China – the next bubble
Posted on 22. Okt, 2009 by Geert in het zwaartepunt verschuift naar het Oosten
Call me a skeptic, but I do not believe the Chinese growth figures. The Chinese economy grew 8,9% from a year ago in the period from July to September. This happened while exports decreased substantially in line with a crash of world trade and because of a weak US consumer.
Although some economists attribute these strong figures to Chinese dynamism and good state management, it is much more on the back of easy money. As the chart shows, money supply increased by an annualized 40% in the first half of 2009, even for Chinese standards extra-terrestrial.
I think that China is on a dangerous track:
- Excessive lending
- Overcapacity in production
- Serious bubble in commercial and office real estate
- Weak banking system
To give you an idea: The state-controlled banking system has given out a record $1.27 trillion in new loans this year. The rise in asset prices has gone parallel with the rise in easy lending. Sounds familiar isn’t it?
NYTimes: Property values in mainland China have soared 73 percent this year. And the country’s stock market rose 80 percent during the first seven months of 2009 before falling back in recent months as bank lending began to retreat to more normal levels and a flood of initial public offerings helped quench the thirst for investments. The Shanghai stock market is still up nearly 67 percent so far this year.
Bottom line: China has achieved a 9% growth on the back of a 40% increase of money supply. Bravo. But what’s next ?
Geert Noels noemt china een bubbel | Beurs.com
22. Okt, 2009
[...] Geert Noels stelt zich vragen over de Chinese groeicijfers die werden gepubliceerd. Er wordt gesproken over 8,9% economische groei maar de exportcijfers kenden een flinke daling. We weten allemaal dat China nogal export-gedreven is. [...]
carl
23. Okt, 2009
De Chinese economie vliegt op één enkele motor,waar bij hun groei afhankelijk is van een door de overheid gedicteerde investeringspolitiek,die gevoed wordt door een zeer agressieve politiek van bankleningen.
De overheid begint schrik te krijgen van de slechte leningen en van de verspilde investeringen in de bedrijven.De leningen van de banken bedroegen in het laatse kwartaal ongeveer zeventien procent van het Chinese BNP,tegeniver vijftig procent in het eeerste semester van dit jaar.Ze beginnen deze twee problemen dus in te zien.
hetzelfde geldt voor de overheidsstimuli in infrastructuurwerken,deze beginnen ook te verminderen:
In reeele termen bedroegen ze nog 37 procent in het derde kwartaal 09 tegenover 40 procent in het tweede kwartaal 2009.
De binnelandse vraag begint oververhit te geraken en de Chinese overheid is zich hiervan bewust.Ze vrezen dat de overcapaciteit in vele bedrijven problmeen geeft.In sep 09 viel de consumptie prijs index met 0,8 procent naar beneden.Jaar op jaar cijfers,maar steeg met 0,4 procent tegeinover aug 09.
Het inflatiespook komt tevoor schijn.
Wat onaangetast blijft de onderwaardering van de yuan.Dat wil zeggen ze blijven daardoor een uitvoergeleide economie.
Dat saat haaks op hun streven om er een consumtiegeleide economie van te maken,dus de binnelandse vraag opdrijven.
Deze paradox zal nog een tijdje de een partij staat blijven bezig houden.
Wie zei er ook al weer :
The problems of the macroeconomy are just so hard and the degree of complexity so immense that’s almost hopeless to think that we would have reaaly good models of those systems.We get to watch the worl unfold once.
We have no way of knowing for sure whether the bank bailouts helped the economy or hurt it.
Juist :
Steven levitt en Stephen Dubner
carl
23. Okt, 2009
Tachtig jaar geleden op 21 october 1929 was het Black Thursday ,the great crash of 1929
Niets nieuws onder de zon tachtig jaar later : opkomst onder andere van het protectionisme.
Onder druk van de Amerikaanse vakbonden zal de Amerikaanse regering meer en meer de toer opgaan van importheffingen op o;a; Chinese producten.
Nog een bijkomende reden waarom China het geweer van schouder zal moeten veranderen via het crreeren van een sociaal zekerheidsstelsel,een pensioenwetgeving en werkloosheidsverzekering .Een zogezegd communistisch land dat dergelijke sociale stelsels niet invoert is alweer een paradox.
Yannick Verdyck
23. Okt, 2009
Op lange termijn zullen die maatregelen, namelijk het creëren van een sociaal zekerheidsstelsel, een pensioenwetgeving en werkloosheidsverzekeringen China ten gronde richten (net zoals ze het Westen vandaag mee ten gronde richten).
