgens de OESO-definitie) op 5,84% ligt.
Leerplannen en eindtermen dienen om een minimumkwaliteit te garanderen. Nog al te vaak wordt dit verward met het einddoel.
Nuttig zou zijn dat men tracht maximale leerwinst te boeken met ieder kind. Deze leerwinst is meetbaar.
Emeline
15. Nov, 2009
@Iemand
Wat bedoel je met de eerste alinea? En met “…onder het mom van goed te doen…”?
@allen
Ik ben soms toch wel wat verbijsterd over datgene wat jullie denken over onderwijs.
, ik bedoel hier wie dan ook van jullie nog, iets concreets aanvoert.
Ik ga er niet te diep op in, tenzij iemand
Carl Van Keirsbilck
15. Nov, 2009
@Emeline: “Ik ben soms toch wel wat verbijsterd over datgene wat jullie denken over onderwijs”
Moet ik me aangesproken voelen?
Emeline
15. Nov, 2009
@Carl
Absoluut niet!
Vooral wat Yannick en Iemand schrijven verbaast mij soms.
Voor sommige standpunten kan ik wel begrip opbrengen, met andere heb ik het zeer moeilijk.
We zouden zo’n hele “boom” kunnen opzetten over onderwijs.
Alleen moeten we toch wel zorgen dat we hier, on this topic, toch ook een beetje “bij de les” blijven.
Carl Van Keirsbilck
15. Nov, 2009
@Emeline: “Alleen moeten we toch wel zorgen dat we hier, on this topic, toch ook een beetje “bij de les” blijven”
Mijn schuld, ik ben ermee begonnen.
Yannick Verdyck
15. Nov, 2009
@ Carl
“OESO-landen besteden gemiddeld 6,2% van het BBP aan onderwijs, terwijl voor Vlaanderen het aandeel in 2005 (laatst gekende cijfer volgens de OESO-definitie) op 5,84% ligt.”
Ondanks het feit dat die landen meer uitgeven aan hun onderwijs, ligt het niet voor op ons onderwijs. Finland geeft ook weinig geld uit aan onderwijs. Er is geen causaal verband tussen uitgaven voor onderwijs en onderwijsniveau (en dan heb ik het niet over extreme gevallen).
De overheid kan nog niet eens “werkloosheid” deftig meten, laat staan een begrip als “leerwinst” en zelfs als je dat zou kunnen, welke maatregelen zou die overheid dan moeten nemen? De lonen van de leraren verhogen, nieuwe leraren toveren (of waar moeten die “goede” leraren dan vandaan komen)? Ik zie het gewoon niet gebeuren, hoe meer de overheid zich gaat moeien (reguleren of hervormen), hoe meer problemen dit met zich mee zal brengen, dat is vroeger ook altijd al zo geweest en in de toekomst zal dat ook zo zijn.
Carl Van Keirsbilck
15. Nov, 2009
@Yannick: niet evident om dat bestraffen en belonen te organiseren. In de ene school is het welbevinden bvb. hoger, is er meer inspraak maar misschien minder leerwinst, in een ander is er meer aandacht voor milieutopics, verdraagzaamheid…. Scholen trekken ook niet allemaal hetzelfde publiek aan.
WimV
16. Nov, 2009
Ik verbaas me er altijd over als men het heeft over “leerwinst”, alsof daarmee opeens voor iedereen duidelijk wordt welke “efficiëntie” (input/output) dit vertegenwoordigd en “of het dit wel waard is”.
Mij is dat in elk geval niet duidelijk. Zoals Carl Van Keirsbilck en sommige anderen terecht aanhalen zijn er namelijk verschillende ontwikkelingsvlakken. Sociale wetenschappen/vaardigheden (met aandacht voor participatie, verdraagzaamheid, diversiteit, enz…) of eerder objectievere vlakken zoals exacte wetenschappen.
Verder is er nog een belangrijk onderscheid tussen de gevolgde onderwijsmethodieken. Wordt de nadruk gelegd op feitenkennis of op oplossingsgericht denken (via open-boek-examens)? Leunen deze laatste niet veel meer aan bij de huidige kennismaatschappij, waarbij alle kennis ter wereld al lang niet meer te vatten is in één brein?
Veel onderzoekers zijn het er trouwens over eens dat er vele vormen van intelligentie bestaan (7, 8 of meer?). Al een geluk… dat we bvb. kunnen genieten van muzikale genialiteit. En er is ook nog zoiets als persoonlijke ontwikkeling en inderdaad ook werkervaring. Voor beide is een doorsnee-schoolloopbaan te beperkt.
Dus, “leerwinst”? Hoe ga je dit alles meten? En hoe ga je scholen bestraffen of belonen? Is een neurotische vakidioot meer punten waard dan een empathische middenmoter? Wanneer wel, wanneer niet? In welke functies? Een louter economische benadering voldoet ook hier niet. Diversiteit is een feit en het leren omgaan hiermee nog veel meer. Een zeer moeilijke opgave, die zich trouwens niet enkel binnen de schoolmuren moet afspelen.
Yannick Verdyck
15. Nov, 2009
Waarom staat “een probleem oplossen” toch altijd gelijk aan “meer geld uitgeven aan een probleem”, werkt het niet, “geef dan nog meer geld uit aan een probleem”.
Ik ga niet langer meer mee met die -steeds weer falende- logica, niet in onderwijs, niet in het verwezenlijken van andere overheidstaken. Dat maakt van mij overigens ook geen extremist.
Een concreet voorbeeld:
“Waar zouden de kinderen van Geert les volgen in een onderwijsnetwerk waar elke school verantwoordelijk zou worden gesteld voor het aanbieden van goed onderwijs.”
Antwoord:
“Hij zou ze sturen naar die school waar opvattingen worden gehanteerd die gelijkaardig zouden zijn aan diegene die Carl Van Keirsbilck er op na houdt.”
WimV
16. Nov, 2009
Wat als die scholen er hoge inschrijvingskosten op na houden, zodat veel capabele kinderen op voorhand gedoemd zijn tot minder gepriviligeerd onderwijs op basis van het inkomen van hun ouders? Een “kansarmoedeval”?
Carl Van Keirsbilck
15. Nov, 2009
Individuele Leerwinst in de belangrijkste ontwikkelingsdomeinen is zeer zeker meetbaar via genormeerde testen! Dit gebeurt trouwens, maar ‘t kan beter.
Waar de goede LKN vandaan moeten komen:
Prof. Eric A Hanusheck (Onderwijseconoom aan de Stanford universiteit):
Consider a policy where the average
of the new teachers hired is set at the 56th percentile and
where future hires continue to be at this percentile each
year of the reform period. By maintaining this standard
for replacement of teachers exiting teaching (set here at
seven percent annually) but retaining all other teachers,
this policy would yield a moderately strong improvement
in student performance after a 20 year period. If
instead we thought of applying these new standards for
high teacher turnover (set here at 14 percent), the same
improvement in student performance could be achieved
in 10 years.
Finland doet dit in het extreme! Een ingangsexamen voor het leerkrachtberoep (Master-opleiding). 92% slaagt NIET!
Yannick Verdyck
15. Nov, 2009
Waarom zou een ander(i.h.b. de overheid) in mijn plaats moeten beslissen wat de beste school is voor mijn kind? Een kind dat per slot van rekening zijn eigen sterke en minder sterke kanten heeft, wie kan daarover in mijn plaats beter beslissen? Ik vind het wel sterk dat er altijd mensen zijn die claimen dat veel beter te kunnen (zonder zelf ook de verantwoordelijkheid voor dat soort advies te willen dragen natuurlijk).
Carl Van Keirsbilck
15. Nov, 2009
@Yannick: betreft “Waarom zou een ander(i.h.b. de overheid) in mijn plaats moeten beslissen wat de beste school is voor mijn kind?”
Dat doet niemand toch??! Schoolkeus is nog steeds vrij. Mensen als Nicaise willen dit beperken, maar zo ver zijn we gelukkig nog niet.
Yannick Verdyck
15. Nov, 2009
Ja, maar er worden wel slaagpercentages en megalomane onderwijsprogramma’s (uniform voor heel het land) opgelegd die een nefaste invloed hebben op het algemene niveau. Waarom wordt dat ook allemaal in mijn plaats beslist?
Carl Van Keirsbilck
15. Nov, 2009
@Yannick: Onderwijsprogramma’s, eindtermen enz… dienen tot het verzekeren van een minimumniveau.
Ze garanderen echter zeker niet dat de maximale ontplooiingskansen en het ononderbroken leerproces worden gegarandeerd, zoals respectievelijk de internationale wetgeving en het decreet nochtans voorschrijven. Daarvoor dienen ze m.i. echter niet te worden afgeschaft.
Yannick Verdyck
15. Nov, 2009
Het idee dat je een minimumniveau kan garanderen door het invoeren van onderwijsprogramma’s en eindtermen is een illusie. Zij vormen een belemmering voor het zoeken naar “maximale ontplooiingskansen”, wat jij zo graag wil.
Het idee dat je een “optimale” handleiding (en die altijd “perfect” functioneert in alle mogelijke omstandigheden) kan neerschrijven die precies uitlegt aan een doorwinterde leraar hoe hij het best les kan geven aan een klas is niets minder dan absurd.
Carl Van Keirsbilck
15. Nov, 2009
@Yannick: betreft “Zij vormen een belemmering voor het zoeken naar “maximale ontplooiingskansen”
Voor de 20-25% sterkste leerlingen, ja.
Yannick Verdyck
15. Nov, 2009
Stalin vond het opofferen van x aantal procenten van de bevolking ter wille van een “hoger ideaal” ook de moeite waard. Het doel heiligt de middelen he, zoals mijn toekomstkansen bijvoorbeeld.