Maar op korte termijn heeft China geen enkel probleem, immers ze consumeren enkel wat ze zelf eerst geproduceerd hebben. Het zijn de vruchten van hun eigen arbeid die consumeren, wat kan daar economisch onhoudbaar aan zijn?
Theo
23. Okt, 2009
Interesting article in the NYTimes… although I wonder why now!
Why didn’t they write this back when the US pushed the Chinese government to take those measures?
What journalists also missed commenting on are the real reasons behind every fall of the Chinese stock market… starting with the big one back in 2007! and led to the global credit crunch, which preceded the global financial system crisis.
The bubble in China… it’s a story since the Asian Economic crisis.
I’m still amused at the naivety with which issues such as the Chinese savings rate are being analysed and discussed… with as goal to basically increase consumer spending. Indeed, they choose to ignore the equally high savings rate of ALL Asians, including the Japanese who do enjoy a very adequate social security system.
As to a bubble in the property market in China… does anybody here know anything about the Hong Kong property market? I know it. just as I also know those who run it, which are the same people who run the property market in China. Thus excuse my insider knowledge skepticism about such doom’s day scenarios.
Since 1995 I’ve had the privileged of watching from very close the ups and down of the property sector in Hong Kong and China. When it comes to property, we here are light years away from how they do things.
Look at what they’ve done with Canadian real estate market since 1989.
Emeline
23. Okt, 2009
China is een enorm land met meer dan 1,3 miljard mensen.
Tot hier toe was het land zeer exportgedreven.
Wat ik mij afvraag is het volgende: is de binnenlandse markt, die toch een enorm potentieel inhoudt, niet bij machte om een zekere “take over” te doen?
Terwijl onze markten, de Europese en Amerikaanse vooral, bijna verzadigd zijn zit bij hen toch nog een enorm potentieel wat betreft nood aan heel wat basisprodukten en de eventuele consumptie ervan.
Kan de productie van meer basisprodukten voor de binnenlandse markt de economische groei niet doen toenemen op een positieve manier? Daarnaast willen de meer gegoeden zeker ook meer luxeprodukten aankopen, luxeprodukten in de brede zin van het woord, want de vraag stelt zich hier natuurlijk wat een luxeprodukt voor hen is.
Mijn overtuiging is dat China een minder exportgerichte economie moet uitbouwen naar Westerse landen, en zich meer moet toeleggen op een consumptiegerichte economie voor de binnenlandse markt en de Zuidoost-Aziatische regio.
Misschien zullen ze dat in de nabije toekomst wel kunnen realiseren en zal dit een grote impact hebben op de wereldeconomie. Misschien kan dit inhouden dat zij dan niet alleen grondstoffen, maar ook technologie, intermediaire goederen, know how en diensten nog meer importeren.
Hierbij kunnen de Westerse economieën dan eventueel nog een rol spelen ivm technologie en know how om een produktie van duurzame produkten te helpen bevorderen die
het milieu tegelijkertijd ook minder belasten.
Als we gans Zuidoost-Azië beschouwen dan woont daar immers ruim meer dan twee derden van de wereldbevolking.
Dit biedt toch een enorm potentieel aan consumenten, dus aan produktie, in eerste instantie van veel basisprodukten
uiteraard.
Ook :http://wwwforeignpolicy.com/articles/2009/07/23/the_china_bubbles_coming_but_not_the_one_you_think
carl
23. Okt, 2009
In een bijlage overzichtsartikel in The Economist van deze week besluit men als volgt
A wary respect.A special report on China and America,october 24th 2009:
China is roiled by social tensions.Protests are on the rise,corruption is rampant,crime is surging.The leadership is fearful of its own citizens……its frailies-social,political,and economic-could eventually imperil both its own stability and its dealings with the outside world.
Urizen
23. Okt, 2009
Professor Michael Pettis schreef recent een insightful article over de trade data die je kunt lezen in de context van de groei.
http://mpettis.com/2009/10/china’s-september-data-suggest-that-the-long-term-overcapacity-problem-is-only-intensifying/
Snips uit mijn weekend notities
“Die massale geldcreatie door het verlenen van kredieten laat de Chinese economie toe te blijven groeien. Maar het kan toch niet anders dat de “China Price” die de concurrenten uit andere landen de das omdoet, geen effect sorteert op de interne consumptie. China geniet van een grote wage flexibility die best een concurrentieel voordeel mag bieden op korte termijn, maar op langere termijn de interne vraag waar zo velen op rekenen, zal aantasten.