Jan P
15. Nov, 2009
Het is niet zo dat het maximaliseren van de top 20% ook alleen aan die top zelf ten goede komt; Het komt ook de kansarmeren ten goede.
Zelfs bij Microsoft werken ook poetsvrouwen; Ook bij onze high tech bedrijven werken laaggeschoolden.
Als je dus niet het maximum haalt uit de elite van de leerlingen zal dat ook ten koste gaan van de laaggeschoolden. Je kan zelfs de vraag stellen of het investeren in de laaggeschoolden nog iets zal uithalen in Belgie nu er nog nauwelijks industrie overblijft.
De conclusie lijkt me in elk geval te zijn om de top niet te vergeten, al lijkt het op het eerste gezicht sociaal om de onderste laag eerst te helpen.
Carl Van Keirsbilck
15. Nov, 2009
@ Jan P: “Als je dus niet het maximum haalt uit de elite van de leerlingen zal dat ook ten koste gaan van de laaggeschoolden.”
Klopt als een bus. Niet alleen via je voorbeeld zoals de poetsvrouwen bij Microsoft, maar ook via de herverdeling ten gevolge van meer economische groei en hogere inkomens van die top.
Emeline
16. Nov, 2009
@Carl en Jan P
Volledig mee eens.
Het maximum wordt echter uit die elite helemaal niet gehaald. Zij moeten meelopen aan het tempo van de “gemiddelde” leerling of student.
Hierdoor krijgen wij het effect dat de knapste koppen sterk”afgetopt” worden, dat de middelmatigen wat hoger opgetild worden en dat de zwakkeren niet zoveel bijleren.
Men spreekt ook graag over het “watervalsysteem”.
De praktijk leert dat vele ouders hun kinderen in een studie-
richting plaatsen die wat te hoog gegrepen is voor hen.
Jongeren kunnen immers nog erg evolueren.
Als het nadien echter fout loopt moet men niet afkomen met:
“Dit is door het watervalsysteem”.
@Jan P
Je schrijft:”….al lijkt het op het eerste gezicht sociaal om de onderste laag eerst te helpen.”
Wie bedoel je hier me “de onderste laag”?
De ervaring leert dat het heel moeilijk is om die onderste laag te helpen, want die helpt zichzelf vaak niet.
Jongeren uit “de onderste laag” komen vaak uit gezinnen waar de ouders zelf tot de middag in bed liggen, dus niet gaan werken en er helemaal niet op toezien of hun kinderen al dan niet op school zijn. Dus, later geen kans op “a good job”.
Deze groep jongeren groeit gestaag.
In dit geval kan zels de vraag gesteld worden of deze groep “eerst” moet geholpen worden.
Misschien is dit ook wel sociaal onrechtvaardig.
Naar mijn mening zouden er eerder maatregelen moeten komen zodat hier ingegrepen wordt.
Ouders hebben ook plichten tegenover hun kinderen en de maatschappij. Als zij zwaar tekort schieten moet er misschien een sanctie tegenover staan.
Voor mijn part mag men dan “eerst” de elite helpen.
Uiteindelijk vind ik dat iedere jongere in het onderwijs moet krijgen waar hij recht op heeft.
Carl Van Keirsbilck
16. Nov, 2009
@Emeline: betreft: “Zij moeten meelopen aan het tempo van de “gemiddelde” leerling ”
En dat is dan nog zeer rooskleurig gesteld. Onderzoek in Amerika (door Slavin als ik me goed herinner) toont aan dat het onderwijs vordert aan het tempo van ongeveer percentiel 20 (de Steering group genaamd).
Het is aannemelijk dat dit hier ook rond dit cijfer schommelt.
betreft: “Ouders hebben ook plichten tegenover hun kinderen en de maatschappij”
Inderdaad, een verplicht minimum aantal dagen in de 3e kleuterklas is een voorzichtige aanzet, maar m.i. too little too late. Finland kan hier tot voorbeeld dienen: VERPLICHT intensief taalonderricht gedurende ongeveer 20u/week voor anderstalige kinderen voor ze in het 1e LJ starten. Kinderen worden hiervoor in kleine groepjes van 4-5 kinderen geplaatst.
Emeline
16. Nov, 2009
@Carl
Ook hier bij ons zou dit model van Finland dringend moeten ingevoerd worden.
Sommigen voelen dit aan als een bedreiging tegenover anderstaligen, nieuwkomers.
Ook politiek ligt dit gevoelig, alhoewel ik dit moeilijk kan begrijpen.
Jammer, want het is een grote kans die de overheid op die manier kan bieden aan anderstaligen, nieuwkomers en die zij met beide handen zouden moeten grijpen.
Indien de overheid en de mensen zelf hier niet dringend willen aan meewerken (too little too late) zal de schade, naar de toekomst, toe groot zijn voor iedereen.
Alvast zullen zij dan uit de boot vallen en in de marginaliteit terechtkomen en… zeker voor hen dan: “there is no change of “a good job”.