….
China is ook zo’n speler die door middel van goedkope en gemakkelijke kredieten zwakke spelers laat bestaan en overcapaciteit in stand houdt. China rijft werk binnen ten koste van andere wereldspelers.”
….
De wisselkoersmanipulatie, de wage flexibility die door de overheid door het strot van de gewone Chinees geramd wordt en de non-performing loans zullen finaal tot zware handelsspanningen leiden. De wereld zal niet blijven aanvaarden dat hun productiecapaciteit moet verdwijnen om het probleem van de overcapaciteit van China op te lossen.”
Krugman ging vandaag ook dezelfde richting uit.
http://www.bloomberg.com/apps/news?pid=20601087&sid=aUVeLdpK4Yqg
Theo
23. Okt, 2009
@ Emiline
Indeed there is market for everything in China… from basic necessities to luxury products and services.
The question is why do European farmers throw away milk, while the demand for milk and milk products while the demand for such products largely outstrips the demand in China? EU Politics and Policies!
As far as Luxury goods go… I think you should have a look at the revenue distribution of all luxury goods players and see which markets are growing the most.
The recent auctions in Hong Kong speak volumes as well.
For the last 10 years or so fashion trends come from Asia and the finished product of all fashion designers is destined for Asian clients.
Over 80% of luxury watches are sold in Asia.
Opposite to the US and Europe, no top jeweler has gone bankrupt in Asia. On the contrary they are all expanding.
We are not even talking about the Chinese who have invested in luxury brands in trouble in the last 2 years.
To those who say that the Chinese are not consuming… I don’t know where they get their figures from.
The issue is that Asians are both very smart investors and consumers. They do not live on budgets and they consume in proportion of both their fixed income and variable resources.
Already 10 years ago Japanese office girls would live with their parents, and spend their income on luxury goods, travel and entertainment.
Asians would never have the same level of debt as Americans.
Chinese go and buy cars and other durables with cash, not because they can’t get credit, but rather because they are much more financially savvy.
In Hong Kong even the Philippine maid invest on the stock market through their mobile phones. On Sundays, their day off, they all meet and talk about their investments while doing their hair and nails.
Jan
23. Okt, 2009
I once read an article concluding that for some countries, to get a realistic GDP-estimation, you better rely on the evolution of light that is seen from outer space in this country then on their own published GDP-numbers.
Maybe we should ask Frank De Winne what he thinks of China
carl
23. Okt, 2009
China’s economy is still less than a third the size of America’s at market exchange -rates.
The innovation gap between the two countries remain huge;
China’s GDP per head is one)fourthteenth that of America.
America’s defence budget is still six times China’s.
A tumbling dollar will hurt China in the first place.
The danger of overegging China’s economic expansion abroad is that it will fuel protectionism at a time when American unemplyment is painfully high;
The economist,october 24th 2009.
Ther are more poor people in China than in whole Africa
Theo
25. Okt, 2009
Let’s say we play the skeptics on the Chinese growth figures.
Then why should we then give bigger credence to the money supply figures?
What is the point and the value of questioning one but not the other… especially due to the cause and effect between them?
marcvdb
25. Okt, 2009
Ik volg in grote lijnen de analyse van Michael Pettis (al sinds enige tijd trouwens). De post van Geert is niet meer dan een ‘light’-versie van dit sceptiscisme. Het stelt me een beetje teleur dat Geert niet tegelijk de bull-case voor China gemaakt heeft, want die is er ook wel degelijk. Misschien ben ik gewoon (opnieuw) teleurgesteld in het gebrek aan origineel inzicht dat Geert hier post. Het sceptiscisme is terecht, het potentieel is er ook, maar als je de data uit het verleden ter beschikking hebt moet het toch mogelijk zijn parallellen te trekken? Het kan beter Geert!
Geert
26. Okt, 2009
@Marcvdb: mijn gevoel is ook dat ik hier een veel betere post van kan maken. Maar gun me even wat respijt,, want een onderneming starten in België zuigt veel energie weg.
Dus…
China: the biggest bubble in economic history | Econoshock.be
15. Jan, 2010
[...] have mentioned a few times that China is on the same path, building excesses and bubbles. A few months ago, the most extreme [...]